‘Authenticiteit’ is onlosmakelijk verbonden met betekenis. Hoe postmodern onze samenleving ook wordt, toch blijft het idee van authenticiteit hardnekkig standhouden. Mensen gaan op zoek naar een houvast. Enerzijds kan authenticiteit verschuiven naar een wereld die niet fysiek de onze is, zoals bijvoorbeeld in virtuele werelden. Anderzijds is de oorsprong van ons universum zelfs geen juist referentiepunt. Dit alles proberen we te vatten in experimenten waarbij we ruimtelijker en abstracter de grens gaan opzoeken tussen wat echt is en wat niet.
Een geluid ontstaat door een bepaalde interactie van vorm en materie die luchttrillingen teweegbrengt. Deze wisselwerking hangt nauw samen met de authenticiteit van een geluid. Verandert de vorm, dan zal ook de klank een metamorfose ondergaan.
We hebben geleerd dat het kenmerk authenticiteit ontstaat binnen een context van associatie, de associatie van verschillende elementen. We trachten dus de limiet op te zoeken door objecten te zoeken die het authentieke kunnen vervangen. Door simulatie van die associatie kunnen we aantonen dat elementen inwisselbaar zijn.
Geluid en vorm zijn relatief. Authenticiteit is een relatief gegeven.
