Kopanie kryptowalut - warto? Jak to obliczać? Antminer DR3

View On WordPress

Nie posiadam poczucia jedności z żadną żywą jednostką, stąpającą po tym świecie. Ba, nie czuję jakiejkolwiek więzi z nikim, z kimkolwiek. Miewałam liczne próby zbliżenia się, jakiegoś kontaktu mniej przypadkowego niż zwykłe “cześć” rzucane jakby od niechcenia. Nazwę je licznymi niepowodzeniami. I to nie tak, że nie umiałam się otworzyć przed kimś, pokazać się w najbliższej mi odsłonie. Umiałam. Niejednokrotnie. I bywało, że gdy już byłam gotowa, gdy czułam, że mogę poświęcić na prawdę wiele, dać coś z siebie dla kogoś, wziąć odpowiedzialność, rozbudzić w sobie uczucia, pozwolić im wydostać się poza moje ramy, przerwać pewną granicę, okazywało się, że im bardziej we mnie wzbierało i nie dawało spokoju, to ten ktoś tym bardziej odpuszczał. Bardzo wiele mnie to kosztowało. A gdy widziałam, że taki ktoś, ktokolwiek, nie docenia tego co mu mogę ofiarować z dobrego serca, to aż się we mnie gotowało. Że taki człowiek nic sobie nie robi z tego, ile muszę z siebie wygrzebywać, nieraz wszystko trzeba przekopać, by znaleźć ujście temu komuś, bo myślę, ze warto. A okazuje się potem, że nie warto. Nieraz z tej wielkiej złości zakopuję w sobie ile się da. I coraz więcej. By już nigdy nie móc odkopać, przekopać. Ale zawsze okazuje się, że za mało. I zawsze znajdzie się taki ktoś, ktokolwiek, kto zacznie kopać. I ja sama już kopię. Odkopię. 

Klanckonizm