#nereyeboyle

Gözümden yaş geldi, içimden ağlamak  Yüzümden düşen bin parça, konuşmak lazım konuşmak  Gözlerim dolmuş boşalmış bir kere  Sütten kesilmiş bebek gibiyim  Soruyor musun bakalım nasılsın diye  Ne biliyorsun belki iyi değilim bu gece  Belki ben yatak döşek duygularım parça parça  Her günümü, her gecemi yaşıyorum iki kişilik  Halimi sordular söylerim birilerine  Söylemese miydim acaba? İçim daralıyor.Sebepsiz.Belki de vardır bir sebebi,kimseye anlatmadığım.Zaten sormadıkları...Herkesin içinde bir yer de,bir parça her gün kopup gidiyor.Herkes bir şeylerden bıkıyor her gün. Ve her gün insanlar biraz daha garip davranmaya başlıyor... Ne tesadüf...