#marcindymiter

Niejaki Atanazy Kircher w swojej Musurgii powszechnej czyli wielkiej sztuce brzmień zgodnych i niezgodnych pisał, iż przyjął się “najszkaradniejszy zwyczaj, że nikt z kapelmistrzów, którzy kierują różnymi chórami (...) ani nie ceni innej muzyki oprócz własnej, ani nie raczy jej śpiewać” I dalej “Któż z poetów Italii spodziewałby się dojść kiedyś do wybitnej biegłości w poezji volgare, gdyby przedtem nie ogarnął umysłem i pamięcią najsławniejszych dzieł Petrarki, Dantego, Tassa, Ariosta, Sannazara i niezliczonych innych. Któż z malarzy spodziewałby się dojść do jakiejkolwiek sprawności w sztuce, jeśli nie będzie się starał z całą usilnością naśladować istniejących dzieł malarskich Albrechta Durera, Rafaela z Urbino, Michała Buonarroti, Guido Reniego, Rubensa i innych mistrzów. To samo powiadam zaleca się muzykom, bez czego, niech wiedzą, że niczym godnym z pewnością się nie wyróżnią.(...) Tak portret Heleny ukształtowany z  najodpowiedniejszych składników czerpanych z wszelkich pomysłów innych autorów wyrazi harmonię pod każdym względem najdoskonalszą.”

Takoż i my chcemy poznać brzmienie Murcek, dźwięki Siągarni,  echa Hamerli, styl muzyczny Wzgórza Wandy, melodie borówek bagiennych z Płonego Bagna i dęcia z kopalni. Muzykanci leśni i miejscy, małoletni i dojrzali, śpiewający i nieśpiewający, grający i słuchający! Zapraszamy na dwa wydarzenia, istne murckowskie dźwiękobrania: warsztaty muzyczne niepowtarzalnej Asi Miny i spacer dźwiękowy z Marcinem Dymiterem. Wpadnijcie żebyśmy mogli się odpowiednio dostroić i nie brnąć w szkaradny zwyczaj.