#likod

Enero.

Nung una kitang makita ay nakatalikod ka sa akin.

Sa bintanang saksi sa sari-saring emosyong bumabalot sa akin magmula nang unang makita kita.

Sa pagkakataong iyon ay kumislot ang puso kong matagal na nahihimbing.

Sa pagharap mo ay nabistahan ko ang mukhang magpapaiba ng takbo ng mundo ko.

Wala ka pang ginagawa ay marami ng nangyayari sa akin.

Nagbabaga ang paligid, tanging tibok ng puso ko ang naririnig ko, nanlalambot ang tuhod ko at tanging ikaw ang aking nakikita.

Natutuliro ako sa presensiya mo.

Pero ikaw? Apektado ka rin ba sa akin?

Malamang hindi.

Dahil…

Enero ay muling sumapit.

At ikaw...

Ikaw ay nakatalikod pa rin.

At ako...

Ako ay ganito pa rin, nagmamasid mula sa…

Kapag nasa biyahe, at hindi ako tulog, palagi akong sa harapan nakatingin; minsan sa gilid, pero never sa likuran unless may tinatanaw akong ayaw ko pang iwanan. Isang hapon, sa gitna ng biyahe, natawag ang pansin ko ng repleksyon sa likuran ng sasakyang nasa unahan. Ang ganda ng epekto ng papalubog na araw sa view; tanawing hindi ko nakita nang madaanan ko. Na-realize ko na minsan e ‘yong…