#myalmost

before you came into my life, I was just doing fine and when you left, I don’t see any reason not to be okay again.

Hoy ano na inday? Manhid ka na ba talaga? Puta, binabalewala ka na. Anong plano mo sa sarili mo? Anong plano ko sa buhay ko? Wala akong maisagot, anak ng tokwa naman oo! Masyado kong pinaikot sakanya ang mundo ko. Or No, better to say ginawa ko syang mundo ko. Na parang pag tuluyan syang nawala, mawawalan na din ako ng oxygen sa katawan. Oo, tama ang nabasa nyo! Pag nawala sya, yung literal na wala na sa buhay ko parang gusto ko na din maglaho parang bula. Pero ayokong magpakamatay! Nagseself pity na nga ako, papakamatay pa ba ko? Grabeng torture na 'to. Kinawawa ko na ng lubusan ang sarili ko. Gusto ko sana, yung mawawala na lang ako na parang bula. Yung pag pumikit ako, wala na 'ko sa barangay namin tapos pag mulat ko andun na ko sa pinakamasayang lugar sa mundo. Tapos nakalimutan ko na lahat. Lahat ng sakit, lahat ng lungkot! Sana talaga ganun lang kadali. :(

Alam mo yung feeling na sya na lang palagi ang naiisip mo. Na nawawala lang sya sa utak mo pag tulog ka. T*ngina, hanggang kelan pa? Pano na. Gustong gustong gusto ko nang kalimutan sya pero bakit di ko kaya? Malapit lapit ko na atang palitan yung url ko ng "babaengdimakamoveon" or "babaengtanga" or "babaengdinawawalanngpagasa" haha. Ang haba pala. :) Minsan kailangan mo na lang talaga libangin ang sarili mo para makalimot ka pansamantala. Na baka sa ganung paraan magiging permanente na. Yung lungkot mo, mapapalitan na ng saya. Yung dating hindi mo kaya, mahaharap mo na. Sana yung pagkaduwag ko hanggang ngayon lang, sana sa mga susunod na araw makaya ko na. :(