#kdramayorum

Herkese tekrardan merhaba, bugün sizlere tatlı mı tatlı, çerezlik kategorisine giren Mad For Each Other dizisinin yorumu ile karşınızdayım. Kakao Tv’de yayınlanmış ve şu anda Netflix’ten ulaşabileceğiniz bu dizi 13 bölümlük bir kafa dağıtma eseri diyebilirim.  Öncelikle diziyi daha izlememiş ve izlemeyi düşünenler için olabildiğince az spoiler ile başlayacağım. Sonrasında ise bütün yönleri ile düşüncelerimi paylaşacağım. Mutlu/Mutsuz son olduğunu bilmeden dizilere başlamaya tereddüt edenlerdenseniz -biraz benim gibi- en en sonda başka spoiler almadan nasıl bir sonunun olduğunu öğrenebilirsiniz.

Hadi başlayalım...

Daha İzlememiş Olanlara:

Belki bu diziyi de sosyal medyadan az çok biliyorsunuzdur ama ben yine de konusundan biraz bahsedeyim.

Dizi, kısacası hayatları farklı sebeplerle altüst olmuş iki insanın birbirini bulmasını konu alıyor. No Whi- Oh adlı dedektifin başa çıkmaya çalıştığı öfke sorunları var. Yakın zamanda işinden ayrılmış olan Lee Min-Kyung’un ise hem kendisine hem de çevresindeki insanlara karşı şiddetli güven sorunları var. Bu ikili tesadüfler sonucu karşılaşır ve ne kadar isteseler de birbirlerinden kopamazlar.

İzlerken oldukça keyif aldığım ve yer yer de oldukça güldüğüm bir yapım oldu. Canınız sıkkın veya moraliniz bozuksa aradığınız dizi olabilir. Oyuncuları da gayet başarılıydı ve karakterlerin altından kalkmışlardı fikrimce. Mental problemlere de dikkat çeken bir yapısı vardı ve verdiği mesajlar hoşuma gitti. Ancak süre olarak her bölümün yarım saat olması ve 13 bölüm gibi normalden az bölüm sayısına sahip olduğunun da altını çizeyim. Belki daha uzun bir şeyler isteyenler şimdilik bu diziyi es geçebilirler.

Dikkat! Buradan itibaren yapacağım yorum spoiler içermektedir. Uyarmadı demeyin.

Çok fazla karaktere sahip bir dizi olmadığından birçok karakterle ilgili fikrimi özel olarak belirteceğim. İlki, ana karakterlerimizden çılgın hanımefendi Lee Min-Kyung. Oh Yeon-Seo’nun hayat verdiği karakter toplumun olayları doğru düzgün dinlemeden yargılamasının kurbanlarından biri ve onun hikayesi beni oldukça kızdırttı ve insanlar nasıl bunu yapabilirler dedirtti. Erkek arkadaşı evli çıkıyor ve bu yüzden birçok kişi tarafından linçleniyor kendisi. Bir de üstüne yüzleştiği o adam da kendisine şiddet uygulayınca bunun onda bıraktığı etkiler oldukça ağır oluyor.

Bu genç kadın birçok kişi tarafından deli gibi görünse de dürüst olmak gerekirse neden kendisinin uzun bir süre kimseciklere güvenemediğini hatta onları kafasında suçlu ilan ettiğini anlayabiliyorum. İzlerken en çok sinirlendiğim kısım diğerlerinin onu yuva yıkan ilan etmesi. Halbuki o kimseye ihanet etmemişti hatta sevgilisinin ona ettiği ihanetten bile habersizdi. Ailesine asıl sadakatsiz olan çıktığı pisliğin kendisiyken nasıl böyle itham edildi anlamıyorum ve bunun gerçekte de olduğunu bilmek beni üzüyor. Böyle olaylarda şuçun kadına yüklenmesi kadar anlamsız bir şey yok.

Gelelim diğer başrolümüz olan Öfkeli Dedektif No Whi-Oh’a. Öncelikle bu karakteri oynayan Jung Woo’yu daha önce hiç duymamıştım. Halbuki yıllardan beri birçok filmde ve dizide oynayan. Hatta kendi yazdığı bir film de olan bir sanatçıymış. Dizideki oyunculuğunu da sevdim, çok tatlıydı.

Whi-Oh, bir madde satıcısını yakalamaya çalışırken bazı aksi gidiyor ve ekibindeki bir genç sakatlanıyor. Bunun sonucunda çok öfkeli biri olmasının cezası olarak görevinden uzaklaştırılıyor ve doktorundan “çalışabilir” raporu alana kadar geri dönemeyeceği söyleniyor kendisine. Aslında bu karakterin öfkesi düşüncesiz bir öfke değil. Yan, önüne gelene kabalıkla kızıp öyle davranmıyor. Aslında oldukça anlayışlı ve açık görüşlü biri. Sadece sabrı biraz yetersiz ve bunu aşmak için de psikiyatrist ile görüşüyor ve Min-Kyung ile orada da karşılaşıp duruyor. 

Ona aşık olduktan sonraki hallerini izlemek oldukça keyifliydi ve bana öfke sorunları olan herkesi kaba ve kötü kimseler olarak etiketlememek gerektiğini, bunun da aşılabilecek bir sorun olduğunu gösterdi.

Sıra geldi yan karakterlerimize, her türlü yarı zamanlı işte çalışan Su-Hyun başta, acaba ikinci kızımız mı diye düşündürtse de öyle değilmiş meğerse. Ama diziye güzel etki eden bir karakterdi. Kimsenin ne yaptığını umursamadığını anlattığı sahne güzeldi cidden.

İşte favori karakterlerimden olan Samantha. Asıl adı Sang- Yeob olsa da geceleri “kadın” kıyafetleri giyerek kendini öyle ifade etmeyi seçen bir kişiydi. Oldukça kıpır kıpır bir karakteri vardı ve özellikle de Whi-Oh ile olan sahneleri çok çok hoşuma gitmişti. Böyle dostluklar görmeyi gerçekten seviyorum.

Son olarak da apartman kompleksinin kadın kolu başkanlarından da bahsedeyim. Bu tarz her şeye burnunu sokan insanları gerçek hayatta da sevdiğim söylenemez. Özellikle de Min-Kyung’a buradan taşın dediklerinde çok kızmıştım. Ama en azından hatalarının farkına varıp bunu düzeltmek uğruna bir şeyler yaptılar. O yüzden sonlara doğru onlar da gözüme girdi diyebilirim.

Sonu da sevilecek cinstendi ancak tahmin etmedim de diyemem. Yani herkesin sorunlarını çözecek olması çok belliydi. Tabi bu tarz dizilerde öyle çok ters köşe amaçlanmıyor onun da farkındayım. Kızımız illa bir yerle gitti bunlar bir süre ayrı kaldılar. Bunu senaristler diziye eklemek zorunda gibi hissediyorlar galiba. Çünkü bir sürü bir sürü dizide var bu bildiğiniz üzere.

Evett, bu dizi yorumumuzun da sonuna geldik. Benim düşüncelerim böyleydi. Ve bu mutlu sonlu, tatlı diziyi izleyip yorumlamak da hoşuma gitti. Umarım bunu okumak da sizin hoşunuza gitmiştir.

Merhabalar, ilk dizi yorumum olarak daha birkaç saat önce bitirdiğim Tvn yapımı “Doom At Your Service” kdraması ile karşınızdayım. Öncelikle diziyi daha izlememiş ve izlemeyi düşünenler için olabildiğince az spoiler ile başlayacağım. Sonrasında ise bütün yönleri ile düşüncelerimi paylaşacağım. Mutlu/Mutsuz son olduğunu bilmeden dizilere başlamaya tereddüt edenlerdenseniz -biraz benim gibi- en en sonda başka spoiler almadan nasıl bir sonunun olduğunu öğrenebilirsiniz.

Hadi başlayalım...

Daha İzlememiş Olanlara:

Henüz diziyi izlememiş iseniz bile konuya ve bazı sahnelere özellikle Instagram’dan aşina olduğunuza eminim. Ancak hiç denk gelmemiş o çok şanslı kesim için konusunu kısaca açıklayayım. 

Konusu: Dizi, hayatı bir günde alt üst olmuş ve yaşayacak çok zamanının kalmadığını öğrenen Tak Dong-Kyung adlı bir kadın ile dünyadaki bütün kötü olay ve felaketlerden sorumlu olan “Yıkım” adlı insanüstü bir varlığın karşılaşmasını konu almaktadır. İkisi, kısıtlı zamanlarında kaderleri için hayatlarını tehlikeye atarlar.

Dizi gerek oyuncuları gerekse konusu bakımından izlenmeli diye düşünüyorum. Ancak fantastik türü sevmeyenlerin ve hareketli, sürekli farklı şeyler olan dramalardan hoşlananların izlemesini tavsiye etmiyorum. Çünkü dizi afişinden de anlaşıldığı üzere fazlaca fantastik öğeler içeriyor. Ayrıca aksiyon barındıran ve hızlı akan bir yapısı yok. Yine de izlerken zaman zaman düşündüren ve kalbe dokunan sahneler içeren bir dizi. Arada bir gözyaşı dökmedim diyemem. Dizi bazı yükselen ve yeni oyunculara da ev sahipliği yapıyor o yüzden yeni yüzler görmek istiyorsanız da izlemek için iyi bir seçenek olur.

Dikkat! Buradan itibaren okuyacağınız satırlar spoiler içermektedir. Uyarmadı demeyin.

Dizi Hakkındaki Düşüncelerim:

Dizinin konusunu ilk duyduğum genellikle dizileri konularını dikkate alarak izleyen fantastik sever ben oldukça heyecanlanmıştım. Oyuncu kadrosunu görünce heyecanım ikiye katlanmıştı. Park Bo-Young’ı Abyss, SWDBS gibi dizilerden tanıyordum. Seo In-Guk ise Shopping King ve Hello Monster dizilerinden oldukça sevdiğim bir oyuncuydu. Açıkçası bu dizide birden patlaması beni şaşırttı çünkü kendisini zaten ünlü oyunculardan biri olarak görüyordum. Sanırım birden konuşulmasında dizideki sıradışı çekicilikteki görünüşünün de etkisi büyük. 

Park Bo-Young ile ikisi iyi bir çift olmuşlar. Yakıştırdım açıkçası izlerken. Zaten Park Bo-Young fantastik dizi kraliçesi gibi olduğu için gözümde yakıştırmayacağımı hiç düşünmemiştim. Başrolleri bu kadar konuştuğumuz yeter ben asıl dizinin konusu hakkındaki düşüncelerime geçeyim çünkü o konuda demek istediğim birkaç şey var.

Çok güzel ve açılabilecek, üstüne bir sürü şey eklenebilecek bir konunun bu kadar yavan bir şekilde işlenilmesi beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Fantastik diziler şekil verilmesi her zaman daha kolay olan dizilerdir. İçine istediğinizi ekleyebilirsiniz. Ama nedense 16 bölüm boyunca bana çok az şey olmuş gibi geldi. Kızımız hasta olduğunu üstüne bir de sevgilisinin evli olduğunu öğreniyor ve sarhoş olarak kayan yıldıza bir dilek diliyor. Sonra bir anlaşma yapıyorlar ama ondan sonra pek bir olay olmuyor.

Tanrı olan genç kızımız onları destekliyor mu ayırmaya mı çalışıyor o da sonuna kadar anlaşılmıyor. Yıkım kıza aşık olduğunu bir süre kabul edemiyor, ben aşık olamam triplerine giriyor. Ben bütün felaketlerin sebebiyim diyor ama hiçbirine isteyerek sebep olmadığının bilinciydeyken neden bu kadar suçlu hissettiğini anlamak zor. Tak Dong-Kyung kızımız madem anlaşmayı bozarsam en sevdiğim kişi ölecek. O zaman seni seveceğim diyor. Bunu kızgınlıkla diyor ama böyle bir şey olursa -ki oluyor- yine çok üzülecek nedense bunu hesaba katmıyor. 

Sonra bir ara dayanamıyorum, anılarımızı sil deyip anılarını da sildiriyor. Madem o kadar seviyorsun neden böyle bir şey yapıyorsun diye düşünüyor insan. Yani yakışıyorlar falan da ben kişisel olarak hep akıllı ve mantıklı karakterleri sevdiğimden bu ikisine bir süre sinir oldum diyebilirim. Yine de hikayemizin diğer yüzündeki aşk üçgeni bu karmaşayı biraz bastırmış. Hadi onlardan da bahsedelim.

Açıkçası ben başlangıçta Bay Cha’nın bizim Dong-Kyung’dan hoşlandığını düşünmüştüm. Instagram paylaşımları neden bana öyle bir fikir verdi bilmiyorum. O yüzden başka bir aşk üçgeniyle karşılaşmak beni şaşırttı. Öncelikle yazar kızımızın da sonlarda dediği gibi neden kendi hayatını sürekli yazdığını anlamadım. Güya yazar ama günlük gibi kitap yazıyor. Unutamadığı aşkının biraz pişkin tavırları da sinir etti beni ama sonunda ilişkilerinin daha düzgün bir hale gelmesi mutluluk verici. Yazar kızımız kalın sesli editörümüzle daha yakışıyordu kesinlikle ve onların ilişkisi daha sağlıklı görünüyordu. 

Gelelim sürekli ölüp ölüp dirilen ve sürekli acı çeken Tanrıçamıza. Dediğim gibi bu karakteri biraz kararsız ve anlaşılmaz buldum ama sanırım onu tanrıça olduğu için bilerek bu şekilde yapmışlar. Oyuncusu da güzeldi ve kısa rolleri de olsa kendini hatırlattı. 

Dizimizin sonunda Yıkım beyimiz ya da Dong-Kyung’un ona verdiği adla Kim Saram yok oluyor ve benim kalbim de yok oluyor tabii ki o sahnede. Şaka bir yana beni böyle şeyler oldukça etkiliyor bir de dizide hastalık da olunca. Ama sonra insan olarak doğacağı çok belliydi bence çünkü nedense iyi son havası yarattı dizi bende. Bir de üstüne kendine meslek olarak doktorluğu seçmesi oldukça hoş bir ironi çünkü yıkımın kendisi hayat veren birine dönüşüyor. Ben onun o ukala tavırlarını da sevdim, aile ile olan sahneleri de oldukça tatlıydı.

İlk dizi yorumum bu kadardı. Bahsetmek istediğim birkaç karakter daha vardı elbette ama daha fazla uzatmak istemedim. Bu mutlu sonlu dizinin yorumunu buraya kadar okuduysanız eğer çok teşekkür ederim💖