#mtg lore

Jace:”I’m a father now.”

Narset: “Is he ok being on that much melatonin.”

Na wstępie chce przeprosić wszystkich, którzy kiedykolwiek zaczęli obserwować tego bloga i pomyśleli, że sprawa umarła... Owszem, przez dłuższy czas miałam z Magickiem trochę nie po drodze, ale wracam by dalej pisać o tym jak grać językiem przystępnym dla wszystkich.

Ja oczywiście też nie jestem jakimś super graczem i wyjadaczem i pisząc o zasadach sama korzystam z wsparcia "mądrych głów' ten blog to trochę taki passion projekt ☺️ by dalej nie przedłużać...

(będę używać niekiedy spolszczonych okresleń - kreatura, land, artefakt, abilitka, pole bitwy, enchant, spelle)

Permanent

- najprościej wyjaśniam - permamentnem nazywamy wszystko co leży na stole podczas gry. Każda karta, którą tam zostawiliśmy - kreatura, land też jest permanentnem... Enchantment jest permanentnem oraz ekwipunek (artefakt) też nim jest.

I na koniec oczywiście nie zapominajmy o plainswalkerach... I myślę, że plainswalkerom poświęcimy z czasem oddzielny rozdział.

Zwróćcie uwagę, że zawsze wiecie z jakiego TYPU karta macie do czynienia czytając jej opis.

Opis to pierwszy tekst pod obrazkiem. I tak po kolei:

Creature - Wolf, Basic Land - Forest, Enchantment, Artefakt Creature (nasza mróweczka jest sztucznym konstruktem co za tym idzie również przedmiotem/artefaktem), Artefactt- Vehicle (pojazd - wiadomo), Enchantment - Aura (specjalny typ "zaklęcia" które nakłada się na inny permanent w naszym przypadku Basic Land, dzięki czemu zyskujemy dodatkowe korzyści), Artefact - Eqipment (wyposażenie/broń) tak jak w przypadku Aury można go "doczepić" do wybranej kreatury i zyskać dodatkowe benefity. I na koniec nasz honorowy plainwalker Ajani, nad którego zastosowaniem nie będziemy się rozwodzić.

Na razie tyle wiedzy o permamentach wystarczy nam by dowiedzieć się czym jest

Tapowanie

Tapowanie to najprościej mówiąc przekręcenie permamentu o 90° od pozycji wyjściowej.

Jedna z pierwszych rzeczy, których uczysz się grając w Magic'a to, że "tapujesz" landy dla many by rzucać swoje "spelle"(zaklęcia) - tak, kreatury i enchanty oraz artefakty to wszystko zaklęcia "spelle" wygląda to tak

I juz możesz zagrać tego oto Wizarda. Bezpośrednio z tego miejsca możemy przejść do omówienia

Kosztu Many

Dalej korzystając z przykładu naszego Wizarda. Jego Koszt Many wynosi 3.

Tłumaczac najprościej - by wystawić tę kreaturę będziemy potrzebowali tapnąć na pewno 1 land niebieski, 1 land czerwony i zostaje nam jeszcze 1 slot do opłacenia (razem to 3!) - tu decydujemy sami, która manę zużyjemy by go wypełnić.

Na poprzednim obrazku ja wybrałam "manę czerwoną" być może dlatego, że miałam jej więcej ☺️.

Tapnięcie landu w waszej turze sprawia, że jego zasób został wykorzystany - dał wam manę swojego koloru - i odnowi się dopiero w waszej następnej turze.

Dlatego z tych zasobów warto korzystać rozsądnie. Ale to również temat na osobny post.

Aktywowanie Abilitki

Dalej ciągnąć temat tapowanie. Czasami na karcie zobaczycie taki znaczek.

Ta strzałka oznacza, że tę kartę można tapnąć by uzyskać konkretny efekt.

Tak, ta karta ma "aktywowaną abilitkę" (activated ability) kosztem aktywacji jest tapnięcie.

A dlaczego kosztem? Tak samo jak w przypadku landów wasza karta staje się wykorzystanym zasobem do końca tury.

Tapujac tę kreaturę skazujecie ją na pewną bezużyteczność - nie może się ona ani bronić ani atakować... Ale daje nam coś w zamian. Tylko od gracza zależy czy akurat mu się to opłaci.

Innie koszty aktywacji

Czasami nie wystarczy tapnięcie, czasami jeszcze trzeba dodatkowo "dopłacić" by karta mogła coś zrobić. Niech przykładem będzie moja ulubiona ostatnio karta na której buduje deck do BRAWLA.

Poznajcie Wick'a

1. Koszt Many - by nasz szczur znalazł się na polu walki (battlefield) należy zapłacić koszt many, który wynosi 4 w tym obowiązkowo 1 czarnej

2. Co karta robi kiedy znajdzie się już na polu bitwy? Wick wchodząc do walki tworzy ślimaka, lub jeśli ślimak już był dodaje mu +1/+1 (ślimak jest o jeden silniejszy i o jeden twardszy). To samo będzie się działo gdy jaki kolwiek inny szczur (karta, która w swoim opisie zawiera słowo "rat" i "creature") wejdzie na pole bitwy. Znowu nasz ślimak stanie się nieco silniejszy i twardszy.

3. Aktywowana abilitka - płacąc koszt 1 niebieskiej 1 czarnej 1 czerwonej many (poprzez tąpnięcie odpowiednich landów) możemy poświęcić naszego ślimaka, którego "pompowalismy" przez parę tur by zadał obrażenia twojemu oponentowi.

Obrażenia będą wartości siły ślimaka w momencie poświęcenia (sacrafice). Dodatkowo dobierasz wtedy tyle kart ile siły miał nasz "wybuchniety" ślimak

I to by było na tyle.

W następnym poście postaram się opowiedzić o kartach które nie są permamentami - bo i takie są. Na co w ogóle patrzyć na karcie i jak ja czytać .Oraz po krótce opisać przebieg czynności w turze.

...the planes of the Multiverse, but one that's stuck on my mind as of late is Zendikar.

World of limitless peril and adventure, temporary prison of the Eldrazi, littered with traps and relics and ruins ancient beyond reckoning yet all still deadly or coveted, etc., etc. But those aspects aside, what I'm stuck on thinking of is: is there a government of Zendikar?

Avishkar has a government, Tarkir has the clans or dragon-clans depending on when it is you visit. Innistrad has mayors, but I'd assume is essentially an Avacynian theocracy, or at least it was. Separation of church and state is hard when church descends on silver-white wings to cleave through the tide of rotten flesh howling at the gates of state. Theros has her three major polei, Dominaria has several kingdoms, Fiora has the throne that everyone is forever Conspiring over.

But Zendikar- we know of the Expeditionary Houses, a kor empire long lost (fascinating people, the kor), and the vampire bloodchiefs- but that seems to be about it. There may be Cutthroats in Zulaport, but there doesn't seem to be any sort of Zulaport City Watch to deal with them. The Expeditionary Houses don't seem to really rule all that much, either in terms of how much they rule or how much ruling they do.

WHY IS DOMINARIA SO REGIONALLY COMPLEX IM BAD AT GEOGRAPHYYYYY

Fyi: lore knowledge needed.

I will summon all the greatest MTG villains through the omenpaths and unite them on the plain of jamiroquai where everything is virtually insane.

I'll make the slivers phyrexians and eldrazis dissolve from the ooze of the mimeoplasm, they will turn into the orb of death and destruction and will be sent to all the plains the phyrexians failed to take over during last march (of the machine).

Meanwhile Urza and Mishra build me a throne where I can control the orb from.

I will send thanos and venom to collect all the infinity stones for me so I will be the one guy to rule them all.

Shredder and Dwight will make sure all the papers and documents wont have a trace (by shredding them).

As I send Nicol Bolas to venture into the dungeon he will meet the soul of Chandra Nalar (she didn't die, she just lost her soul when aetherdrift happened)

From there we shall see

But when I next see you - I'll be sure to collect them all.

Thank you for listening

Yurlok began to feel a familiar tug of the Blind Eternities. Some mana-mancer, massive and ungraspable. This happens from time to time. Some great force, aware of Yurlok's particular set of skills, has need to summon his essence to a field of war and conflict. Privately, Yurlok thought that those great ones who commanded him so often were unkind, cruel, or worse yet - he was a plaything to an ill-entertained Planeswalker.

He felt himself slip from the bonfire of Scorch Thrash. In a moment, he was present, alove and whole in some battle-scarred taiga. He took a breath, then another, then a third. This 'summoning', as he knew it, always put him off-kilter.

And yet, he found himself modified somewhat, tenser in his arms and legs. He noticed his posture was straighter, and when he ran his tongue over his flesh-rending teeth, their sharpness surprised him. Something must have happened to him in the summoning, something that was not expected. He was used to the overwhelming sense of mana flow, the warm rush of leylines full to bursting with arcane power, but he was never the recipient of such an uplifting force. He scanned the area he now found himself in, using his vigilant sense of smell to find what's caused his newfound power.

A little... guy.

Big eyes. Red and obsidian-dark scales. A flaming blade, not unlike Ajani's dual-head axe, but much smaller. Tail as long as his body.

He was why Yurlok was feeling so bolstered.

He looked tired. Poor fella, he probably just seeing his little blade, and he was beside himself from the effort.

The little eye blinked at him, seemingly aware of Yurlok's enhanced state. Then, as though he could hear something coming, he motioned with his free hands, clawed and infantile.

Back up.

Yurlok backed up.

A frilled sandwalla burst to reality. Hardly a creature Yurlok would need to make room for, but it was about the small thing's size. Immediately after this new lizard became tangible, the bladed ally began to glow and spurter. He hissed a gruesome curse, magical flame building around him, and three bolts of energy blazer or of him, flying in three different directions.

Yurlok then realized that the sandwalla was as tall as him.