Sa ating bansa ngayon laganap ang kaliwa’t kanang balita ukol sa mga namamatay sa “war on drugs”.

      Ayon sa UN Committee mayroon nang 2,294 na tao ang napatay sa “war on drugs” habang 1,566 na tao ang pinatay umano ng mga pulis sa operasyon simula ika-1 ng Hulyo. Sa kabuuan mayroon ng 3,860 na indibidwal ang napatay sa ilalim ng administrasyong Duterte ukol sa operasyon laban sa droga.

      Makatarungan ba ang mga pangyayaring ito na nagaganap ngayon sa ating bansa? Dapat bang ipagpatuloy ang walang habas na paglaki ng bilang ng mga namamatay sa operasyong ito?

      Marami na ang tumututol at umaalsa laban sa operasyon na ito ng administrasyong Duterte. Dahil ito ay labag sa karapatang pantao ng mga mamamayan.

      Marami na ang mga nauulila na kamag-anak dahil sa operasyon na ito. Hindi mauubos ang laganap na pagpatay sa mga tulak ng droga kung hindi matitigil ang mga drug lord sa ating bansa.

       Ayon kay Pangulong Duterte na ang mga pusher ay hindi tao at kailangang patayin kaagad. Makatarungan ba ang pahayag na iyon? Hindi ibigsabihin na ang isang taong tulak ng droga ay hindi na agad tao. Lahat tayo ay gawa ng Diyos at siya lamang ang mayroong karapatan na kumitil o kumuha ng ating buhay. Sagrado ang ating mga katawan at buhay dahil ito ay kaloob sa atin ng Diyos. At labag ang pagpatay sa sampung utos ng Diyos kaya’t kailanma’y hindi magiging makatarungan ang operasyong ito.

         Bawat tao ay pinagdadaanan ang pagkakaroon ng buhay estudyante. Mayroon tayong kaniya-kanyang paglalarawan dito ngunit sa blog na ito aking ibabahagi ang paglalarawan sa buhay estudyante sa tatlong salita- Mahirap, Kinakailangan at Masaya.

     Bakit nga ba mahirap ang buhay estudyante?

     Marami ang nagsasabing pahirap lamang ito sa kanilang buhay. Maraming takdang-aralin ang pinapagawa, mga proyekto na kailangang ipasa, mga pagsusulit na pagkahirap-hirap. Ilang gabing walang tulog dahil sa mga kinakailangan tapusin at ipasa. Mayroong mga guro na pinag-iinitan ang estudyante, mayroon namang ibang guro na mahilig lumiban at kapag pumasok ay magkakaroon ng pagsusulit. Hindi ba’t habang iyong binabasa ika’y nahihirapan na rin? Ilan lamang iyan sa mga pinapasan nila sa kanilang buhay estudyante.

    Kinakailangan

    Kinakailangan nating pagdaanan ang buhay estudyante, kinakailangan nating ipasan ang lahat ng mga paghihirap dito. Dahil dito nakadepende ang ating kinabukasan. Kailangan natin magsumikap upang matamo natin ang ating mga pangarap sa buhay. Walang madaling daan patungo sa iyong pinapangarap na kinabukasan.

     Daan patungo sa inaasam mong kinabukasan ang pagkakaroon ng buhay estudyante dahil ang ating mga nararanasan sa ating buhay estudyante ay nagbibigay susi upang buksan ang ating kinabukasan

    Masaya

    Ang pagkakaroon ng buhay estudyante ay masaya. Makakakilala ka ng mga kaibigan at guro na kung saan huhubog sa iyong pagkatao. Matapos mo magawa ang mga paghihirap na iyong napagdaanan ika’y makakadama ng kasiyahan. Hindi ba’t masarap sa pakiramdam iyon?

     Maraming rason bakit masaya ang buhay estudyante. Malilinang ang iyong kaalaman, mahuhubog ang iyong pagkatao, makakamit ang iyong tinatamasa ilan lamang iyan sa mga rason kung bakit masaya ang buhay estudyante. Kaya’t huwag mong isipin na mahirap ang buhay estudyante dahil ito’y kinakailangan mo upang maging masaya.

    Bawat tao ay mayroong mga karanasang hindi malilimutan na kung saan ay kanilang babaunin hanggang sa kanilang huling hininga. Katulad ko, ako rin ay mayroong karanasang aking panghahawakan na magbibigay sa akin ng kasiyahan tuwing ito’y aking gugunitain. Nais mo bang malaman ang aking inolvidable momento? Halika’t ating basahin ang aking blog ukol dito.

    Simple lamang ang mga karanasang aking hindi malilimutan. Ang mga araw na kasama ko ang aking pamilya at kami’y nagkakasiyahan ito’y aking pinahahalagahan. Dahil wala ng tatalo pa o hihigit pa sa mga panahong kasama ko ang aking mga mahal sa buhay. Hangga’t kasama ko sila at kami’y nagkakasiyahan ang karanasang ito ay nagbibigay kulay sa aking buhay.

    Ang litratong ito ay kinuhaan noong ika-3 ng Disyembre ngayong taon sa Lucky Chinatown. Ang araw na ito ay isa sa mga hindi ko malilimutan na karanasan kasama ang aking tatlong kapatid. Kami’y ay namili ng mga pangregalo para sa pasko. Hindi lamang pamimili ang aming ginawa dahil kami rin ay nag-”food trip”. Ang araw na ito ay puno ng mga tawanan, harutan, biruan at iba pa maliban sa pamimili.

    Ang litrato namang ito ay kinuhaan noon kaarawan ng aming lolo. Kasama ang aming isang pinsan na para na rin naming kapatid. Ngunit anim lamng kaming magkakapatid ang nasa larawan dahil ang isa kong ate ay nagtatrabaho sa isang “international cruise ship”.

   Tuwing bakasyon kami’y ay laging mayroong “outing”.

Ito ay litrato noong bagong taon kasama ang aking ama’t ina at lolo ngunit wala ang aming pangalawang babae dahil tulad ng aking sinabi siya ay nagtatrabaho sa “international cruise ship”.

  Ito naman ay ltrato naming buong magkakapatid. Ito ay kinuhaan noong umuwi sa Pilipinas ang aming pangalawang kapatid at napagdesisyunan na kumain sa Dad’s buffet at pagkatapos ay mamasyal sa MOA kasama ang aming ama’t ina.

   Ang huling litratong ito ay larawan naming buong pamilya na kumpleto.