#manay

kimsin sen? her çiçek solar her genç yaşlanır. güzellik uçar. bütün mutluluklar biter ve aşk da sonludur. yandıkça kendi sonunu getiren o ateş söner ve aşkı, acıyı, mutluluğu, ihaneti, karanlık ve aydınlığı tadan insan ölür. kimsin sen? ölüm seni bulduğunda yaptıkların için mi pişman olacaksın yapmadıkların için mi? o gün orada o orospu çocuğunun suratına siktir git dediğin için mi pişman olacaksın demediğin için mi? yalan söylediğin, söylemediğin, kaçtığın, kovaladığın... hangisi için pişman olacaksın? çünkü eninde sonunda hepimiz pişman öleceğiz.

hafıza-i beşer nisyan ile maluldür. yani insan unutur. bu hem büyük bir lanet, hem de hediye. hediyedir çünkü kalbini kıran dostunu unutmak istersin. ihaneti, yalanı, utanç verici anları, yalnızlığını, hayal kırıklıklarını, çuvalladığın, dibe vurduğun, ilk aşkından ayrıldığın anı, ölümü unutmak gerçek bir hediyedir. unutur ve kurtulursun. insanları unutabilirsin, olayları, mekanları, zamanı unutabilirsin. bir insanı da unutabilirsin hatta onun sana yaptıklarını da. ama o insanın sana neler hissettirdiğini asla unutamazsın.

insan nedir ki? sperm, yumurta, et, kemik, kas. büyük patlamadan kalma atomlar. sürüngen atalardan kalan DNA'lar. yakan, yıkan bir türün sıradan bir numunesi. sefil ve muktedir. çirkin ve kudretli. acımasız ve şefkatli. açgözlü ve cömert. düşen ve yeniden kalkan.