#logotimis

Βασίλης: Είμαι στο μέχρι εδώ και μη παρέκει.

Ταξιτζής: Αδιέξοδο που λέμε ε;

Βασίλης: Αυτό.

Ταξιτζής: Καλό είναι αυτό.

Βασίλης: Καλό;

Ταξιτζής: Γιατί για κακό το έχεις; Αδιέξοδο σημαίνει αλλαγή πλεύσης. Τι με κοιτάς; Έτσι δεν είναι; Βαδίζεις σε έναν μεγάλο δρόμο και ξαφνικά μπροστά σου βλέπεις ένα θεόρατο τοίχο. Τι κάνεις; Πας και βαράς επάνω του;

Βασίλης: Όχι.

Μιχάλης: Τώρα; Ήρθες να πάρεις και τα υπόλοιπα;

Άρης: Τς.

Μιχάλης: Αλλά;

Σταύρος: Ξανακολλάει.

Αντώνης: Το περιεχόμενο του γράμματος με απασχόλησε πολύ. Άσχετα με μας. Πώς πρέπει να αγαπάει κανείς δηλαδή; Πώς μπορείς να κάνεις τον άλλο ευτυχισμένο; Και τον εαυτό σου. Γιατί; Γιατί είναι κακό να χαρίζουμε στον άλλο αυτό που κέρδισε με την αξία του; Και κέρδισες την αγάπη μου. Να στο κρύψω; Αφού σου ανήκει.

Α ρε Ηρώ. Όλο στο ψάξιμο θα 'μαστε. Ακόμα και στον έρωτα. Δε μας φτάναν τ' άλλα.

Ηρώ: Δεν το κάνει κανείς επίτηδες.

Αντώνης: Όχι βέβαια.

Τι σε κούρασε από εμένα; Ότι σε θέλω; Ότι σ' αγαπώ; Τι πρέπει να κάνει δηλαδή κανείς για να μη σε χάσει, να παίζει θέατρο και σ' αυτό; Παράλογο δεν είναι;

Ηρώ: Είναι.

Αντώνης: Τα αισθήματά μας είναι για να τα εκδηλώνουμε, όχι για να μας τρώνε τα σωθικά. Κλαίω και τρέχουνε δάκρυα, φαίνεται ότι κλαίω. Σ' αγαπάω και μου φαίνεται στα μάτια, στον τρόπο που σε κοιτάζω. Να βάλω γυαλιά; Να πνίξω τα δάκρυα; Ε; Τι πρέπει να κάνει κανείς για να μη σε χάσει;

Ηρώ: Αντώνη...

Αντώνης: Γενικά μιλάω.

Ηρώ: Μετά του λέω, «Τι θα γίνει;» Με εμάς εννοούσα.

Αθηνά: Και τι είπε;

Ηρώ: «Ρωτάς;» Αυτό μου είπε. «Εντάξει» λέω «κατάλαβα». «Πάλι λάθος ερώτηση έκανα».

Άρης: Ε βέβαια λάθος ερώτηση.

Ηρώ: Γιατί ρε Άρη λάθος;

Άρης: Λάθος Ηρώ μου. Αυτός θα σου πει τι θα γίνει; Ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του και όχι για τον άλλο. Έχετε ή δεν έχετε και οι δύο ένα δεσμό;

Ηρώ: Έχει.

Άρης: Γιατί εσύ δεν έχεις;

Ηρώ: Όχι πια.

[...]

Ηρώ: Μ' έχει στο φτύσιμο ρε παιδί μου. Ξαναβρεθήκαμε μετά από τρία χρόνια και το επόμενο πρωί φεύγει.

Άρης: Για να σου δώσει χρόνο το έκανε.

Ηρώ: Εσύ το λες αυτό. Ζήτησα εγώ χρόνο; Ε; Δεν ξέρει; Δεν βλέπει πώς είναι ο άλλος απέναντί του;

Βασίλης: Αλήθεια; Γι' αυτό όταν πέσαν οι προσβολές εκατέρωθεν χωρίσαμε τα τσανάκια μας;

Μάνος: Παραπέρα είναι αυτό; Παραπίσω είναι.

Βασίλης: Παραπίσω είναι. Και ντρέπομαι γι' αυτό.