#kommaarop

LOPIK - Hoe komt het dat het sommige meiden zo makkelijk afgaat? Ze zien er mooi uit, zijn zelfverzekerd en weten precies wat ze willen. Tijdens de puberteit verandert er veel voor meiden. Ze gaan naar de middelbare school en vriendinnen, social media en uiterlijk worden veel belangrijker voor ze.

De training ‘KOM MAAR OP!’ is voor meiden tussen de 12 en 15 jaar die het voortgezet onderwijs volgen. In acht avonden gaan ze samen praten over onder andere vriendschap, trots zijn op jezelf en grenzen stellen. De training start op dinsdag 8 november  in Dorpshuis De Schouw in Lopik en wordt gegeven op acht dinsdagen: 8, 15, 22 en 29 november en 6, 13 en 20 december van 19.00-20.30 uur .

De training is gratis en wordt gegeven door Nannie de Rooij van MEE UGV en Ellen Reerds van het Breed Sociaal Loket Lopik (Maatschappelijk Werk/Vitras).

Over chaos en ondernemerschap. Ben je er bang voor? Zoek je het op? Bekijk en lees alle bijdragen op de vorige kommaarop. Morgen komt de nieuwe kommaarop over wat nou precies creativiteit is online.

Agnes:

Alles leuk en aardig maar om je doelen te bereiken moet je de wereld af en toe (lees: regelmatig) even op 'mute' zetten.

Tessa:

Lees ook de bijdrages van:

Sonja van Vuren: Focus? Hoezo, focus?! ik heb het al druk genoeg!

Karin Verheij: Dat magische toverwoord Jacob Jan Voerman: Focus! of toch niet?

Judith van Barlingen: Veel interesses, snel afgeleid en toch focus? Dat kan!

Focus komt nog wel eens langs in de twittergesprekken tussen Agnes, Sonja en mij. Nooit volgens afspraak. Nooit aangekondigd. Zoals altijd eigenlijk, je kunt niet echt van 'm op aan. Of juist wel? Stipt na je eerste kop koffie, als je gaat zitten om te werken, als je je hoofd vrij geeft om dat fantastische plan uit te werken.

Karin Verheij kwam met de uitdaging voor deze week.

Focus is zo'n 'toverwoord', maar hoe zet je het in als ondernemer?

Agnes:

'Wat moet je met die rommel?' 'Moet je niet eens opruimen' 'Plastic zakjes bewaren? Dat hoeft toch helemaal niet, als je iets koopt krijg je toch wel een plastic zakje' Ja tampons is wel handig, je weet maar nooit' Het is allemaal heel persoonlijk, wat je in je tas bewaard. Wat voor soort tas je hebt is ook persoonlijk, deze rugzak is mijn handtas. Ik houd niet van kleine handtasjes, daar past geen rotzooi in. Sommige dingen kunnen inderdaad de prullenbak in maar soms komt het ook wel goed uit dat je wat rommel bij je hebt. Soms moet je ergens je kauwgom in kwijt of iets opschrijven als je telefoon leeg is of je geen opschrijfboekje bij je hebt. Bovenal vind ik het fijn om wat rotzooi bij me te hebben. Op vakantie bedacht ik me tijdens het douchen dat ik mijn handdoek vergeten was, tja dan maar mijn fietsshirt gebruiken om af te drogen. Merino-wol neemt snel water op. Ik geef niet zo graag adviezen maar als ik dan toch één moet geven, kijk wat je zelf wilt bereiken, kijk wat voor bagage je bij je hebt en wat je daar mee kunt. Kijk wat bij jou past, probeer het uit, is het niks? Dan gooi je het uit je tas. En.. je bent niet meteen op je eindbestemming als je begint, elke stap is er één. Bon voyage! Tessa:

"Denk je dat het onmogelijk is. Of misschien nog wel erger, dat het niet verstandig is?" Handig, zo'n rugzak van Agnes. Daar zit dan ook wel een stukje papier in waarmee je de bosjes in kunt rennen als je denkt in je broek te gaan poepen omdat je iets heel engs gaat doen. De stap nemen het vertrouwde los te laten en volledig te gaan voor wat je echt wilt is eng, heel erg eng. Niet één keer maar keer op keer opnieuw.

Wil je gaan doen wat je echt het liefste doet? Twijfel je? Denk je dat het onmogelijk is. Of misschien nog wel erger, dat het niet verstandig is? Ik denk dat het altijd mogelijk is te gaan doen wat je het liefste doet. Dat het onverstandig is om maar te blijven doen waar je eigenlijk helemaal niet zo blij van wordt. Dat vreet namelijk energie. Doe je iets waar je heel blij van wordt dan krijg je energie. Doe je iets waar je niet blij van wordt dan kost dat (ook wanneer het je wel voldoening geeft) energie. Ik deel dus graag 3 dingen die je verder kunnen helpen. De rottige dingen die je tegen komt: de beren op de weg en jezelf. Maar ook hoe je missie uitspreken je zal helpen dit waar te maken. "Als ik had geluisterd naar iedereen die zei dat het onmogelijk was zou ik nu niet doen wat ik het liefste doe!"

Beren op de weg, ik schreef er al eerder over en sprak hier over tijdens het Ygenwijs event. Toch laat ik ze nu weer voorbij komen. Hoeveel beren zie jij namelijk? Hoeveel beren zien andere mensen voor jou? Mijn eigen beren kon ik wel aan de kant zetten. Die zaten immers in mijn eigen hoofd, die kon mijn eigen hoofd er ook weer uit halen. Maar dan waren er nog de beren die anderen op mijn weg zetten. “Weet je wel zeker dat je dat moet doen? Er zijn zo veel fotograferen, je hebt niet eens een diploma!”, “Je hebt wel een slecht moment uitgekozen, het is crisis!”, “Ja maar, hoe ga je nou klanten binnen halen, je hebt helemaal geen ervaring in marketing, laat staan in ondernemen!”, “Nou, jeetje, dat is wel even heel wat anders dan de hulpverlening, is dat wel slim!”. En, ja, het meest favoriet: “Hoe ga je dat financieel doen??”. Die financiën, die waren populair. Want ohoh, straks had ik niet genoeg geld. Moest ik in een kartonnen doos gaan wonen en uit vuilnisbakken eten. En ja, geld was lastig, vooral in het begin maar kijk hier, mijn tips hoe ik om ging met een beperkt budget. Uiteindelijk zijn je vaste lasten (kunnen die omlaag?) en eten het enige dat je echt nodig hebt. Probeer je niet te laten leiden door de beren van anderen. Vertel mensen dat je blij bent dat ze met je begaan zijn maar vraag ook of ze willen ophouden met alle onmogelijkheden en gevaren benoemen. Voel je vrij om weg te lopen uit dit soort gesprekken of om meer afstand te nemen van mensen die je negatief beïnvloeden. Zij hoeven het niet te doen, jij kunt het wel doen. Dat wordt alleen wel makkelijker als je niet steeds opnieuw hoeft te luisteren naar de mogelijke risico’s. Die weet je zelf namelijk heel goed alleen wil je die risico’s nemen. De andere optie is namelijk die van zekerheid, de zekerheid dat je nog langer energie verspilt aan datgene waar je niet zo blij van wordt.

Naast al die anderen die jou beïnvloeden komt hier de koning in het beïnvloeden. Jij zelf. Je gaat iets totaal nieuws doen. Dat is spannend maar ook lastig. Sommige dingen zullen je super makkelijk af gaan, andere dingen gaan keihard mislukken. Blijf jezelf motiveren. Gebruik je fantasie om te zien hoe het is wanneer je je droom leeft. Dat geeft je namelijk een extra grote drijfveer om na het mislukken de draad weer op te pakken. Het is je motivatie om die enge stappen te gaan nemen. Zoek fijne mensen om je heen. Vooral mede-ondernemers helpen meestal graag. Vraag hen om advies, luister naar hun tips maar doe de dingen op jouw eigen manier. Dat is namelijk wat goed voelt voor jou, dat is wat bij je past. Iedereen heeft zijn eigen manier, vind die van jou door uit te proberen, opnieuw uit te proberen en weer uit te proberen. Wat daarbij helpt is (zelf-)reflectie. Om de weg terug te vinden wanneer je in het donkere bos verkeerde afslagen genomen hebt, om te beslissen welk hobbelig weggetje je het beste kunt nemen. Want waarom handel je op een bepaalde manier, waarom heb je geen zin in iets, waarom word je boos. Waarom voelt de ene opdracht supergoed en de andere niet. Vaak zijn de redenen anders dan je in eerste instantie denkt. Blijkt het dat je geen zin in iets hebt omdat het zo spannend is. Ben je boos op die potentiële klant omdat hij alles zo goedkoop mogelijk wil maar blijkt het dat jij gewoon je grenzen niet goed genoeg aangegeven hebt. Wat weer komt omdat je niet zeker genoeg van je zelf bent en daardoor jezelf niet echt neer zet. Zulk soort inzichten laten je groeien, je gaat bewust andere keuzes maken. Nu ben ik met de SPH zo ongeveer afgestudeerd op (zelf-) reflectie maar voor wie dit lastig vind, het 5G schema is een goed hulpmiddel om situaties te analyseren. Ja het lijkt suf maar het helpt. Echt. Probeer maar eens. Word je ineens de koning in het positief beïnvloeden. Weet wat je missie is, creëer kansen om hier stappen in te zetten. Deel je missie met zo veel mogelijk mensen maar vooral met mensen die je daar echt bij kunnen helpen. Mijn grote missie was om op tour te gaan met een hardcore band. Vanaf het moment dat ik bij mijn eerste hardcoreshow was (nog voor ik überhaupt fotografeerde) wist ik dat ik daar een verhaal over wilde maken. Toen ik op twitter zag dat er iemand gezocht werd voor een interview Billy Graziadei, zanger en gitarist van Biohazard reageerde ik dat ik niet kon interviewen maar hem wel graag wilde fotograferen. Een half uur later was het geregeld. De shoot was superspannend. Ik had 15 minuten de tijd en uiteraard moest alles in het Engels (wat ik toen totaal niet kon). Hoewel het zo ongeveer mijn eerste shoot was ging het goed en was de sfeer tijdens deze shoot heel erg fijn. Vervolgens mailde Billy mij dat hij heel erg blij was met de foto’s waarop ik besloot mijn missie met hem te delen. Ik deed uren over de mail, stelde het versturen een hele tijd uit maar was blij het uiteindelijk gedaan te hebben. In eerste instantie gebeurde hier niets mee maar we bleven via twitter wel contact houden. Vervolgens kwam mijn übertés.com site, waar ik mijn foto’s van de hardcore shows deelde. Ook schreef ik onder het kopje Übertés mijn missie. Supereng. Daar stond het, online, voor iedereen te lezen. Afgelopen april mailde Billy mij of ik de foto’s voor zijn nieuwe website wilde maken en na deze shoot kreeg ik de kans meer te vertellen over mijn drijfveren en mijn missies. Op zijn vraag wat voor mij een goede prijs voor deze foto’s was antwoordde ik dat ik vooral blij zou zijn als hij me verder kon helpen en advies kon geven hoe ik meer dit soort werk kon doen. Zijn reactie? “Natuurlijk wil ik je helpen en advies geven maar daarnaast wil ik dat je nadenkt over een goede prijs.” Hét moment om mijn plan meer concreet te maken. Een boek moest het gaan worden, niet alleen foto’s van shows maar een boek vol foto’s die het verhaal over deze fijne hardcore familie vertellen. Ik mailde mijn plan, we spraken hier over en vervolgens ging ik een aantal maanden later richting Saarbrücken om een aantal dagen met hen mee te touren door Europa en het eerste deel van het verhaal te maken.

Alleen als mensen weten wat jouw grote missie is kunnen ze je helpen. Dat delen is spannend want ja, weet jij veel wat de reactie gaat zijn. Zolang je geen antwoord hebt kun je er in ieder geval over blijven dromen. Maar toch, alleen maar dromen wordt saai. In het echt is je droom waarschijnlijk veel mooier. In het geval van mijn droom is ie niet alleen veel mooier maar duurt ie ook veel langer en is het eigenlijk nog maar net begonnen.

Hét advies van Sonja lees je hier

Wat wil jij later worden? De keuze tussen loonslaaf en worstelende ondernemer. door Nicole Offenberg.

Karin schreef schreef ook over haar advies, je leest haar blogpost hier

Daar zijn we weer! Dat we even geen kommaarop-uitdagingen deden betekent niet dat er geen enkele uitdaging in de afgelopen zes weken zat. Tessa ging bijvoorbeeld op tour met één van haar favoriete bands en Agnes fietste naar Noorwegen.  Deze week storten wij ons samen met Sonja (en wie weet samen met jou) op een nieuwe uitdaging: