#najbaro

(Foto: WordPress.) Je tagmanĝo de religiema familio, la patro petis, ke la filo Jozeĉjo preĝu antaŭ la ekmanĝo. La infano rifuzis preĝi:— Mi ne scias preĝi, patro!La patro ameme instruis lin:— Preĝu al Dio por niaj familianoj, niaj amikoj, niaj najbaroj kaj la malriĉaj homoj.Do Jozeĉjo ekpreĝis:— Amata Dio, dankon pro niaj vizitantoj kaj iliaj gefiloj, kiuj manĝis ĉiujn keksojn kaj la tutan…

— Kiom da vizitantoj en via hejmo, najbaro! Kio okazis?— Amiko, mia azeno piedbatis mian bopatrinon… kaj ŝi mortis.— Domaĝe! Kaj tiuj homoj venis por la funebraĵo de via bopatrino?— Ho ne, ili volas aĉeti la azenon.(Nekonata aŭtoro. El la portugala esperantigis: Júlio Pedrosa.)

(Foto: WordPress.) Unu virino estis graveda kaj preskaŭ naskonta la infanon. Nokte en la lito ŝi perceptis la ekscitecon de sia edzo, kaj ŝi diris: — Karulo, mi ne povas amori kun vi, ĉar mia gravediĝo estas preskaŭ finiĝonta, kaj baldaŭ mi akuŝos. — Nu, karulino… Kio do? Kaj li turnis sin al la alia flanko. La virino kortuŝiĝis pri la malgajo de la edzo kaj diris: — Karulo, prenu 100…

(Foto el WordPress.) — Najbaro, se mi diros, ke mi fikis vian edzinon, ĉu ni du iĝos malamikoj?— Sendube ne, kara. Ne zorgu pri tio.— Ĉu ni du ankoraŭ restos amikoj?— Ne, kara. Tio ankaŭ ne estas la ĝusta esprimo pri ni.— Kio do ni iĝos?— Ni iĝos kvitaj unu al la alia, kara najbaro!(Nekonata aŭtoro. El la hispana adaptis kaj esperantigis: Júlio Pedrosa.)

— Karulo!— Kio, karulino?— Ĉu vi rimarkis, ke nia najbaro, kiam eliras por labori, ĉiam kisas multe sian edzinon?— Jes ja, mia kara. Kio do?— Kial vi ne faras same?— Nu, plezure mi farus same, sed mi ne konas lian edzinon…

— Kio okazis hieraŭ en la apartamento 13? Mi aŭdis muzikon, bruadon, kaj mi vidis tie multe da homoj. Ŝajne oni kverelis tie, ĉar iu najbaro eĉ vokis la policon.— Ho, tio estis geedziĝa festo. Sed kelkaj invititoj drinkis multe, ebriiĝis kaj malpaciĝis.— Kaj la geedzoj? Kiel ambaŭ fartas?— La edzo estas en la tombejo, kaj la ezino en la malsanulejo.— Ĉu? Kia damaĝo! Mi bedaŭras tion…— Tute ne!…

Peĉjo demandas sian patron: – Paĉjo, ĉu mi povas amindumi la filinon de niaj najbaroj? – Ne, mia filo. Mi seksumadis kun la najbarino, kaj ŝia filino estas via fratino. La patrino de Peĉjo, aŭdinte en alia ĉambro lian konversacion kun la patro, laŭte aldonas: – Vi ja povas amindumi ŝin, filĉjo! Tiu viro ne estas via patro!