Quando ver venit meum - by J.C. Bloem
Nimmermeer. Er is geen weerkomst
van een eens gemist getij.
Iedre dag is als de vorige
onherroepelijk voorbij.
Altijd zullen lenten keeren,
altijd zullen herfsten gaan.
Tusschen ongeborenen en dooden
flitst het menselijk bestaan.
Â
En wat blijft den machteloozen
tusschen straks en nu en toen?
't Onaanvaardbare te aanvaarden
en het zwijgen ertoe doen.













