2.1.1 onderzoek typografische onderwerpen.

We moesten kiezen tussen deze onderwerpen waar we eerst een onderzoek van moesten doen.

Regelafstand

Spatiering

Regelbreedte

Kolommen

Witruimte letter

Tekstvlak

Teksthierarchie

Corpsgrootte

Leestekens

Ligaturen

Ontstaan lettertype

Regelafstand; Regelafstand is de ruimte tussen regels in een tekst. Bij het zetten uit loden letters is de regelafstand een stukje metaal (lood, koper of aluminium) dat tussen de regels wordt gevoegd. “Regelafstand” is de afstand tussen de basislijnen van 2 regels tekst. Oorspronkelijk, bij hoogdruk, sloeg ‘interlinie’ slechts op het extra wit dat tussen de loden letterstaafjes gevoegd kon worden. Zonder interlinie zetten heette kompres zetten. Tegenwoordig wordt met interlinie vaak het totale regeltransport bedoeld, een twaalfpuntsletter met een interlinie van 13 punten zou bij hoogdrukkers ‘twaalf punten met 1 punt interlinie’ heten. Om te voorkomen dat er een te dichte tekst ontstaat is het bij een kleine lettergrootte verstandig af te wijken van de standaard-interlinie. Teksten met een kleine interlinie zijn compacter, maar ook drukker en onoverzichtelijker. Hierdoor duurt het langer om deze tekst te lezen en te begrijpen en kan de lezer sneller vermoeid raken. Het is daarom aan te raden om een grotere interlinie te gebruiken voor overzichtelijke, snel leesbare teksten. Dit alles is wel afhankelijk van het lettertype, bij lettertypen met lange stokken en vlaggen speelt het minder, want die bevatten uit zichzelf al wat meer wit.

Spatiering; Een methode die met de komst van de computer in onbruik geraakt is, maar vroeger veel werd toegepast, was die van het woorden  s p a t i ë r e n. Het ging daarbij vooral om woorden gezet in KAPITALEN of HOOFDLETTERS. Men verkrijgt door middel van deze spatiëring een regelmatiger letterbeeld. In goede typografie wordt dit nog steeds toegepast. In het woord AANDENKEN bijvoorbeeld, werd en wordt de ruimte tussen de A’s als een gat ervaren. Door tussen de andere letters wat ruimte (spatie) aan te brengen ontstaat een rustiger letterbeeld. Bij het gebruik hiervan moet opgelet worden dat in het Nederlands de ‘ij’ niet gespatieerd wordt. Of de interpunctie ook extra witruimte krijgt hangt van het teken af. Ook op typemachines, die weinig verschillende lettertypen kennen, is spatiëren een gebruikelijke methode. Voor een net opgemaakte tekst is die echter niet aan te bevelen. In het handschrift werd de aanwijzing tot spatiëren wel aangegeven met staande strepen: geschreven s|p|a|t|i|e werd dan in druk gerealiseerd als s p a t i e.

Regelbreedte; Regelbreedte is de breedte van een regel met tekst. (hoelang een plaats van een zin is in de breedte van een pagina)

Kolommen; Verdeling van bepaalde lappen tekst die naar beneden zijn gericht. De tekst in een klom loopt ban boven naar beneden in die kolom. Je kan meerdere kolommen naast elkaar hebben op 1 pagina.

Witruimte letter; De witruimte in een letter is het witte gedeelte dat zich om en in de letter bevindt.

Tekstvlak; Een tekstvlak is een vlak die je kan aanmaken en waar je tekst en afbeeldingen in kan zetten.

Bibliografie; een bibliografie of literatuurlijst is een lijst met publicaties, dan wel thematisch verzameld (per periode, locatie, onderwerp, auteur, etc.), dan wel verzameld ter ondersteuning van een onderzoek.

Accenten; Deze tekens worden ook wel diakritische tekens genoemd en geven in combinatie met een letter een andere klank of klemtoon. Er is een onderscheid tussen de accenten die gebruikelijk zijn en speciale accenten voor bijvoorbeeld Centraal-Europese talen die niet direct in alle lettertypes toegankelijk zijn of zelfs niet aanwezig zijn.

Meten van corps en regelafstand; Als er bij het loodzetten meer ruimte tussen de regels gewenst was, moesten dunne plaatjes van één of meer punten dik tussen de uit loden letters opgebouwde regels geplaatst worden. Deze extra witruimte noemde men interlinie. De regelafstand daarentegen – vaak verward met het begrip interlinie – is de gemeten afstand tussen de onderkant van de x-hoogte van twee regels.

Woordspatie en andere gebruikte spaties; Bij de meeste lettertypes is de woordspatie iets smaller dan de ‘bounding box’ van een ‘i’ of een vierde van de corpsgrootte (ook een vierde em-spatie genoemd). Bij cursieve varianten een vijfde em-spatie, omdat deze vaak smaller zijn getekend. Een em is even breed als de corpsgrootte. Bij een 12 pt letter bedraagt de em-spatie 12 pt. Een en-spatie is de helft daarvan.

Literatuur; Een ligatuur is een teken dat gevormd is door twee of meer lettervormen in één vorm te schrijven of te drukken. In het algemeen wordt een ligatuur gebruikt voor twee tekens die anders in elkaar zouden grijpen, bijvoorbeeld een overhangende f gevolgd door een stokletter: b, f, l, k, h.

2.1.2 storyboard animated

2.1.2 Letterproef

2.1.3 animated typografische

Reflectie

Van project 1.3 had ik meegekregen dat ik het klein moest houden.

Dus ik heb het zo simpel mogelijk gehouden. Maar het uiteindelijke resultaat is er niet onder gaan lijden.