Nasa malubhang kalagayan ang isang ginang matapos mabundol ng sasakyan habang tumatawid sa isang pedestrian lane sa Los Baños, Laguna.

Watch UB: Babaeng pasahero ng jeep na nabangga ng tren ng PNR sa Maynila, pumanaw na video

Dahil nga sa hindi ako makatulog kagabi, nahuli na ako ng gising. Kainis. Nagmadali akong tumakbo patungo sa simbahan. Huli na ako ng ilang minuto. Hindi ko na napapansin ang mga nasa paligid ko. Tumakbo lang ako hanggang nasulyapan ko na ang simbahan. Malapit na ako. Pagpasok ko, hindi ko napansin na may palabas pala. Nagkabanggaan kami at parehas natumba. Napansin ko siya yung babae na nabangga ko dati. Yung babaeng matagal ko ng pinagmamasdan.

Nilapitan ko siya. Tinanong ko kung ayos lang ba siya.

“Ano ba!? Tumingin ka nga sa dinaraanan mo!” sabi niya.

‘Pasensya na,” sabi ko habang sinubukan kung tulungan siyang tumayo.

Mula sa likuran ko, may narinig akong isang panlalakeng boses.

“Babe, ok ka lang?”

Napatingin ako sa likod ko. Isang lalaking mukhang kagalang-galang. Malakas ang dating. Na nagmukhang dumi lang ako sa kuko niya. Nanliit ako sa lalaking ito.

“Babe, ok lang ako. Ito kasi eh, di tinitignan yung dinaraanan,” sabi ng babaeng nakabanggaan ko habang dahan-dahan na tumatayo.

“Pare naman, pwede sa susunod, mag-ingat ka ha?” sabi niya sa akin.

Wala akong nasabi. Nadurog ang puso ko. Gumuho ang mundo ko. Ang lakas na loob na inipon ko buong gabi, nagmistulang dumi na flinush ko lang sa inidoro. Para akong tinamaan ng dalawang malalaking bato sa ulo ng nalaman ko na may boyfriend na pala yung babaeng napupusuan ko at yung boyfriend pa niya ay wala akong panama.

Mula nun, tuwing may exam na lang ulit ako nagagawi sa simbahan bukod pag Linggo. Marahil masakit para sa akin makita uli ang babaeng nakabungguan ko ng dalawang beses. Natatakot na akong masaktan. Baka mamaya makabunggo ulit ako dahil sa katangahan ko.

Inaraw-araw ko ang pagbisita kay Lord. Natuto akong magpasalamat. Pero bukod dun, dahil inaabanagan ko din yung babaeng nakabanggaan ko. At hindi naman ako nabibigo. Thank you Lord!

Isang nakakabagot na araw, bigla ko nanaman naisip yung babaeng nakabungguan ko. Paano kaya kung magpakilala na ako? Wala naman siguro mawawala. Hindi naman siguro siya titigil magdasal sa simbahan araw-araw kung magpakilala ako. Magpapakilala lang naman eh.

Araw-araw, gaya ng dati, nakikita ko siya. Andun lang ako, tahimik siyang tinitignan habang humihingi ng lakas ng loob kay Lord. Paano ba naman, hindi ko alam kung bakit kung kailan ko gustong magpakilala saka naman nanaglalaho lahat ng lakas ng loob na inipon ko buong gabi.

Araw-araw, hanggang tingin lang ako. Araw-araw, puro sulyap. Hindi makalapit. Inuunahan ng kaba. Inuunahan ng takot.

Pag-uwi ko, naabutan ko yung nakakabata kung kapatid na nanunuod ng pelikula na 2012. Nakakalungkot yung mga eksena. Nakakatakot. Pero alam ko naman pelikula lang yun. Pero parang may ibang dating sa akin. Napa-isip ako. Paano nga kaya kung malapit ng magunaw ang mundo at hindi ko man lang nasabi dun sa babaeng nakabanggaan ko na gusto ko siya. Ang saklap naman nun. Ang laking pagsisisi ko pag nangyari yun.

 Exam namin ng araw na iyon kaya napadpad ako sa simbahan bago pumasok para humingi sa Diyos ng kaunting tulong. Oo, aaminin ko na hindi ako ganun kalapit sa Diyos kumpara nung bata pa ako. Marahil dahil namulat lang ako sa katotohanan sa paligid ko. Dumami ang tanong ko kaya nanghina ang paniniwala ko. Pero ganun pa man, nagsisimba pa rin ako linggo-linggo at nagpapasalamat sa kanya. Pero mas napapalapit ako sa Kanya tuwing exam.

Taimtim ang pagdarasal ko sa Kanya ng mga oras na iyon. Nakapikit at mahigpit ang pagkakasara ng mga kamay ko. Kailangan ko kasi talaga ng matinding tulong. Math kasi ang exam ko ng araw na iyon. Yun pa man din ang pinakamahina kung asignatura. Kung pwede nga lang, isangdaang beses ko dadasalin ang Rosario makapasa lang.

Pagkatapos ko magdasal, dahan-dahan akong tumayo mula sa dulo ng mahabang upuan. Hindi ko napansin na may tao pala na paupo rin. Medyo nagkabanggaan kami. Napatingin ako sa kanya.

“Sorry,” sabi ko.

Medyo napalingon yung tao. Isang babae na may mahabang buhok na kumikinang sa tama ng sinag ng araw. Yun ang agad kung napuna. Hindi na niya ako tinignan at dumiretso sa upuan para magdasal. Habang ako naman ay nagmamadaling lumabas para pumasok.

Hindi mawala sa isipan ko yung babae na nakabungguan ko kaninang umaga. Na kahit nageexam ko sa Math ay siya pa rin ang iniisip ko. Nahirapan tuloy akong sumagot. Nahihiwagahan ako sa babae. Gusto kung makita ang kanyang mukha. Kasing ganda kaya ng buhok niya ang kanyang mukha? Sana naman hindi lang siya talikodgenic.