Jak Francuzi wieszali świnie, a Anglicy małpę...
Gdy jeszcze studiowałem, wśród studentów prawa, popularny był dowcip który opowiadał historię mężczyzny zgłaszającego się do kancelarii adwokackiej w związku z tym, że jego pies został oskarżony o pogryzienie sąsiada. Kilka wieków wcześniej taki „case” nikogo by nie bawił. W średniowieczu wymiar sprawiedliwości rządził się swoimi prawami dosłownie i w przenośni. Na terenach polskich, gdy pozostawiona na piecu misa z wrzącą wodą poparzyła domownika nie skazywano odpowiedzialnego za jej pozostawienie. Pod sąd stawał zdun, który zbudował piec. Jeszcze dziwniej było na zachodzie Europy, gdzie powszechne były procesy braci mniejszych, czyli zwierząt. Najczęściej pod sąd trafiały zwierzęta domowe. W około 90 proc. spraw oskarżonymi były świnie. Z oczywistego powodu. Były to najpopularniejsze zwierzęta hodowlane tamtych czasów. Zwierzę podczas procesu były traktowane jak człowiek, i wcale nie było to na ich korzyść. Podsądna świnia trafiała do więzienia, była przesłuchiwana a nawet torturowana. Można zadać pytanie, ale jak to świnia mogła zostać przesłuchana? Otóż w średniowieczu milczenie traktowano jako przyznanie się do zarzucanego czynu. Jak można przypuszczać każde oskarżone zwierzę przyznawało się do najgorszych zbrodni. Egzekucja na zwierzętach nie różniła się w zasadzie niczym od egzekucji przeprowadzanych na ludziach w tamtych czasach. Towarzyszyło jej poniżenie, tortury, wystawianie na widok publiczny oraz okaleczenie. Najpopularniejszy proces i egzekucja średniowiecznej Europy miały miejsce w Falaise w 1368 roku. Jedna ze świn została oskarżona o zabicie i pożarcie fragmentu ciała trzymiesięcznego dziecka, leżącego w kołysce. Proces trwał aż 9 dni. Zwierzę zostało skazane, a jakże na śmierć poprzez powieszenie. Zanim to nastąpiło, włóczono ją końmi po ziemi oraz okaleczono (obcięto część pyska oraz jedną z nóg). Na egzekucję sprowadzono wszystkie świnie z okolicy. Cel był oczywisty. Miały się przyglądać egzekucji i wyciągnąć wnioski z jej ukarania. Kaźni miał przyglądać się też właściciel zwierzęcia. Na przestrzeni wieków takich procesów zwierząt tylko w samej Francji miało być około sześćdziesięciu. Procesy zwierząt w Europie trwały aż do początków XIX wieku. Dopiero epoka oświecenia zakwestionowała winę i odpowiedzialność braci mniejszych za czyny. Mimo to jeszcze w 1750 roku miał miejsce proces oślicy oskarżonej o zoofilię. Tak, wykorzystywana seksualnie oślica została współoskarżona z mężczyzną, który dopuścił się zoofilii właśnie z nią. Wówczas na podstawie zeznań świadków, którzy poświadczyli, że oślica jest zwierzęciem cnotliwym i zazwyczaj dobrze zachowującym się uniewinniono ją od zarzutów. Jej amant nie miał tyle szczęścia i został skazany na śmierć. Jeśli uważacie, że czasy w których zwierzęta mogły być podmiotem w procesie są niezaprzeczalnie za nami to przypomnijcie sobie sprawę małpy która zrobiła sobie selfie i całą aferę związaną z tym kto jest właścicielem „selfiaka” wartego miliony. Read the full article
