kabullenmek zorunda bıraktın beni. öyle bi acı koydun ki içime. bağıra bağıra, ağlaya ağlaya kabullendim. başka da çare kalmamıştı zaten bana.

kutlamadığın doğum günümde ben bin kere öldüm. var mıydı haberin?

çok ağladım. öyle ağladım ki sanki tüm evrene ağıt yaktım. çok canım yandı. çok canım acıdı. öyle bir acıydı ki açıklayamadım.

Beni hiç sevmedi. Telefonda konuşurken belki hala onu düşünüyordu, hala onu özlüyordu. Seni seviyorum demesi içten değildi hiç. Ona hediye ettiği şarkıları onun yerini kapatmak için bana ithaf etmişti belki.. İçinde öldüremediği birisi için beni öldürmüştü, sözde bana hiç kıyamazdı ama beni muazzam bir şekilde cehennemin en derin yerine kendi elleriyle koymuştu.

ben bu geceden de gözüm yaşlı çıktım ama yemin olsun içimde sana dair tek bir kırıntı bile bırakmıcam.

ağladım yüzünün güzelliği aklıma geldikçe.