Maikling alaala moy nandito pa rin.

Walang anumang espesyal, pero tumatak pa rin.

Tingin at kilos mo, alam ko pa rin.

Sa dalawang beses na nagkita, kay rami ko paring naalala.

Wala mang pag-asa.

Wala mang maramdaman.

Wala mang pakialam.

Wala mang patutunguhan.

Nandito ka pa rin

Nagsisilbing inspirasyon

Pilit binabalik ang unag bati sayo

Unang tingin at tawa mo.

Parang ayaw ko ng magising sa alaalang yun.

Ayaw ko na, kasi alam kong wala ka paggising ko.

At di na maibabalik ang panahong nagkita tayo.

Ni hindi maibabalik ang ngiting minsay nakita ko.

Masakit mang isiping, may nagmamay-ari na ng puso mo.

Kahit kailan di mo siya nalimutan.

Patuloy pa rin niyang hinahawakan ang gusto kong hawakan.

At hindi na magiging akin kailanman.

Hindi ako ang taong sumusuko.

Pero ano pa bang kailangang ipaglaban?

Kung wala naman talaga akong laban?

Tatawa na lang sa katangahan.

Minsan lang man sana, dalawin mo ako sa aking panaginip.

At sabihin mong wag ka nang magising, sayo ako sa panaginip mo.

Walang sinumang nagmamay-ari sayo kundi ako.