#jottem

Jottem 11 april

Jottem 11 april

Na die heerlijke Jottem in de Eci in november 2014 kunnen we toch niet anders dan nog eens terug komen!

11 april was de dag, dat je lekker dansen kon en we brachten weer een line up om van te smullen! De dj’s lieten trouwens hun ego thuis zodat ze extra veel plek hebben om de lekkerste plaatjes mee te nemen. Jullie werden deze avond in de muzikale watten gelegd…

Daar zit ik dan.

Met een kop gore koffie op het station. Het liefst zou ik in een willekeurige trein stappen om vervolgens melancholisch uit het raam starend heel Nederland door te reizen.

Maar dat kan dus niet, want ik ben hier verdomme nog gevestigd.

In een stad vol oude herinneringen. Mooi, maar achter de rug. Nog te vers om zich te laten vervangen door nieuwe.

Herinneringen vol dronken nachten, schaterend gelach en de geur van rook. Sigarettenrook gemengd met ''dat smerige wasmiddel'', zoals mijn vader het graag noemde. 

De straten van rode bakstenen, waar je broertje wel eens onderuit ging met het pennyboard en hoe vaak de boodschappen hierdoor wel niet door de lucht zijn gevlogen.

De lichtjes 's nachts, die je naar de vreselijkste, luidruchtigste plekken lokte. Plekken vol dronken toeristen, schaars geklede meisjes op torenhoge hakken, die zo dronken waren dat ze zich aan elkaar vast moesten houden om niet om te vallen en natgeregende, stinkende zwervers. 

Stinkende zwervers badend in hun eigen kots.

De grachten, met water zo zwart. Hoe vaak heb ik me wel niet afgevraagd hoe veel fietsten, autowrakken, maar ook lijken hier in zijn vertrokken in de afgelopen 500 jaar?

De plekker waar je overdag echt prima vrolijk en hersenloos kan rondhuppelen, terwijl je juist daar 's nachts dan weer geheid verkracht zal worden door een of andere potloodventer/pedofiel.

De avondwinkels waar je als twaalfjarige je eerste six-pac bier zal aanschaffen, zonder een enkel probleem.

Bitter.

Bitter als de eerste slok alcohol die door je strot glijdt omdat je, hoe stoer je ook ben, je toch wel bezwijkt onder groepsdruk van je oudere vrienden.

Zo bitter is deze stad.

Ze heeft me uitgekauwd en uitgespuugd, als een stuk kauwgum dat vroegtijdig zijn smaak verloor.

Platgetrapt en weggeschopt, als een leeggedronken blikje Golden Power, gekocht bij de Aldi op de hoek.

Uit geneukt naast het op de grond gesmeten geld als een hoertje op de Spuistraat.