#lievejij

Lieve Radicaliserende, Mijn naam is sharon, en ik ben misschien wel even oud als dat jij dat bent. Ik schrijf jouw naam met een hoofdletter R en mijn eigen naam met een kleine letter s, omdat ik vind dat jij een hoofdletter bent en ik mezelf niet zo zie. Omdat jij op dit moment als een hoofdletter in mijn hoofd zit, terwijl ik als kleine letter in mijn eigen hoofd ben. Ik wilde je laten weten, lieve jij, dat ik je begrijp. Ik begrijp dat je helemaal gaat voor iets waar je van houdt, al is het je familie, je geloof of je vrienden, ik begrijp dat het makkelijker is om met de massa mee te lopen dan er tegenin te gaan, omdat meelopen nou eenmaal makkelijker is dan links gaan terwijl de rest rechts gaat en ik begrijp dat als mensen jou beschrijven als ontspoord, dat het dan alleen maar erger wordt. Maar wat ik niet begrijp lieve jij, is waarom laat je je leiden door wat andere mensen vinden. Hoe komt het dat je de meningen van anderen belangrijker vind dan die van jezelf, hoe komt het dat deze mensen jouw prioriteit zijn terwijl jij je eigen prioriteit zou moeten zijn. Hoe komt het dat je denkt dat jouw gedachten goed zijn, terwijl jouw gedachten misschien wel de gedachten van iemand anders zijn. Hoe zie jij de wereld lieve jij, zie je hem als mooi en wonderbaarlijk of zie je hem als angstig en donker en hoe komt dit dan? En als ik dan toch mijn gedachten open zet, dan moet ik je bekennen dat ik ook niet zo goed weet hoe ik de wereld moet zien. Ik zie hem als mooi en wonderbaarlijk, omdat de dingen die ik mag meemaken en de mensen die ik mag kennen hem zo ontzettend fijn maken, maar ik zie hem ook als angstig en donker omdat je nooit weet wat het gaat brengen, omdat het zo maar ineens voorbij kan zijn. Dit is wat er dagelijks door mijn hoofd spookt, wordt vandaag de wereld mooi of wordt hij angstig en iedere avond als ik ga slapen ben ik blij dat er in mijn leven nog mooie dingen zijn terwijl er ergens anders op de wereld zoveel angstigs gebeurd, maar dat maakt me niet minder bang. Wat maakt jou bang lieve jij, is het ook die donkere wereld of is het juist die mooie wereld die jou zo ontzettend angstig maakt. Zie jij jezelf ook als een hoofdletter R of zie jij mij juist als een hoofdletter S en hoe komt dit dan? En hou jij net zoveel van het leven als dat ik dat hou, of wil je liever ver weg van deze wereld blijven. Ik begrijp waarom je de dingen doe die je doet, maar kun jij ook begrijpen waarom wij de dingen doen die wij doen? Zou jij alsjeblieft ook kunnen nadenken over hoe wij ons voelen en hoe jouw dierbare zich voelen bij deze extreme verandering? Begrijp je dat we bang zijn, misschien wel even bang als jij en begrijp je dat we met zijn allen de wereld alleen nog maar donkerder maken, terwijl hij al zo donker is. Wil je alsjeblieft nadenken, lieve jij, over het leven, jouw leven, mijn leven en die van vele dierbaren van jou en de rest van de wereld. Denk na over je toekomst, wat zou je graag willen zijn later en denk na over je toekomstige kinderen, hoe zou je ze noemen? Denk na over de zon, de maan, de regen, de regenboog en de wolken, denk na over de wonderbaarlijke natuurverschijnselen die iedere dag weer de kracht vinden om voor zichzelf te kiezen. Denk na over de tv, de krant, het nieuws en social media, denk na over wat anderen zeggen en vinden en maak daarvan jouw eigen mening. Denk na over jezelf, lieve jij, laat jezelf de belangrijkste persoon in je leven zijn, want alleen op die manier zal de wereld overleven.