#kedileerkediler

Arif yine batırdı hikayeyi kendini bilmeden çok sözler verdi Füsuna onu inandırdı kendine. Füsun sandı ki yalnız olmayacak. Bu aşk değildi ama aldığı değer ve verdiği değer çok güzel gelmişti, sanki aşktan daha önemli bir şeymiş gibi hissetti ama bilmediği birşey vardı bütün bunlara inanırken bütün inandıkları bir anda tepesine yıkılacaktı. Başlayan herşey gibi bitenlerde çok hızlı olacak anlayamayacak kendini koca bir boşluğun içinde bulacaktı, hemde zaten bir enkaz vardı üstünde arif ona iyi gelmişti o da arife iyi geleceğini sanıyordu ama enkaz üstüne enkazın altında kaldı Füsun. Arif bunu anlamayacak bir adamdı onun hayatı zaten çok yoğun, çok yorucuydu kendi duyguları ne ara başladı, ne ara Füsuna bu kadar yakın oldu anlayamadı, uzaklaştığını da anlamadı. Füsun'un ona gerçekten değer verdiğini de. BIraz böyle bir adamdır Arif ağzından çıkanı bilmez, o an kalbinden ne geçiyorsa söyler işte. İyi bir adam ama umursamaz aşkta yakışmıyor ona kendisi aşka aşık. Sadece birine aşık olmak bu yüzden sorun olmuyor onun için arkasına baksanız yıkıp bıraktığı kadınlarla doludur hikayesi ama Arif hiç birini görmez kendi hayat çizgisinden çıkmaz, o kadar da cesur bir adam değil korkak bu yüzden de sadece kaybolmaların adamı. Kendisi hesapsız, kitapsız olduğu kadar da kalpsiz işte.

Bu dünyaya hiç ait olamadım, kendime bir yer bulamadım, çiçeklerim hep gölgede kaldı. Bu dünya bana göre fazla acımasız.

Sevgili kızım; Bu hayatta yalanlara inanmaman için sana gerçekleri hep ben göstereceğim, bu yüzden hiç bir yalan kalbini kıramayacak.

Birine değer verdiğinizi, sevdiğini sırf kalbini kırmak için söylüyorsunuz ve bu büyük yalan kalbinizi karartıyor…