Kraków
ul. Westerplatte 9
Pałac Judkiewiczów, 1890-1892
architekci: Jan Zawiejski i Wandalin Beringer
foto z 11 września 2017
Zbudowany dla Judela (Juliana) i Blimy Reizli (Rozalii) Judy-Jutkiewiczów lub Judkiewiczów, rodziców Jakuba Judkiewicza, krakowskiego radnego, przemysłowca i kolekcjonera antyków. Wprowadziwszy się u schyłku życia, cieszyli się nowym domem tylko kilka lat. Później pałacyk wielokrotnie zmieniał właścicieli, zanim w 1913 r. został własnością baronowej Marii z Łosiów Hagen-Schwerin, zapomnianej dziś literatki. Po I Wojnie Światowej przejęli go Maksymilian i Cecylia Haubenstockowie, w których posiadaniu pozostał do kolejnej wojny. Ich syn, adwokat Emil Haubenstock, był ojcem wybitnej biochemiczki, Anity Dolly Panek.
W 1953 r. do pałacyku wprowadził się Instytut Ekspertyz Sądowych i pozostał tam do dziś. Charakterystyczna sylwetka budynku widnieje w jego logo:
IES jest czołową pracownią kryminalistyczną w Polsce. W ciągu ponad półwiecza pod dachem pałacyku działo się znacznie więcej niż dochodzenia w sprawach powszednich morderstw:
> analiza osadów z sarkofagu króla Kazimierza Jagiellończyka w 1973 r., co kosztowało życie blisko tuzina badaczy
> analiza osadów z komór gazowych Auschwitz, obalająca tzw. Raport Leuchtera
> genetyczna identyfikacja kości Mikołaja Kopernika i ustalenie koloru jego oczu (okazały się szare lub niebieskie)
> analiza grafologiczna dokumentów w sprawie współpracy Lecha Wałęsy z SB
> analiza nagrań czarnej skrzynki z katastrofy smoleńskiej
Pałacyk był też miejscem ukrycia i poszukiwań skarbu. Jednym z pierwszych dyrektorów IES był dr Jan Zygmunt Robel, który w czasie okupacji kierował zespołem identyfikującym ofiary zbrodni katyńskiej. Przesłuchującym go później komunistycznym władzom powiedział, że dokumentacja wyników przepadła w działaniach wojennych w 1945 r. W 1985 r. jedna z pracownic IES wyznała ówczesnemu dyrektorowi, że ponad trzydzieści lat wcześniej pomogła Roblowi przenieść dokumentację katyńską do nowej siedziby Instytutu. Nie znała jednak dokładnego miejsca jej ukrycia, a była ostatnią żyjącą z czworga wtajemniczonych ludzi, wliczając samego dr Robla. Po kilkuletnich poszukiwaniach, zbiór znany dziś jako „archiwum Robla” znaleziono w 1991 r. na poddaszu, nad belką stropową.
Jeśli wolisz pojedyncze zdjęcia: poddasze, środkowe piętro, portal
><><><><><><><><><><><><><><><
Kraków, Poland
9 Westerplatte St.
The Judkiewicz Palace, 1890-1892
architects: Jan Zawiejski and Wandalin Beringer
taken on 11 September 2017
Built for the married couple of Judel (Julian) and Blima Reizla (Rozalia) Juda-Jutkiewicz or Judkiewicz, the parents of Jakub Judkiewicz, a Cracovian councilman, industrialist and antiques collector. Having moved in at the twilight of their lives, they enjoyed the new home for just a few years. Later the palace changed hands many times, until in 1913 it became a property of Baroness Maria Hagen-Schwerin née Łoś, a nowadays forgotten writer. After the Great War it was taken over by Maksymilian and Cecylia Haubenstock, who owned it till the next war. Their son, a lawyer Emil Haubenstock, was the father of the renowned biochemist Anita Dolly Panek.
In 1953, the Institute of Forensic Research moved into the palace and has been staying there to this day. Its logo, shown above, is based on the building's characteristic shape. IFR is the leading forensic lab in Poland. In the span of over half-century the palace has seen much more than investigations on mundane murders:
> analysis of residues from the tomb of King Casimir IV Jagiellon in 1973, which claimed the lives of almost a dozen of the researchers
> analysis of residues from the gas chambers of Auschwitz, disproving the Leuchter Report
> genetic identification of Nicolaus Copernicus' bones and finding out his eye color (grey or blue)
> graphological analysis of the papers from the collaboration of Lech Wałęsa with SB
> voice analysis of the black box from the Polish Air Force One crash
The palace was also the place of hiding and hunt for a treasure. One of the first heads of IFR was Dr. Jan Zygmunt Robel who in the time of WWII was in charge of the team identifying the victims of the Katyn massacre. Interrogated later by the communist authorities, he claimed all the resulting papers were destroyed in the military actions in 1945. In 1985, on of IFR's workers confided to the then head, that over thirty years earlier she had helped Robel in smuggling the Katyn documents to IFR's new premises. She didn't know the exact hiding place, though, and she was the last still alive of the four people in the know, including Dr. Robel himself. After a few years of searching, the collection known today as "the Robel archive" was found in 1991, in the attic above a roof beam.
If you want rather single photos: attic, middle storey, portal