Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality✓ Free Actions
Free to watch • No registration required • HD streaming
Ik ben tv aan het kijken als de telefoon gaat. Mama neemt op. Het blijft heel lang stil. Ze komt naast me zitten, pakt de afstandsbediening en zet het geluid van de tv uit. “O,” zegt ze na een tijd. “O.”
Op het scherm lacht Spongebob geluidloos.
“O,” zegt mama nog een keer. “Oké.” Dan legt ze neer. Ze zet een andere zender op en zet het geluid weer aan, harder dan net. Twee mensen praten met elkaar. Af en toe zie ik een veld, vuur en heel veel rook.
“Ga eens kijken of je post hebt, schat,” zegt mama tegen mij. Ze heeft net een stapel brieven op tafel gelegd. Ik blijf zitten.
“Kijk eens of je post hebt,” herhaalt ze.
Langzaam loop ik naar de gang. Op de mat ligt een gele envelop. Mijn naam staat erop. Ik neem hem mee naar de kamer en scheur hem open. De envelop leg ik op het kussen. Op de achterkant van de kaart staat onderaan ‘Imke’. Ik duw tegen mama’s arm en zwaai met het kaartje voor haar ogen. “Kijk eens mama, een kaartje van Imke.”
“Hmm…” bromt mama terwijl ze mijn hand wegduwt.
Ik draai de kaart om. Op de voorkant staat een plaatje van een strand. In de lucht staan letters. “Groet. Jes. Uit. Griek. En. Land,” spel ik.
“Stt…” zegt mama.
Ik lees de rest van de kaart op fluistertoon.
Op tv is een vliegtuig te zien. “K.L.M.,” zegt de man. “Griekenland naar Nederland.”
Ik wrijf met mijn vingers over de letters. Griekenland. Ik lees de kaart nog een keer. Maandag herhaal ik in gedachten. Tot maandag.
“Mama, welke dag is het vandaag?”
“Vrijdag,” fluistert ze. Ze kijkt me aan. Haar gezicht is een beetje wit. Ze schrijft iets op een papiertje.
“Alles goed?” vraag ik.
Mama glimlacht. “Ja. Ja.” Ze pakt de telefoon, toetst iets in en houdt hem een tijdje aan haar oor. Daarna kijkt ze naar het scherm. Ze belt nog een keer. Het blijft even stil. “Hoi Irene, met mij. Bel me even terug. Als je kan,” zegt ze zacht. Dan toetst ze een ander nummer in. Nu begint ze sneller met praten. “Je had gelijk.” Stilte. “Oké.” Ze legt de telefoon weg en streelt over mijn wang. “Papa komt vandaag vroeg thuis. Ga maar even spelen. Maak maar een tekening voor Imke en Irene.
*
Ik ben mijn tekening in aan het kleuren als er een auto de oprit op rijdt. Ik ren naar het raam. “Papa is er!”
Mama zet de tv uit en loopt naar de deur. Ik volg haar. Papa stapt uit de auto. Hij zwaait niet naar me, zoals hij normaal altijd doet, maar loopt naar de andere kant en helpt een oude mevrouw met uitstappen. Ik heb haar wel eens gezien bij Imke thuis. Het is haar oma. Ze houdt papa stevig vast. Samen komen ze naar binnen. Mama geeft haar meteen een knuffel.
Ze gaan aan tafel zitten praten. Ik wil erbij komen zitten met mijn tekening, maar mama stuurt me weg. Liggend op de grond met de kleurtjes naast me maak ik de tekening af.
Papa schuift zijn stoel naar achteren. “Ik ga erheen,” zegt hij. “Weet je waar het ligt?” vraagt hij aan mama.
Ik leg de tekening op tafel. “Waar ga je heen, papa?”
“Ik ga even naar Imkes huis, prinses. Ik ben zo terug.”
“Mag ik mee?” vraag ik.
Het is een moment stil. “Nu even niet,” zegt papa uiteindelijk. Hij pakt de sleutel van het huis van de vensterbank.
Als papa terug komt heeft hij een papiertje in zijn hand waar letters en cijfers op staan. Hij leest ze voor. De eerste letter is een k en de tweede een l, net als op mama’s briefje. Als hij klaar is knikt mama. Ze slaat haar hand voor haar mond en kijkt naar Imkes oma. Papa slaat een arm om haar heen.
*
Ik zit voor het raam tegen de verwarming. Het wordt al donker buiten. Normaal lig ik nu al in bed. Niemand let op me. Mama huilt. Papa zit op zijn hurken naast Imkes oma en praat zachtjes met haar. Zij huilt ook. Op tafel ligt een berg van zakdoekjes. Ik kruip in elkaar en druk mijn benen tegen mijn buik. Ik staar naar mijn voeten.
Als ik voetstappen hoor kijk ik op. Papa staat voor me. Hij tilt me op. “Tijd om te gaan slapen,” zegt hij. Hij brengt me naar hun kamer en komt naast me op het grote bed zitten. “Imkes oma slaapt vannacht in jouw bed. Is dat goed?”
Ik knik.
Als hij naar mijn kamer loopt om mijn pyjama te halen komt Imkes oma naar me toe. Haar wangen zijn rood. Ze slaat haar armen om me heen. “Ach meisje toch,” fluistert ze. Ze drukt me tegen haar aan. Ik ruik haar parfum. Mijn oma ruikt hetzelfde. “Meisje,” zegt ze nog eens. Dan laat ze me los en gaat weg.
*
Als ik wakker word is iedereen al op. Mama’s kussen is nat. Ik blijf liggen met mijn ogen dicht tot papa me wakker komt maken.
Het is stil in huis. Niemand zegt iets. Imkes oma is er nog steeds. Zwijgend speel ik met de vliegtuigjes, maar zonder Imke is het niet leuk.
’s Middags roept mama dat we weg gaan. Ze staat in de gang en heeft mijn jas in haar handen. “We gaan naar school,” zegt ze.
Ik leg mijn vliegtuigje op de trap. “Waarom?” vraag ik. “Is het maandag, mama? Is Imke terug?”
Mama trekt me mijn jas aan. “Nee schat, het is zaterdag.”
“Maar op zaterdag hoef ik niet naar school,” zeg ik. Ik pak het speeltje weer op.
Mama ritst mijn jas dicht. “Vandaag wel.” Ze komt voor me zitten en slaat haar armen om me heen. “Ik moet je iets vertellen,” fluistert ze in mijn oor.
Het vliegtuigje valt uit mijn hand.
