#japans

Japan winger Kaoru Mitoma is a major doubt for the 2026 World Cup after being ruled out of Brighton’s final two Premier League matches of the season. Mitoma suffered a hamstring injury during Brighton’s 3-0 win over Wolves last weekend. Japan coach Hajime Moriyasu is due to name his World Cup squad on Friday. Mitoma’s absence would be a major blow to Japan’s hopes of progressing beyond the last…

Tokyo — A powerful earthquake struck off the northern Japanese coast Monday, prompting the Japan Meteorological Agency to issue a tsunami alert in the region. The quake registering a preliminary magnitude of 7.4 occurred off the coast of Sanriku in northern Japan at around 4:53 p.m. (2:53 a.m. Eastern on Sunday), at a depth of about 6 miles below the sea surface, the agency said. Japan’s NHK…

How Japan’s Leader Sanae Takaichi Found Her Voice in D.C. Decades Ago Source link

WASHINGTON — The meeting that Japanese Prime Minister Sanae Takaichi will have at the White House on Thursday originally seemed like a prime opportunity to have President Donald Trump’s ear before he embarked on a trip to China. But now, the war in Iran and Trump’s unsuccessful call for Japan and other nations to help protect the Strait of Hormuz means the China trip has been delayed and Takaichi…

BANGKOK — Japan’s benchmark Nikkei 225 index plunged more than 7% early Monday and other Asian markets also tumbled after oil prices soared to about $114 a barrel due to disruptions from the war in the Middle East, casting a shadow over economies heavily dependent on imported crude and gas from the region. The Nikkei was down just over 7% at 51,694.16 shortly after trading began. South Korea’s…

Hallo wereld!

Ik ga binnenkort beginnen met een N4-traject Japans. Na mijn reis door Kyushu in oktober 2025 nam ik mij voor de taal echt te willen leren spreken. In januari volgde ik de Japanese 30 Day Bootcamp van Kotatsu. Deze e-learning bestaat uit introductielessen handschrift (hiragana, katakana en kanji), basisgrammatica en de eerste zinnen. Alles wordt met veel passie en enthousiasme verzorgd door Nari en Shiro van Kotatsu. Ik ging vlot door de bootcamp heen, raakte enthousiast over de aanpak en besloot door te zetten. Ik start nu met het N4-traject, en wie weet eindigt dat later met een N3-traject.

Even over die niveaus

N4 is het tweede niveau van onderaf binnen de Japanese Language Proficiency Test (JLPT). Op dit niveau zou ik me moeten kunnen redden in alledaagse situaties, zowel in gesprek als bij het lezen van eenvoudige teksten. N5 richt zich vooral op de toerist die zich basaal kan redden; met N3 ben je een zelfstandig taalgebruiker. N2 en N1 gaat richting native speaker.

Waarom (1)

Dat ik dit graag wil, weet ik zeker. Deels verklaar ik dat uit mijn interesse in Japan, die al zo’n dertig jaar teruggaat. Op de lerarenopleiding volgde ik colleges over Japan en las ik het boek van Karel van Wolferen. Ik raakte gefascineerd door het landschap, de cultuur en de voor mij toen mysterieuze werking van de Japanse maatschappij. Later gaf ik als docent aardrijkskunde zelf lessen over Japan, over aardbevingen, vulkanisme en cultuur.

Later las ik De Opwindvogelkronieken van Haruki Murakami. Mijn partner kwam er niet doorheen; ik verslond het boek en werd verliefd op de Japanse literatuur. Inmiddels staat er een aardige boekenkast vol.

Gek genoeg duurde het tot 2024 voordat ik voor het eerst naar Japan reisde. In mijn werk was ik niet langer gebonden aan schoolvakanties. Reizen met het gezin in Japan in de zomervakantie is duur en bovendien heet en vochtig, niet ideaal. Hierdoor stelde ik deze droom steeds uit. En misschien vond ik het ook wel spannend om de droom daadwerkelijk waar te maken. Na een wat moeilijke periode besloot ik mezelf te belonen en reisde ik naar Japan. Ik liep etappes van de Kumano Kodō en bezocht Kyoto en Tokyo. Alleen, mijn eigen pelgrimstoch als het ware. Dat smaakte naar meer.

In 2025 reisde ik in de herfst naar Kyushu. Ik wandelde in de bergen van Kunisaki, zag de vulkanen Aso en Sakurajima en bezocht Nagasaki. Tijdens deze reis trok ik enkele dagen op met gidsen en werd ik zelfs bij iemand thuis uitgenodigd. Prachtige ervaringen. Ik realiseerde me toen hoe beperkt communiceren in het Engels en Google Translate uiteindelijk is. Ik had graag met deze lieve mensen in het Japans gesproken: over hun land, hun dagelijks leven, over henzelf.

Taal is een bril. Een manier om scherper te kijken. Om niet alleen de woorden te leren, maar een land, een geschiedenis en een manier van denken te ontdekken. Niet meer van een afstand, of vanuit mijn toeristenbubbel. Ik wil er echt in stappen. Ik wil Japan meer beleven.

Waarom (2)

Maar er is nog iets anders, als ik eerlijk ben. Ik voel sterk de behoefte om iets nieuws te leren. Om ergens goed in te zijn. Iets dat niet direct met werk te maken heeft. Hoewel juist daar het bewijs van kunnen zo geïntegreerd is geraakt in mijn identiteit, dat het minder tastbaar lijkt te worden. En daardoor sluipt de twijfel binnen over mijn eigen competenties.

Ik verlang naar de ervaring van een succesvol leertraject: stapje voor stapje beter worden, soms een stap terug, om daarna weer vooruit te gaan. Progressie. Autonomie.

Ik wil kunnen terugvallen op iets waarvan ik zonder twijfel weet: dit kan ik. Iets zonder onzekerheid, met vertrouwen in eigen kunnen.

Zoals iemand een viool oppakt en goed speelt, op een manier waardoor je er van kunt genieten. Of zoals iemand naar een balletvoorstelling kijkt, ziet waarom het goed is, en daar werkelijk van kan genieten. Ik wil ook goed Japans leren spreken om het goed kunnen van iets. Alsof ik daardoor een beter mens zou zijn. Of meer gewaardeerd zou worden? Natuurlijk niet. Maar toch…

Het is het verlangen om mezelf weer te ervaren als iemand die leert, groeit en iets belichaamt. Ik verlang naar een mate van mastery, maar misschien nog wel meer naar innerlijke zekerheid. Naar stil zelfvertrouwen.

Ik weet niet of dit een legitieme reden is om aan dit traject te beginnen. Is dit typisch vijftiger-problematiek? Misschien. Een fase. Vast. Maar eigenlijk maakt dat ook niet zoveel uit.

Blog Het leren van Japans voor mij zie ik als een voertuig voor deels zelfverbetering, deels zelfverankering, maar juist ook het verder verkennen en verdiepen van mijn fascinatie voor Japan en haar mensen. En wie weet waar dat pad mij brengt. Ik heb mij voorgenomen om deze reis vast te leggen middels dit blog. Het helpt mij om op te schrijven van wat ik leer. Verder lijkt het mij ook leuk om meer te schrijven over mijn ervaringen met en in Japan.

Rapidus, Japan’s effort to create a domestic chip-making alternative to TSMC and Samsung Foundry, is becoming a broad-based national industrial project of a kind Americans might dream about but that only China, Taiwan and South Korea could possibly match. The plan is to build a state-of-the-art logic integrated circuit foundry and start commercial production at the 2-nanometer node in 2027. The…