S02E05 - A visit from The Whisky Mercenary
Voor onze voorlaatste tasting van het seizoen (op de laatste is iedereen welkom!), hadden we het genoegen Jürgen Vromans aka The Whisky Mercenary te mogen verwelkomen met een aantal van zijn eigen flessen, clubbottelingen en Liquid Treasure bottelingen, een indie waarvan hij invoerder is. Naast lekkere whiskies kregen we deze keer een interessante en oprechte inkijk in het leven van een onafhankelijke bottelaar: hoe samples worden geproefd en gekeurd, hoe de contacten met brokers verlopen, hoe je vaak snel moeilijke keuzes moet maken waar serieuze investeringen aan verbonden zijn, hoe de zwakke euro bovenop de stijgende waarde van whisky bottelaars dwingt om hogere prijzen te hanteren, en hoe een paar jaar geleden 1 op de 30 samples de moeite waard was, terwijl dit nu nog maar 1 op de 50 is.
Wij kregen alvast een mooie line up voorgeschoteld. De aftrap was voor een Glenallachie 04/14 (50,7%) die Jürgen bottelde voor de Antwerpse Club Maltlovers. De drummer van Diablo Blvd zit ook bij die club, dus werd hun eerste botteling de Alex Agnew editie. Een malt die we nog zelden proefden. Weer zo een typische malt die voor blends gebruikt wordt (Chivas Regal) en zelden op zichzelf staat. Nochtans, dit was best wel een interessant beestje, met veel in voor zijn jonge leeftijd. Eerst olie-achtig, zelfs met wat polish in, dat evolueerde naar Gin/Tonic en zich doorzette naar een frisse snoeperigheid (mauve bloemekes). Daarna pas liet het sherry vat zich meer voelen met wat mokka in de achtergrond. Mooie opener.
Dan volgde 1 van de 2 recentste Liquid Treasure bottelingen die we zouden proeven, een Balmenach 01/15 (51,9%). Liquid Treasures is trouwens een Duitse indie. De man die erachter zit is de man die de Limburg Whisky Fair organiseert. Weer zo een malt voor blends, maar Balmenach heb ik wel al menigmaal kunnen proeven en kan bijzonder mooi zijn. Deze versie is jong, maar foutloos. Mokka en zwarte chocolade, wat tabak ook in de afdronk. Mooi rond, maar toch fris. Volgens Jurgen misschien een sherry vat met Amerikaanse eik gemaakt, dat wat meer vanille-toetsen afgeeft.
Ook aan de turfliefhebbers heeft Jürgen gedacht, met de Islay Malt 07/14 van LT (51,9%). Een distilleerderij in het zuiden van Islay die je niet op je label mag zetten. Lagavullin dus. Een bourbon barrel, wat resulteerde in een medicinale ondertoon, maar veel zachte zoetigheid erbovenop. En best wat fruitige toetsen. Misschien iets te licht voor de echte turfliefhebbers, maar easy drinkable wat mij betreft.
Dan mochten we The Nameless One nog eens proeven (46,8%). En van deze Whisky Mercenary botteling weet zelfs Jürgen niet wat het is, al vermoedt hij dat het iets Glenlivet-, Glenfiddich-, Balvenie-achtigs is. Het is een refill sherry dat eerst, opnieuw - het lijkt wel degelijk een rode draad in Jürgen’s selecties - vooral veel fruit geeft, exotische nectar, mango, etc. De sherry invloeden komen pas in de nasmaak, met een kruidige afdronk.
Opnieuw wat turf, met een Whisky Mercenary Ledaig 05/14. Rokeriger nu, al zit er zeker ook een medicinale en zelfs ziltige toets in en zelfs wat gedroogde oregano in de nasmaak. Een stuk ruiger dan de Islay Malt dus, maar die wel in de smaak viel.
Eindigen deden we met een Glen Garioch 91/15 (51,9%) van LT. Mooie toetsen typisch aan oudere op bourbon gerijpte malts. Veel vanille en butterscotch. Best kruidig nog, met witte peper en zelfs een lichte rokerigheid. Zeer geslaagd, en voor velen dan ook de winnaar van de avond, met The Nameless One als runner-up.
En zo hebben wij weer een mooie tasting achter de rug. Met veel dank aan Jürgen voor het enthousiasme, de lekkere whiskies en om de kuisploeg te plezieren met een laatste dram die verdacht veel op een Bowmore uit de jaren 60 leek, maar het zeker niet was :)
