#mayeemeow

Define s-u-m-m-e-r : Napakainit. Nakakairita. Nakakauhaw. Nangangati ako. (Maliligo ako maya maya) Yep, it’s the time of the year again, isn’t it? Panahong mabenta ang ice cream, ice candy, halo-halo, mais con yelo, yelo at kung ano ano pang malalamig, kaya yung feelings nya bilhin mo na din, malamig din yun. Ngayong araw ay ramdam na ramdam ko ang summer. Summer feels kumbaga. Jusq. Galing akong Laguna kanina at talaga namang nanunuot sa balat ang init ng araw. Tipong mapapadikit sayo ang nanlalagkit na balat ng katabi mo(mga taong naglolotion tapos pag nagpawis e alam nyo na). Pero dahil isa tayo sa mahirap na mamamayan at matiyagang sumasakay sa pampasaherong jeep, wag na tayong magreklamo. Moving on~ dumaan din ako sa Carmona para mag'babe time. Ehe. Shout out nga pala sa Jollibee sa Waltermart Carmona na may napakabilis na serbisyo! *sarcasm* Anw, thanks bebe sa walang sawang pagbusog sakin kahit wala ka pang sahod at sa paghatid sakin kahit na masakit ang ulo mo. Alabyutudamunenbak. *pause, ligo muna, save as draft, tuloy later*

*48years later*

Procrastination is real mga friends! HAHAHAHAHA. I wrote this last Monday pa pero ngayon ko lang naituloy. Hahaha. Going back, marami nanaman ang nangyare at marami nanaman akong pwedeng idagdag dito. Katulad ng Friday experience ko, which is kahapon. Pumunta ako ng Ortigas para sa final interview ko (na hindi ko pa alam ang result, hintay pa ko ng tawag next week), a total of 6 and a half hours lang naman ang naging byahe ko at sumakit ulo ko. Amazing. Grabehan talaga ang trapik sa pelepens, at ang dami ng tao sa MRT, haihai. Kaya ko kayang mabuhay sa ganun araw araw? Hmmm. 

Pumasok ako ngayong araw in exchange sa absent ko kahapon. At dahil wala naman akong ginagawa the day bago ako umabsent, ano pang aasahan ko ngayon? Ode wala din. Hahahaha. Nagsabi na kasi ako sa boss ko na wala na nga akong ginagawa pero hindi naman nya ako binigyan ng gawain kaya ayun, 256/627 na ko sa book na binabasa ko (I Was Here by Gayle Forman). Tapos ang sakit ng likod ko. Ewan ko ba, nung isang araw pa din to e. 

So ayun po ano, wala na akong maikwento. Inaantok na ko. Try ko na magtrabaho, ket ano na lang. G.

Those unexpected road trips was always been my dream But I never saw it coming doing those things with him I was about to go home when he bumped in We decided to hang out and have some drinks

We talked for hours like we never stood a chance It felt like we’re strangers in our own hands He told me stories I shouldn’t have known And I was like there, felt completely overthrown

Then the time came when we’re about to leave He hugged me from behind and I felt the breeze Taking my hand as he stole the first kiss And it would definitely be the kiss I will forever miss