#jace2

- Ale ubaw! - Dość tego - powiedział Jace. - W tym roku na gwiazdkę podaruję ci słownik. - Dlaczego? - zdziwiła się Isabelle. - Żebyś poszukała w nim słowa ,,ubaw". Nie jestem pewien, czy wiesz, co ono znaczy.

- Nic mi nie jest. Mogę stać. - Trudno to nazwać staniem, skoro potrzebna ci ściana, żeby utrzymać się na nogach. - To ,,opieranie się" - sprostował Jace. - Pierwszy etap stania.

- Mam wrażenie, że nie wybaczyła mi, że cię zdradziłem - powiedział z uśmiechem Alec. - Dobra dziewczyna - skomentował Jace. - Nie zdradziłem cię, idioto. - Liczą się intencje.

- Skąd wiedziałeś, że mam w sobie krew Nocnych Łowców? Po czym poznałeś? [...] - Zgadywałem - odparł Jace, zamykając za nimi drzwi. - Uznałem, że to najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie. - Zgadywałeś? Musiałeś być pewny, zważywszy na to, że mogłeś mnie zabić. [...] - Byłem pewien na dziewięćdziesiąt procent. - Rozumiem. Ton jej głosu sprawił, że Jace odwrócił się i na nią spojrzał. Spoliczkowany, aż się zachwiał. Załapał się za twarz, bardziej z zaskoczenia niż z bólu. - Za co to było, do diabła? - Za pozostałe dziesięć procent - powiedziała Clary.