Daten op LINDA tv
Ik heb iets gedaan waarvan ik altijd riep dat ik het NOOOOIT zou doen. Nooit. Maar dan echt nooit, he?! Meedoen aan een datingprogramma. Nee, daar zou je mij nooit in zien. Want ja, zo desperate op zoek ben ik toch echt niet. En waarom zou je gaan daten met camera´s erbij, zodat iedereen mee kan genieten? Alsjeblieft zeg, daten is al spannend genoeg. En het allerergste… de montage van de tvmakers. Je kan zo worden neergezet als een of ander leeghoofd, arrogant ding of weet ik het wat. Nee. Dat ging ik dus nooit doen. Toch kun je mij zondag bewonderen in het nieuwe programma ´Daten in de natuur´. Te bekijken op de LINDA tv app. Ik denk dat ik zondag maar even binnenblijf. Met een deken over m´n hoofd.
Waarom nu dan wel? Omdat ik de makers ken. En ze me vroegen. Ik m´n liefdesleven op dat moment belachelijk saai vond. Ik op het punt stond Tinder weer te installeren. Maar nog het meest omdat ze me een vreselijk leuke man hadden beloofd. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik ja gezegd. De avond voor de opnames had ik al een beetje buikpijn. De volgende ochtend dacht ik: ‘ik zeg nu af’. Maar dat kon natuurlijk niet. Ik ken de makers. En er zat een leuke man op me te wachten. Dus ik ging. Gewapend met een vriendin, op naar de Soesterduinen. Een gezellige productie assistent vangt ons op. Ze houdt steeds contact met een collega, want ja, ik mag mijn match natuurlijk nog niet tegenkomen.
Ondertussen ben ik steeds zenuwachtiger geworden. Mijn vriendin herkende me niet meer terug. Stuiterend ga ik richting de duinen. Stiekem wil ik het liefste weer naar huis. Ik houd helemaal niet van de spotlights. Mijn blog is niets voor niets anoniem. Maar wie A zegt… Ik krijg een microfoontje en in het gras word ik geïnterviewd over waarom ik meedoe. Hmm, als ik daar van tevoren nou even over na had gedacht… Dus vertel ik maar eerlijk over dat m’n liefdesleven dat momenteel dodelijk saai is. Of ja, dus niet bestaat. Waar ben je bang voor? vraagt de verslaggever. ‘Dat er geen klik is, hoor ik mezelf zeggen. En dat ik dan moet gaan zeggen dat het geen match is’. Vreselijk vind ik dat. Als er iets is wat ik niet goed kan is het wel iemand afwijzen.
De zenuwen gieren inmiddels door m’n lijf. In de verte zie ik een groot bed staan met camera’s eromheen. Het is de bedoeling dat ik om een boom heenloop, richting het bed. De tocht ernaar toe lijkt uren te duren. Als ik de boom voorbij ben zie ik een groot hemelbed. Met… een heel leuke man erop! En knap! Ik stel me voor en duik het bed met hem in. Haha. Nee, ik doe eerst netjes m’n schoenen uit. Dan stap ik het bed in bij deze leuke man. We praten. En praten. En vragen. Luisteren. Lachen. Met een wijntje erbij. Heel relaxed! We hebben een enorme klik. Na zo’n tien minuten onderbreekt de regisseur ons. We zijn nu al drie kwartier (!!) aan het praten, zegt ze, en hebben nog vijf minuten om tot een keuze te komen. Willen we in het bed blijven liggen, of stapt er iemand uit?
Ik weet het wel. Ik blijf liggen. En hij? Hij ook. We zijn het derde setje van de deze opnamedag en de eerste match. Hoe leuk! Ik wil nog veel meer praten met deze man, hem veel beter leren kennen. Het voelt alsof ik ‘m al heel lang ken. Maar dan is de tijd om en worden we geïnterviewd over hoe we het vonden. Ik roep uit dat dit ‘de leukste eerste date ooit was!’ En die leuke mannen zijn er dus blijkbaar nog wel. Een beetje verstopt en net daar, buiten je comfort zone. Maar ze zijn er. Ik ben zo blij dat ik mijn angst heb overwonnen. En ben meteen beloond met een super leuke date. Na al mijn blogs over mijn dates mag je eindelijk een keer mee op mijn date. Kijk je zondag stiekem mee?
Aflevering gemist? Kijk hier terug hoe mijn date met Mark was.
