#les 4

Theorie:

Metacognitie + Problemsolving is ook een vorm van hogere orde denken. Beide vormen van zelfregulerend leren. Denk aan sociaal constructivisme en het Cognitivisme. Het past bij beide.

Metacognitie:

Het denken over je eigen denken bijvoorbeeld reflecteren. Je krijgt zicht op je sterke en zwakke kanten.

1e niveau > Persoon

2e niveau > Taak

3e niveau > Strategie

Persoon: “Ik ben goed in…”  “Ik ben zwak in…” Dit geeft inzicht in jou eigenschappen en sterke en zwakke kanten. “IK”

Taak: Inzicht krijgen in het omgaan van verwerven van kennis. “Zeer compacte teksten zijn moeilijk te verwerken.”

Strategie: Kennis verwerken over de strategieën die je helpen om bepaalde doelen te bereiken.

Je kan andere erbij betrekken bij je zelfregulatie. Zelfreflectie kan samen met anderen door de juiste vragen te stellen.  Hoe kun je dit toepassen in je les? min. IQ van 80 is nodig om abstract te kunnen denken.

Problemsolving: Praktisch goed toe te passen in ons vakgebied. Bestaat uit 4 stappen:

Probleem begrijpen

Plan ontwerpen

Plan uitvoeren

Plan evalueren

Je zou door die stappen tot een oplossing van je probleem moeten komen.

Probleem oplossing heuristiek.

Combineren taal met beeld. Je lost zelf problemen op door actief met de leerstof bezig te zijn (Sociaal constructivisme), het wordt gevisualiseerd met illustraties (Cognitivisme).

Deze kun je gemakkelijk toepassen in je stage.

Feedback

Kun je koppelen aan de leertheorie van het behaviorisme. Feedback is een vorm van bekrachtigen.

Terugkoppeling Je geeft feedback gericht op het stimuleren van het leerproces. Feedback is altijd gericht op gedrag (en het effect ervan op jou) en niet op persoon.

Feedback is belangrijk op dat zelfregulerend leren.

Feedback < Feed up ^ Feed forward >

Feedup: In welke mate bereik ik de doelen? Relatie leerdoelen. Feedback: Hoe heb ik het tot nu toe aangepast? Feedforward: Wat kun je het beste als vervolgstap doen?

Context is de verhouding tussen opdracht en de leerdoelen.

De niveau’s:

Taak > Correctieve feedback

Proces > Het waarom/hoe?

Zelfregulatie > Hoe kun je leerlingen de taak aanpakken

Persoon > Feedback over de leerling. (Gedrag; IK)  “Je bent een goede leerling”.

Praktijk:

Hogere orde denken & Feedback

Het kennen van je sterke en zwakke kanten is goed voor je eigen ontwikkeling. Zowel persoonlijk als op school. Inzicht over je kunnen kan je helpen bij het verwerven van kennis. Je bereikt doelen die je zelf of anderen stellen op je eigen manier. Feedback is hierbij belangrijk om te geven en te krijgen. Als docent geef je eigenlijk constante feedback aan je leerlingen. Zowel persoonlijk als klassikaal. Je laat zien en beargumenteerd je opdrachten, je laat zien hoe een leerling een opdracht kan aanpakken en geeft feedback op het gedrag van een leerling. Deze dingen kan een leerling motiveren. Als docent geef je de relatie van de doelen aan (feedup), de leerling past dit toe op zijn manier (feedback) en hieruit kies je een vervolg stap (feedforward). Het is een proces die je als docent aangaat met de leerling. Als docent doe je dit in context met het les doel en de leerlingen met hun leerdoel. Het is een constante cyclus die doorgaat in de lessen en die belangrijk zijn als docent om die te begrijpen. Het 4 stappen plan:

1. Probleem begrijpen

2. Plan ontwerpen

3. Plan uitvoeren

4. Plan evalueren

Ik als echte boeken fanaat zou deze opdracht zonder enige moeite moeten volbrengen. Maar omdat ik zo van lezen houd heb ik er een ander perspectief op boeken en lezen dan de gemiddelde jong volwassene. Een poster met een mooie tekst erop trekt mijn aandacht, terwijl mijn klasgenoot Thom meteen zou wegkijken. Dus hoe spreek ik die jongere aan met beeld?

Winter. Wanneer je naar buiten loopt, er kleine sneeuwvlokjes uit de lucht vallen en er een wit rookwolkje uit je mond komt. Dan weet je dat het echt winter is. Kopjes warme chocolademelk en dik ingepakt tegen de kou. Gezellig binnen een kopje koffie drinken terwijl het buiten sneeuwt. Buiten koud, binnen gezellig en warm: dat is het ultieme wintergevoel.

Deze winter was een watjes-winter. De zon scheen, het was niet eens koud en er was nog genoeg groen te bekennen. Er was een horror winter voorspeld, een tweede ijstijd maar nergens was ijs te bekennen, slechts een winterse warmte.

Winter betekent voor mij vooral sneeuw en kou. Van het koude gevoel zelf houd ik niet echt, maar het is allemaal wel heel mooi om te zien. Dat het nog zou gaan sneeuwen had ik niet verwacht, maar de Nederlandse winter is dan ook onvoorspelbaar. Een witte kerst hebben niet gehad, maar een witte winter nog net op de valreep wel.