#ktyisting

xTIME FLIES SO FAST, ISN’T IT?

THROWBACK TO 19 MARCH, 2017.  AT THUNDERDOME, MUANG THONG THANI.

คอนเสิร์ตโซโล่เดี่ยวของคุณโจคยูฮยอนผู้ซึ่งเป็นสมาชิกคนที่สิบสามของวงซูเปอร์จูเนียร์ บอยแบนด์สุดฮอตจากดินแดนอาทิตย์อุทัย (เดี๋ยวๆๆๆ เลอะเทอะละ 55555555555555555555555555)

จริงๆ วันนี้ที่มาคือจะมาเก็บโมเมนต์ส่งผู้ชายคนสุดท้ายของวงเข้ากรมแหละ อิอิ เอสเจเข้ากรมจะครบแล้วนะรู้ยัง ? :)

วันนี้ก็วันที่ 26 มีนาคม 2560 แล้วเด้อออ ผ่านไป 1 อาทิตย์แล้วค่ะกับคอนเสิร์ต “KYUHYUN SOLO CONCERT –Reminiscence of a novelist- in BANGKOK”

เวลาเดินเร็วเนอะว่าไหม?

แป๊ปๆ ก็ผ่านไปละเจ็ดวัน… แล้วกับเวลาอีแค่สองปีทำไมเราจะรอไม่ได้ล่ะ

เอาจริงๆ เราค่อนข้างหวังกับการไปคอนเสิร์ตครั้งนี้มากกกกกกก เพราะมันคือการส่งคุณคนเล็กเข้ากรมอ่ะ คนสุดท้ายแล้วนะ หลังจากนี้อีกสองปีเอสเจก็จะกลับมาทำงานพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วอ่ะ เราเลยค่อนข้างให้ความสำคัญกับคอนเสิร์ตครั้งนี้และคิดว่าจะต้องไปให้ได้ (จริงๆตอนขอแม่ก็แอบหวั่นเหมือนกันว่าจะไม่ได้ไป) เพราะนี่เราไม่เคยได้ไปงานส่งท้ายเมมเบอร์คนอื่นๆ เข้ากรมเลยสักคน จนมาถึงคุณคนเล็ก คนสุดท้ายแล้ว เราเลยอยากไปส่งมากๆ และสุดท้าย เราก็ได้ไปแหละ :) (ต้องขอบคุณพ่อแม่พี่เก่งและเบลล์มากๆ ปัจจัยสำคัญเลย พ่อแม่พี่เก่งช่วยออกค่าบัตร ส่วนเบลล์ไปเป็นเพื่อนและให้ที่อยู่อาศัย ซึ้งใจมากจริงๆ <3) 

เรามาพูดถึงบรรยากาศวันคอนกันดีกว่า เอาจริงๆ ทีแรกก็กะจะมาเขียนตั้งแต่กลับจากคอนแล้วอ่ะ แต่ก็นั่นแหละ ความขี้เกียจมันไม่เข้าใครออกใครแม้กระทั่งเรา ต่อให้ซึ้งและร้องไห้หนักมากแค่ไหน ก็แพ้ความขี้เกียจอยู่ดี 55555555

จริงๆ คือสารภาพเลยนะ ช่วงเรียนมหาลัยตั้งแต่เข้าปีหนึ่งยันปีสุดท้ายที่เรียน เราทิ้งขว้างเอสเจมากจริงๆ คือไม่ได้ตามงานยิบๆ ย่อยๆ หรือซื้มอัลบั้มอะไรทั้งนั้นอ่ะ นึกๆ ไปก็แอบเสียดายช่วงเวลานั้นนิดหน่อย เราค่อนข้างพลาดอะไรไปหลายอย่างเลย แต่ก็นั่นแหละ ตอนนี้เรากลับมาแล้ว !

อ่ะ พล่ามยาว ไม่ได้เข้าประเด็นสักที คือแค่จะบอกว่า เราไม่ได้ฟังเพลงเอสเจเลย สารภาพด้วยว่าร้องหลายๆ เพลงช่วงปีหลังๆ ไม่ได้ แต่นั่นแหละ who cares ?

ป.ล. อย่าหมั่นไส้เราาาาาา 5555555555

จริงๆ คือจะบอกว่า การตัดสินใจไปคอนครั้งนี้มันค่อนข้างสร้างความกังวลให้เรานิดหน่อย เพราะเราร้องเพลงไม่ได้นี่แหละ โซโล่คยู พี่เย่ คุณฮี คิมรยออุค หรือแม้กระทั้ง D&E ที่มีเมนเราอยู่ในนั้นอ่ะ เราก็แอบกลัวในใจเล็กๆ ว่าเข้าไปข้างในคอนแล้วคนที่นั่งข้างๆ เขาจะมองแรงเราไหม ถ้าเราไปนั่งเงียบๆในนั้น

แต่พอถึงวันจริง สถานการณ์จริง คือแบบ เออโล่งมากแก ไปแอบอ่านในแท็กมา มีหลายคนที่เป็นเหมือนเรา… 555555555 คือวงเราสมาชิกมันก็เยอะเนอะ แต่แกรู้ไหม ในคอนครั้งนี้นะ แกลองไปเดินไล่ถามแต่ละคนดิว่าเมนคนไหน เราพนันได้เลยว่าเกิน 50% ไม่ได้เมนคยู แต่เมนคนอื่นๆ ซึ่งตรงนี้เป็นสิ่งที่เราประทับใจในตัวทุกคนมาก เพราะจริงๆ คุณคนเล็กนางก็กังวลเหมือนกันว่าจะมีคนมางานนางไหม แต่คือทุกคนก็มา เพราะเรามั่นใจว่าด้อมเราแทบทุกคนคือคีพวง เราไม่รู้ว่าด้อมเด็กๆ เป็นไหม แต่ด้อมคนแก่คือเป็น เราชอบมาก เพราะตอนหน้าคอน หรือแม้กระทั่งเดินไปกินข้าวนะ เราเจอหลายคนมากที่แบบ เดี๋ยวนะ นี่เมนพี่เย่ นี่เมนทงเฮ นี่เมนฮีชอล คือแบบ ปริ่มจริงจัง แล้วคือบรรยากาศแม่งโคตรไม่เหมือนมางานคอนเสิร์ตอ่ะ แต่เหมือนแบบมางานรวมเพื่อนเก่ามากกว่า เราเจอหลายคนมากที่แบบคุ้นหน้าคุ้นตากัน ทั้งที่เราตามเขาในทวิตเตอร์และรุ่นพี่รุ่นน้องที่โรงเรียนงี้ จริงๆ คือเรารู้จักเขา แต่เขาไม่รู้จักเราอ่ะ (เราดูขี้เสือกมะ 555555555) แล้วแกรู้มะ อายุคนที่มาในคอนเสิร์ตครั้งนี้อ่ะ เรากล้าพนันเลยว่ามากกว่า 80% คือกลุ่มคนที่อายุ20ขึ้นแล้วทั้งนั้นอ่ะ คือแบบมองซ้ายมองขวาคือรู้เลย ไม่เด็กกันแล้วนะคะพวกเราน่ะ ทั้งบ่นเมื่อยขา เมื่อยเขา ปวดหลัง ปวดแขน 55555555555555 ก็อย่างว่าเนอะ ศิลปินก็แก่ แล้วเราจะไม่แก่กันได้ยังไง

ตัดภาพไปที่บรรยากาศในคอนกันดีกว่า

เรามาทายกันดีกว่าว่าเอลฟ์เกินครึ่งของคอนเริ่มร้องไห้กันตอนเพลงไหน?

เฉลย: ตั้งแต่เพลงแรกที่มีหน้าคยูโผล่ขึ้นมาค่ะ.

แต่เอาจริงๆ ก็ไม่มั่นใจว่าเกินครึ่งไหม แต่เรากับคนข้างๆ เรานี่แหละ เหมือนเตรียมร้องไห้มาจากบ้านอ่ะ + ความหมายของเพลงแรกคือแบบ เศร้ามากแล้วพอยิ่งคิดว่าแบบเออ นี่คยูมันจะไม่ได้มาไทยตั้งสองปีอ่ะ ทั้งๆที่เมื่อก่อนมาบ่อยมากเพราะต้องมางานมาชิตะงี้ เออน้ำตาไหลจริง คือนึกว่าเป็นคนเดียวนะ แต่พอได้ยินเสียงสะอื้นคนข้างๆคือแบบ เออกูมีเพื่อนแล้ว T_____T ก็นั่งซื๊ดน้ำมูก ปาดน้ำตาเช็ดน้ำตากันไป พอเพลงแรกผ่านไปบรรยากาศแห่งความสุขเริ่มกลับมาค่ะ เริ่มมียิ้มมีหัวเราะท้ังๆ ที่เพิ่งร้องไห้ไปไม่ถึงสิบนาที ฮืออออ นั่นแหละค่ะ เหมือนที่เขาว่า ความไบโพลาร์มีจริงในคอนเสิร์ตนี้ คือยอมใจคยูฮยอนมากจริงๆ คือคอนบัลลาดอ่ะ ตัวคยูเองก็บอกว่าวันนี้นางเป็นบัลลาดเดอร์นะ ไม่มีตลกใดๆ ทั้งสิ้น แต่แกรู้ไหม คือนางบอกว่่าวันนี้นางมีสเปเชียลเกสต์ ละคือเกสต์คนนี้ค่อนข้างขี้อาย ไม่กล้าออกมา จนกระทั่งหน้าจอมันขึ้นนี่แหละค่ะ ร้องอ๋อเลยว่าเกสต์คนนี้ใคร คำตอบของความสงสัยนี้ก็คือนางเองนั่นแหละค่ะ แต่เป็นตอนผอมนะ 555555555555555555555555555555 (อ่าวกัด) คือแบบละเพลงมันไม่ได้ตลกอ่ะ มันเพลงออกเศร้า แต่นางทำให้เราหัวเราะไปทั้งเพลง คือในใจแม่งโคตรสับสนว่าตกลงกูควรขำไหมวะ หรือต้องนั่งเศร้ากับเนื้อเพลงวะ คือทำตัวไม่ถูกแรงมาก จนเวลาผ่านไปก็กลับมาสู่สถานการณ์ปกติอีกครั้ง แต่เออ มันก็ไม่จบอ่ะแก คือมันจะมีช่วงมิวสิคัลใช่มะ นางก็เอาอีกแล้วอ่ะ เนื้อเพลง เนื้อเรื่องนาง นางตีมาเศร้ามาก  แต่ท่าทางนางก็อีกนั่นแหละ โว๊ะ จะตลกไปไหนอ่ะ นี่แอบจำคำแปลได้คร่าวๆประมาณว่านางต้องจากไปแล้วนะ แต่นางไม่อยากจากไปเลยอะไรอย่างนี้อ่ะ แต่ก็แบบเออ จะให้หัวเราะมั้ยอ้วน หรือจะให้ซึ้ง ชุ้นควรทำยังไง เธอควรมีคำตอบให้ชุ้นอ่ะ 555555 ละคือแบบมีนี่ด้วยนะ เมาเหล้าค่ะ นางเมาได้เหมือนจริงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เหมือนจนแบบเออออออ ก็งานถนัดนี่ ใช่มะ 555555555555 แล้วคือช่วงมิวสิคัลนี่พูดไทยด้วยนะ พูดเยอะมากจนนี่ก็ปลื้มใจอ่ะ คือเอาเวลาที่ไหนไปนั่งจำ นั่งท่อง บินไปบินกลับตั้งหลายประเทศ ทั้งจีน ทั้งเกา ทั้งญี่ปุ่น ละนี่ยังมาภาษาไทยอีก ภูมิใจในตัวนางมากจริงๆ สมแล้วที่เป็นโจคยูฮยอนอ่ะ ปลื้มแรง เออ ละมีแบบซอมบี้กัดด้วยนะ กลายร่างเป็นซอมบี้งี้ แต่แค่นั้นยังไม่พอค่ะ นางมีเอาปืนที่แบบมีแสงเลเซอร์ละมีเสียงอ่ะ แบบของเด็กเล่นเงี้ย มายิงตัวตาย ละมีการฟื้นอีก พอฟื้นก็เอาปืนมาไล่ยิงเอลฟ์ ฝั่งซ้ายฝั่งขวา โดนยิงหมด ไม่พอ โคดี้นูน่ามาซับเหงื่อให้ก็ยังจะไปยิงเขาอีก ละยิงอย่างเดียวไม่พอ เอาไมค์ไปจ่อปากเขาแล้วถาม”พูดไทยได้ไหม” แหมมมมมมมม พ่อคนเก่งงงง พี่เขาไม่ใช่เธอนี่ที่จะมาพูดได้อ่ะ 555555 5 ตลกเหลือเกินนน //

จริงๆ แอบลืมรายละเอียดยิบย่อยไปแล้วด้วยนะ แต่ช่วงทอล์คแรก เรามีโปรเจ็คกันค่ะ คือการชูกระดาษคำว่า “규현아…킷틍쌍러이 (คยูฮยอนอ่า… คิดถึงจังเลย)” คือพวกเราก็ชูกันไปเนอะ นางก็พูดไปนู่นนี่นั่น สักพัก นางถามกลับมาว่า “จะชูแบบนี้กันตลอดเลยเหรอครับ” (ประมาณนี้) คือแบบบบบ ขำก๊ากมาก ฮืออ้วนนนน ทำไมแซะล่ะ วุ้ยย จริงๆ คือเขินอ่ะเด๊ ว๊ายๆๆ 555555555 ละคือแซะเอลฟ์อย่างเดียวไม่พออ่ะ แซะมาชิตะอีก แบบก็เนอะ มาชิตะเขาก็รักคุณคนเล็กของเขา เขาก็พากันมาดูคอนเสิร์ต คุณคนเล็กของพี่ๆเขานี่ก็ถามกลับเลย “มาทำไมเนี่ย” ถถถถถถถถถถ เนี่ย ก็เป็นซะแบบนี้อ่ะ ไม่รักก็แย่แล้วไหม หื้มมมม

ตัดภาพมาช่วงเพลงไทยกันดีกว่า ช่วงนี้คือช่วงพีคของเรามาก คือมันค่อนข้างตราตรึงใจเรา

(ช่วงเพลงไทยคือมีโปรเจคด้วย ตามรูปนี้เลย สวยมากกกกกกกกก จริงๆ)

ช่วงนี้คุณคนเล็กจัดเพลงไทยของศิลปินคนอื่นให้เรา สามเพลง ได้แก่เพลง 1.เล่าสู่กันฟัง 2.ทุกอย่าง 3.หัวใจผูกกัน(ร้องหลังบลาๆ) แล้วก็เพลงไทยของนาง บลา บลา อีก 1 เพลง คือน้ำตาจะไหลมาก ภาษาไทยคือมันไม่ง่ายอ่ะแก แล้วดูนางทำดิ คือซ้อมพูดไทย ซ้อมเพลงไทย คือปลื้ม แต่ก็แบบ เพลงที่เลือกมานี่รู้เลยนะคะว่าไม่เด็กแล้ว คือเอลฟ์มีความร้องตามได้ มั่นใจเลยค่ะว่าที่ร้องได้กันนี่ 20 up แล้ว และนั่นแหละค่ะ ดิฉันก็1ในนั้น แล้วแบบแกเอ๊ยย พอดนตรีขึ้นมาคือชั้นรู้แล้วอ่ะว่าเพลงอะไร น้ำตาไหลก่อนเลยจ้า ชิงร้องไห้ ดูผีบ้าป้ะ แต่แบบเออมันจริงๆอ่ะ ถึงนางจะเคยร้องมาก่อนแต่ก็แบบ ความหมายมันอ่ะเนอะ ฮือออ นี่ร้องตามสุดเสียงมาก ไม่รู้ข้างๆรำคาญไหม แต่แบบอินแรงมาก นั่นแหละ นั่งร้องไห้สะอื้นเบาๆ เคล้าเพลงไปผ่านไป มันก็ถึงจุดพีคค่ะ Blah Blah (Thai Version By กยูฮย็อน) แกกก อันนี้แม่งตลกมีเรื่องตลกด้วย คือแบบ ความผีของนังคยูฮยอน นางย้ำคิดย้ำทำมากก่อนคอนว่าแบบ เนี่ยครับ ผมยังตัดสินใจไม่ได้เลยว่าจะร้องเวอร์ชันไทยหรือเกาหลีดี แต่แกก็รู้อ่ะ ความคยูฮยอนและความเอลฟ์ไทยอ่ะ ดื้อพอกันแกเข้าใจมะ คยูนางก็ขึ้นเวอร์ชันเกาหลีสิคะ แล้วไง นี่ที่ไหน ที่นี่ประเทศไทยนะคะ เอลฟ์ไทยก็จัดเลยค่าาาาาา เนื้อไทยเสียงดังฟังชัด คือขำมาก คยูนางก็ร้องไปได้สองท่อน พอค่ะ ยอมแพ้ แบบ เออยัยเอลฟ์ แกจะทำอะไรก็ทำ แล้วก็กลับมาร้องเนื้อไทย โอ๊ยยย ช่วงนั้นคือทองแผ่นเดียวกันมาก 555555 ตลก และเวลานั้นก็มาถึงค่ะทุกคนนน เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านมาถึงท่อน “กี่คราว กี่คราว ที่เธอทำแบบนั้นแล้วฉันใจละลายเสมอ” ฮือออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ คุณขา มีผู้ชายคนนึงเดินออกมาจากข้างเวลาทีค่ะ “คนที่คุณก็รู้ว่าใคร”เลย ฮือออออออออออออออออออออออออออออออออ พี่แตมป์อ่ะแก คุณแสตมป์ อภิวัชร์อ่ะ คนที่ฉันเริ่มติ่งเขาหลังเอสเจแป๊ปนึงอ่ะ แล้วเป็นคนเดียวกับคนที่ฉันไปตามติ่งเขาบ่อยๆ ช่วงที่เข้ามหาลัย(และละเลยเอสเจนั่นแหละ) ฮืออออออออออออออออออออออออออออ แค่เขามาทำเนื้อเพลงให้คุณคนเล็กเราก็ร้องไห้แล้วอ่ะ แล้วนี่เขามาขึ้นคอนเสิร์ตเวทีเดียวกันอ่ะ เฮียมาเป็นแขกรับเชิญให้คุณคยูอ่ะแก แล้วคือเขามาร้องเพลงด้วยกันอ่ะ เขาคุยกันด้วยอ่ะ น้ำตาไหลแรงมากเลยตอนนั้น แบบร้องไห้สะอื้นจนจะขาดใจตาย ไม่พอนะ มีความคิดว่าจะโทรหาเพื่อนด้วยอ่ะ จะไปร้องไห้ให้เพื่อนฟัง แต่ไม่ได้โทร คือมีความรู้สึกเกรงใจอยู่เล็กๆ คือมันปริ่มในอกมากๆ ถ้าถามว่าร้องไห้แรงเบอร์ไหนนี่ตอบได้เลยว่าคนข้างๆ หันมามองว่าแบบ อินี่เป็นไรมากไหมอ่ะ ร้องไห้ทำไมเบอร์นี้ อินมากหรอ อะไรแบบนี้อ่ะ ละแบบช่วงที่คุยกันบนเวทีก็ตลกอ่ะ นี่ก้นั่งยิ้มนั่งปริ่มน้ำตาไหลไปยาวๆ ละเฮียก็แบบ ชมคยูประมาณ “เขาพูดไทยเก่งมากเลยนะครับ” คยูก็แบบ “ผมซ้อมมาครับ”อะไรแบบนี้อ่ะ ละมีคะวามสัญญาว่าแบบจะร่วมงานด้วยกันอีกไรงี้ โหย มาเลย มา เอาอีกพร้อม ทำกับเมมเบอร์อื่นด้วยก็ได้ เพราะจริงๆ คือคิมรยออุคสมควรจะได้ร่วมงานกับเฮียก่อนเพราะอุคคือคนบุกเบิกเอาเพลงเฮียมาร้องอ่ะ แต่คยูนางตัดหน้ามาก 5555555 แล้วคือแบบ เป็นโมเมนต์ที่ดีต่อใจมากๆ ไม่พอนะ ก็แบบก่อนเฮียจะลง คยูฮยอนนางมีการ “รักนะเด็กโง่”ใส่เฮีย เฮียก็ตอบกลับมา “โง่น่ะใช่ แต่เด็กนี่ไม่น่าไรงี้” ว้อยยยยยยยยยย มันดีจริงๆ เออ เขามีไฮทัชกันด้วย เฮียบอกว่า มาเนี่ย ไม่เอาค่าตัว แต่แบบเนื่องด้วยเฮียกับพี่นิวเป็นติ่งไรงี้ อยากมีโมเมนต์ลัคกี้แฟน ขอไฮทัชหน่อย คือขำมาก ยิ้มทั้งน้ำตามากๆตอนนั้น ฮืออออ พอจบโมเมนต์บลาๆ ก็เจอเพลง “หัวใจผูกกัน”ค่ะ เอออออ เอาเข้าไปปป นี่ก็แอบติ่งเบเกอรี่เบาๆอ่ะ พี่บอยโกเงี้ย ละนังก็เอาเพลงพี่เขามาร้อง ใจบางมาก นั่งร้องไห้วนไปค่ะ แล้วร้องตาม ตะโกนให้สุดเสียงจนต้องร้องขอโทษคนข้างๆในใจถ้าเสียงเรามันรบกวน ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออ (แนบภาพปลากรอบ)

https://www.youtube.com/watch?v=pOw8IpE7qq0

ผ่านไปจนเพลงอื่นๆ  

แบบ kyuwhy อันนี้โคตรตราตรึงใจ คือขำมาก ขำแรง ขำจนตัวสั่นอ่ะ ทั้งวีซีอาร์ คือขำ นางบอกนางค้นพบตัวเองว่านางเกิดมาเพื่อเป็นแรพเปอร์บลาๆสักอย่าง คือแบบโอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คายูววววว ไหนแกบอกคอนบัลลาด เกลียดแก กรามจะค้าง5555555555555555555555555555555555555555555555555 ละแบบนางแรพแบบยาว เต็มแม็กเต็มสูบมาก หายใจทางไหนก็ไม่รู้ สงสาร เหนื่อยไหมก็ไม่รู้ 55555555555555 พอมา cheer up คือเออ นางทำดีอ่ะ ฟรุ้งฟริ้งมาก เวอร์ชันนี้คือชอบมาก ละเอลฟ์ร้องกันดังมาก แต่นี่ร้องไม่ได้อ่ะ ก็แบบเออนั่นแหละ ไม่สันทัดเกิร์ลกรุ๊ปอ่ะเนาะ 5555555555555555555555555555  ละเวลาก็ผ่านไปคุณคนเล็กบอกนี่เพลงสุดท้ายแล้วนะ ต้องไปแล้วนะ คือ a million pieces อ่ะ นี่ก็เป็นเพลงนึงที่เราชอบมากกก แต่เราร้องไม่ได้ เราดำน้ำแรงมากเพลงนี้ 55555555 แต่เอลฟ์คนอื่นๆ เขาร้องได้อ่ะ คือแบบหงุดหงิดตัวเองมากทำไมร้องไม่ได้วะ แต่ก็แบบคนอื่นร้องให้แล้วแหละ ขอบคุณมากค่ะ ฮืออออออ  

แล้วนางก็ลงไป ไฟดับ ทุกคนในฮอลล์ก็ตะโกน คายูวววว คายูววว คายูววววว โจคยูฮยอนไรงี้ ละนางก็ขึ้นมาละก็อังกอร์ มีเพลงเอสเจมาสองเพลงด้วยคือ magic and devil แก มันสนุกมากกกกก ละคือเราไม่ได้ไปคอนเอสเจมานานมากอ่ะ มีเสียงเมมเบอร์คนอื่นมาเป็นคอรัสเบาๆด้วย ได้ยินเสียงเมนตัวเองไปก็น้ำตาจะไหลอีก เอ้ออออ 555555555 แต่อันนี้เหมือนได้ปลดปล่อยอ่ะ นี่ถ้าไม่เขินก็ลุกขึ้นเต้นแล้วอ่ะเอาจริง 555555555555 เอลฟ์ทุกคนตะโกนแฟนชานท์ดังมาก เห้ออออ คิดถึงที่เหลือ แต่คุณคนเล็กนางทำดีมาก นางคุมเกมได้ ยอมใจนางมากจริงๆ มีการแบบ “เพลงซูเปอร์จูเนียร์สุดยอด สนุกไหมครับ” ทำให้นี่นับวันรอซุปเจ็ดเลยอ่ะ อยากไปแล้วเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ละนางก็มาพูดแบบ เมื่อกี้ขออังกอร์หรอครับ ทุกคนไม่ได้เรียกใช่ไหมครับ (อันนี้คือเอลฟ์ตะโกนตอบว่า “เรียก!” กันดังมากอ่ะ) แต่ผมอยากขึ้นมาเอง ละก็แบบไม่อยากกลับเลยไรแต่คิดถึงพ่อแม่อะไรประมาณนี้ คือแบบบบ เห้ออออ อ้วนนนนนนนนนน หูเป็นไรป้ะอ่ะ 55555555555555555

อันนี้ขอก็อปปี้คำพูดทอล์คสุดท้ายมาลงหน่อย ก่อนบ่อน้ำตาจะแตกอย่างจริงจัง

“เมื่อกี้มีคนขออังกอร์รึเปล่าครับ ทุกคนไม่ได้เรียกแต่ผมอยากออกมาเอง ผมไม่อยากกลับบ้านเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเล่นคอนเสิร์ตเดี่ยวและได้เจอทุกคนใกล้ชิดแบบนี้ ทุกคนเป็นเอลฟ์ที่รักซูเปอร์จูเนียร์ บางคนก็น่าจะคิดเราไม่ต้องมาก็ได้มั้ง เพราะนี่เป็นงานคยูฮยอน ผมเลยเป็นห่วงว่าเราจะทำได้รึเปล่า ตอนแรกเกือบไม่ได้มาไทย แต่โชคดีมากที่ผมได้มายืนอยู่ตรงนี้หน้าทุกคนครับ เอลฟ์ไทยทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมมาครั้งแรกเมื่อประมาณปี 2006 ใครรักผมตั้งแต่ตอนนั้นยกมือขึ้นหน่อย โห! เยอะจังเลย 11 ปีผ่านไปแต่ทุกคนยังรักพวกเราใช่มั้ยครับ ทุกคนทำให้ผมคิดว่าเรายังมีคนรักอยู่ เรายังทำงานต่อได้ เพราะว่าทุกครั้งที่มาทุกคนตามผมตั้งแต่สนามบินถึงโรงแรม ทุกคนให้ความรักเยอะเลย ผมไม่นึกเลยว่า 11 ปีแล้ว ก็แก่แล้วนะ ช่วงนี้มีคนเดบิวต์แบบเกิดปี 1998 แต่ผมมั่นใจว่าผมน่ารักกว่าพวกเขาครับ (ยิ้ม) เอลฟ์บางคนเจอตอนแรกยังอายุ 10 กว่าปี แต่ตอนนี้ 20-30 กว่าแล้ว อายุไม่สำคัญนะครับ ผมก็ 30 เหมือนกัน (หัวเราะ) ขอบคุณเอลฟ์ไทยทุกคนที่ให้ความรักที่ไม่เปลี่ยนครับ ผมอาจไม่มีโอกาสกลับมาหาทุกคนที่ไทยเร็ว ๆ นี้ ผมอาจอยู่ที่เกาหลีสักพักนึง แต่วันนี้ทุกคนทำให้ผมมั่นใจว่า 2 ปีผ่านไป เมื่อผมกลับมาทุกคนก็จะยังให้กำลังใจผมครับ เฮ้อ…ตอนนี้ทำให้นึกถึงความทรงจำดี ๆ ที่เรามีด้วยกันนะครับ ทุกคนมีวิธีที่เรียกชื่อผมใช่มั้ยครับ” แฟนไทยก็ตะโกนพร้อมเพรียงว่า “คยู…” เจ้าตัวบอกต่อว่า “ผมก็แอบเศร้านะครับพอคิดว่าจะไม่ได้ยินเสียงเรียกแบบนี้ 2 ปี… วันนี้ทุกคนเรียกผมให้เต็มที่เลยนะ ขอบคุณครับ ผมน่าจะลาด้วยรอยยิ้มแบบนี้ พวกเราจะได้เจอกันอีกใช่มั้ย แล้วสมาชิกในวงหลายคนที่ทุกคนรักก็จะกลับมาหาทุกคน ผมเสียใจเสียดายมาก ๆ เหลือแค่เพลงสุดท้ายแล้ว ผมไม่เคยเห็นที่ไหนร้องพร้อมกันแบบนี้ ประทับใจมาก ผมจะร้องไห้แต่ต้องกลั้นเอาไว้เพื่อร้องเพลงให้ทุกคน และเพลงนี้ก็อยากให้ร้องพร้อมกันนะครับ”

credit: Dailynews

AT GWANGHWAMUN

เพลงสุดท้ายจริงๆของคายูววววววว ที่เขาว่ากันว่า “เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ” มันก็จริงนะคะ เวลาผ่านไปแป๊ปๆ ก็เพลงสุดท้ายแล้ว เอาจริงๆก่อนวันคอนเราซ้อมร้องเพลงนี้หนักมาก ยิ่งท่อนที่ต้องชูแผ่นโปรเจคคือแบบเขียนทั้งภาษาเกาหลี ภาษาไทย เปิดเพลงซ้อม กรอกหูก่อนนอนจนร้องได้ แต่เอาจริงๆอ่ะแก พอเพลงขึ้น พอมองหน้าคยู มองหน้าจอ หันไปมองเอลฟ์ข้างๆ น้ำตาแม่งก็ไหลออกมาเฉยเลย ยังไม่ทันได้ร้องอะไรเลยด้วยนะ แล้วแบบยิ่งพอเพลงเริ่มร้องไป เสียงเอลฟ์ดังลั่นฮอลล์มากอ่ะ น้ำตายิ่งไหลเข้าไปอีก ณ ตอนนี้ที่นั่งพิมพ์อยู่ก็นั่งเปิดฟังไปด้วยอ่ะ น้ำตายังไหลอยู่เลย เสียงแม่งโคตรจะก้องในหูจริงๆ แล้วคือไม่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้มานานมากๆด้วยอ่ะ ยิ่งพอถึงท่อน

난..행북해 오늘여긴그 때처럼아름다우니 괜히바보처럼이 ㅈㅏ리에서있는거야 비가내리면 흠뻑젖으며 오지않는너를기다려 나는행복했어 광화문이길을 다시한번뒤둘아봐 네가서있을…까..봐..

คือท่อนนี้คือท่อนที่จะต้องชูโปรเจคอ่ะ เสียงมันยิ่งดังอ่ะ ทุกคนร้องกันหมด คยูคือหยุดร้องแล้วมองโปรเจคอ่ะ ฮือ อ้วนนนนนน นี่ก็นั่งร้องไห้แรงมาก แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอคยูไปสองปีก็ใจหาย เพราะในเอสเจนี่รู้สึกสนิทกับคยูสุดเพราะเจอกันบ่อยนี่แหละ คือต้องขอบคุณมาชิตะจริงๆ แต่อีกใจก็แบบมันถึงคนสุดท้ายของวงแล้วอ่ะ ถ้าผ่านคนนี้ไปเราก็จะไม่ต้องมารออะไรนานๆแบบนี้อีกแล้ว เราจะได้เห็นเอสเจพร้อมหน้าพร้อมตาแบบไม่มีใครหนีไปเป็นทหาร ตำรวจหรือนักเบสบอลอีกแล้ว (ยิ่งกว่านั้นในใจลึกๆ เรายังหวังอ่ะ ว่าเอสเจจะต้องมีปีที่15, 20 และอื่นๆด้วยกันตลอดไป พร้อมหน้าพร้อมตากัน 13 คนบ้างสักครั้ง)  มันยิ่งทำให้แบบคิดนู่นคิดนี่ ยิ่งไปกว่านั้นคือคำพูดของตัวพี่เขาเองอ่ะ  “วันนี้ผมมีความสุขมากครับ กลับไปอย่าลืมทานข้าว ตั้งใจทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ เวลาก็จะผ่านไป แล้วเราก็จะได้เจอกันอีก รอผมได้ใช่ไหม รักนะเด็กโง่” ทั้งหมดนี่พี่เขาพูดมันออกมาเป็นภาษาไทยอ่ะ พี่เขาส่งความเป็นห่วง ความรู้สึกออกมาให้เราเป็นภาษาไทย ให้ไปกินข้าว, ให้ไปทำในสิ่งที่ชอบ, เวลาจะผ่านไป เราจะได้เจอกันอีก คือเรามีคำสัญญาให้กันและกันเป็นภาษาไทยแบบนี้ มันยิ่งตอกย้ำอ่ะ ว่าความรักที่เราให้เขาไปมันไม่ได้หายไปไหนเลยอ่ะ มันวนเวียนอยู่รอบๆ ทั้งตัวเรา ทั้งตัวเขาอ่ะ หลายๆ คนอาจจะชอบบอกความรักระหว่างศิลปินกับนักร้องมันไม่จริงหรอก การตลาดทั้งนั้น เงินทั้งนั้น เราก็คิดอ่ะว่านั่นก็ใช่ แต่ก็คืออย่าลืมว่านี่ก็คือมนุษย์อ่ะ คนเรามันก็ต้องมีความรู้สึก มีหัวใจอ่ะ คือวงเรามันผ่านอะไรกันมาเยอะจริงๆ ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดเราก็ผ่านกันมาแล้ว เวลาที่เศร้าที่สุดที่ต้องเห็นใครคนใดคนนึงเดินออกจากวงไปรวมทั้งการที่เกือบจะเสียคนๆนึงไปตลอดกาลเราก็ผ่านกันมาแล้ว นี่แม่งโคตรจะเป็นเครื่องยืนยันระหว่างวงของเราอ่ะ แล้วคำในโปรเจคก็คือแบบ “우리를 위해 네가 해준 모든 것들이 고마워 ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ทำให้พวกเรา” แล้วก็แบนเนอร์ข้างหน้าเวทีอีกสองอันคือ “แบนเนอร์1: คยูคือความภาคภูมิใจของพวกเราเสมอ ไม่ว่าอะไรก็ทำได้ดี! แบนเนอร์2: ไม่ต้องกังวลนะ 2ปีแค่ช่วงเวลาสั้นๆ พวกเราจะรออยู่ตรงนี้”  ตอนนั้นคือทั้งคยูทั้งเอลฟ์ร้องไห้น้ำตาแตกกันฟูมฟายมาก นี่ก็ร้องหนักมาก จะตะโกนว่า “โอป้า อุลจีมา” ก็ไม่กล้าเพราะตัวเองร้องหนักกว่าพี่เขาอีก 555555 แต่ก็นั่นแหละ ตามคำพูดบนแบนเนอร์เลย เวลาสองปีมันแป๊ปเดียวจริงๆ เรารอกันมาได้ขนาดนี้ เราผ่านกันมาได้ขนาดนี้ กะอีแค่เวลาอีกสองปีแป๊ปๆ ทำไมเราจะรอกันไม่ได้ เนอะ อย่างที่พี่บอกเองนั่นแหละ “เวลาก็จะผ่านไป  แล้วเราก็จะได้เจอกันอีก” เอลฟ์เรารอกันเก่งจะตาย กะอีแค่สองปีสุดท้าย บอกเลยจิ๊บๆ “เอลฟ์รอเก่งนะ” พี่รู้ใช่มั้ยล่ะ :)

https://www.youtube.com/watch?v=7nXhAqu2hPs

ป.ล.หลังคอนจบพี่คายูวเดินออกมาหาเอลฟ์ด้วยนะ แต่นี่นกแหละ ออกมาก่อน เห้ออออออ ก็ดววงคนจะนกอ่ะ

ป.ล.2.วันแถลงข่าว+ไซน์นี่ร้องไห้เพราะพี่คายูวกลางใต้ดินสุวรรณภูมินะรู้ยัง

ป.ล.3.วันบินมา-กลับพี่เขาน่ารักมากเลย เหมือนเด็กน้อยอารมณ์ดีมาก แต่ตอนกลับก็งอแงไม่อยากกลับมากด้วยเหมือนกัน ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเราก็จะได้เจอกันอีก <3

(แนบลิงค์)

ป.ล.4.นี่ไม่ทั้งไปรับ-ส่ง+งานไซน์ที่สนามบินเพราะความผีบ้าอ่ะ เพราะคือถ้าไปก็ไปคนเดียวอ่ะ แล้วแกคิดดูดิ ถ้าเราไปยืนร้องไห้คนเดียวไม่มีที่พักพิงเราเขินแน่ๆ แต่เนี่ย อีกสองปี เราว่าเราจะเก็บเงินไปรับพี่เขาออกจากกรมที่เกาหลีอยู่ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทันไหม แต่ก็จะพยายาม (ฮึบๆ)

(OFFICIAL UPDATE: http://share.vyrl.com/ko/p/58cf936c462473eb058b4731 ,https://www.facebook.com/superjunior/posts/1258122880903426 )

(Project details: https://twitter.com/SJProject_TH/status/843441968759812096  , https://twitter.com/SJProject_TH/status/842351128255774720 )

(News: https://www.billboard-thailand.com/%E0%B9%84%E0%B8%9A%E0%B9%82%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%A5/ , https://www.dailynews.co.th/entertainment/563464 , https://www.pingbook.com/2017/03/20/49051)