Ο John Baldessari
εργαζόταν με εικόνες που ήδη προϋπήρχαν και τις τακτοποιούσε ξανά με τέτοιο τρόπο ώστε να προτείνει μια αφήγηση, χρησιμοποιώντας τα διάφορα μέσα για να τις διαστρεβλώσει. Έκοβε και κολλούσε τις εικόνες χωρίς συσχετισμό και απέκλειε πρόσωπα και αντικείμενα βάζοντάς τους χρωματιστές κουκκίδες.
Και όλα αυτά για να αναρωτηθεί και αυτός και οι θεατές πως και τι επικοινωνεί η εικόνα.
Πηγή: http://www.baldessari.org/unique
Ανώνυμο κολάζ
Μήπως το κολάζ είναι απρόσωπο; Σε ποιον ανήκουν τα έργα, τα οποία επαναχρησιμοποιούνται; Σε αυτόν που τα δημιούργησε ή σε αυτόν που τα ξαναδημιούργησε. Σε ποιον κατοχυρώνονται τα πνευματικά δικαιώματα ενός κολάζ;
Το κολάζ είναι ιδιοκτησία πολλών και άλλων τόσων. Τα έργα περνάνε από χέρι σε χέρι και μοιράζονται. Γράφω αυτό το βιβλίο γιατί έχω διαβάσει άλλα τόσα. Φτιάχνω αυτό το κολάζ γιατί έχω συλλέξει εικόνες και ιδέες άλλων τόσων. Γιατί υπήρξαν άνθρωποι πριν από εμένα που ασχολήθηκαν και γιατί θα υπάρξουν και άλλοι μετά που θα καταπιαστούν με αυτό που κάνω και θα το εξελίξουν παραπέρα. Το προσωπικό στίγμα του καλλιτέχνη οφείλει να αποκόβεται από τη φιλοδοξία του και από την εικόνα των άλλων γι΄αυτόν. Το στίγμα του καλλιτέχνη οφείλει να είναι διάφανο και ανοιχτό, έτοιμο να προσπεραστεί για να πάμε παρακάτω και όχι να ασφυκτιά σε παιχνίδια εντυπώσεων και φιλόδοξες microκλίμακες. Ίσως καμιά φορά τα πρόσωπα να πρέπει να σβηστούν και να μιλήσουν τα έργα. Η εργασία. Η προσπάθεια. Η κατάθεση αυτών που μας διατρέχουν.
