#ivme

AREMAS: Kur etkisi yerli satışa ivme kazandırdı, yabancı satışı 2022’de katlanacak

TÜİK’in açıkladığı konut satış istatistiklerini değerlendiren Aremas Yönetim Kurulu Başkanı Vedat Arslan, kur etkisinin satışları beklentilerin de üzerinde artırdığını ve yerli satışların son 5 yılın en yüksek düzeyine ulaştığını söyledi. İstanbul’dan güney illerine yönelen bir ilgi olduğuna değinen Arslan, “2022 yılında ilk aşamada en az 75-80 bin, sonrasında 100 bini yakalayarak yabancı…

*Kollektif olarak hazırlanın ve 29 Ekim 2020 günü yayınlanan İvme Hareketi-Demokratik Sosyalistler’in manifestosudur. 

Türkiye belirsiz ve karanlık bir geleceğe doğru hızla sürükleniyor. Bu savrulmayı reddediyoruz, bu karanlığa itiraz ediyoruz! 

 Geçtiğimiz on yılda demokratikleşme adı altında pazarlanan şeyin nasıl da tek adam rejimini inşa için kullanıldığını, liberalleşme hikâyesinin değişen araçlarla bir sermaye transferi, yağma ve yoksullaştırma sürecini hızlandırdığını deneyimledik. Bir araya gelmediğimizde, ortak amaçlarımız doğrultusunda birlikte hareket etmediğimizde güçsüz olduğumuzu gördük. İVME Hareketi olarak biz eşitlikçi, adil ve sosyal demokrasi ile yönetilen bir Türkiye’yi hayal edenleriz. Bizim hayalimizde tahakküm yerine demokratik müzakere, bilimsel çıktılar ve uygulanabilir eylemler var.

İVME Hareketi siyasal partilerin etkisi ve önemini reddetmezken, kendi varlığını ve amacını da siyasal partilerin kaderine teslim etmiyor. Bu sebeple siyasete dair kavramların içi boşaltılmış pazarlama unsurları olarak kullanılmalarına itiraz ediyoruz. Buradan hareketle siyasetin salt olarak siyasi partilerde yapılması gerektiğini öngören bir anlayışı kabul etmiyoruz. İVME Hareketi olarak herkes için gıda, sağlık, konut, nitelikli eğitim, iyi ücretli ve sendikalı iş hakkının, tam istihdamın sağlandığı bir Türkiye’nin inşa edilmesi için bir araya geliyoruz. Ekonomiden temel haklara, toplumsal cinsiyetten, ekolojik geleceğe kadar söyleyecek sözlerimiz, oluşturacağımız iddialı politikalarımız var.

Sosyal adaletin ilk şartı olarak planlı bir ekonomiyi görüyoruz, fakat planlı ekonomi ile bürokratik yolsuzluğa bulanmış ve merkeziyetçi bir anlayışı değil, aksine toplumsal çıkarları, tekelci anlayışın karşısında örgütlemeyi mümkün kılan, özgürleştirici, adil – demokrat ve tam bağımsız bir refah modelini savunuyoruz. Savunduğumuz ekonominin temelinde çalışan sınıfların her yerde örgütlü biçimde tüm karar süreçlerine ve bölüşüme dahli var.

Cevaplarımız Neler?

Eğitim alanında reform diye sunulan, toplumun geleceğini yok eden, kindar nesil yaratan düzeni reddediyoruz. Sosyal adaletsizlikleri yeniden üreten ve kökleştiren, yeni eşitsizlikler yaratan ve sürdüren bu sistemi kabul etmiyoruz. Toplumun geleceği olan çocuklarımızın öncelikli yararını gözeten eşitlikçi, katılımcı ve barışçıl bir eğitim sistemi talep ediyoruz.

Bir siyasi partinin emir komuta zincirine dayalı her türlü şiddet unsuruna, özellikle kadına, çocuğa, yaşlıya, tüm bitki ve hayvanlara, öteki olarak addedilen her unsura karşı şiddete karşıyız. “Öteki” görülene yönelik beslenen toplumsal hoşgörüsüzlüğe, seçkinlerin iştahı ile şekillenen ayrımcılığa, yerinden etmelere ve diğer bütün baskı biçimlerine bir son verilmesini öncelik olarak kabul ediyoruz.

Biliyoruz ki doğanın her unsuru bir diğeri kadar değerli! İnsanın dünyadaki varoluşu, doğa ile sürdüğü ahlaki ve dengeli ilişkiye bağlı. Kapitalist sömürgenlerin kör hırsıyla teşvik edilen haksız kazançlar bugünün “akıllı” varlığı olan insanı diğer canlılardan daha haklı kılmıyor. Sunulacak ekonomik güvencelerin öncelikli ekolojik olarak sürdürülebilir olması gerektiğini savunuyoruz, çünkü dünyayı her gün öldürüyoruz, kendi evimizi yok ediyoruz. Doğa ve insana karşı “oyunun kuralları” içerisinde oynayarak, tahakküm kurmamızın tek çıkar yol olduğunu söyleyenlerin, aslında bu yüzyıla ait olmayanlar olduğunu biliyoruz ve tüm söylemlerine itiraz ediyoruz.

Ülkemiz zengin bir tarihe ve kültüre sahip. Otoriter rejim ve İslamcı tek seslilik ülkemizin kültür mirasını soluklaştırmakta, grileştirmekte. Oysa ancak demokratik ve ilerici bir Türkiye’yi yeniden kurarak hem dünyada itibar kazanabilir, hem de dünyada otoriter rejimler altında varlık mücadelesi veren diğer ülkelerin halklarına ilham kaynağı olabiliriz. Tıpkı 1920’lerde Hindistan’a, Afganistan’a, Cezayir’e ilham verdiğimiz gibi.

iVME Hareketi ve Geleceğe Gidiş

İVME Hareketi demokratik ve sosyalisttir. Biz dayanışma, hürriyet ve örgütlü mücadeleye inanıyoruz ve yaşamın her anının ve demokratik mücadelenin her paydaşının hak ettiği değeri gördüğü ölçüde geleceği inşa edebileceğini kavradık. Söz, yetki ve iktidar, eşit ve adil olarak kullanılmalıdır.

İVME Hareketi olarak yukarıda özetlenen temel amaçlar doğrultusunda, başta sosyal demokrasiye dair iddiasını sürdüren başta Cumhuriyet Halk Partisi olmak üzere, elindeki bütün gücü ADİL olarak kullanacak bütün siyasi partileri kendi ilkelerimiz içerisinde dayanışmaya davet ediyoruz.

Bütün olumsuzluklara rağmen hayal ve hak ettiğini alabilmeyi başaran inatçı yoldaşlarımız ile insan tarafından sömürülmesine rağmen büyük bir çabayla adaptasyonunu devam ettirebilen yeryüzünün ilhamına kapıldık. Yaşadığımız haksızlıklara rağmen hâlâ güzellikler üretebilen yaratıcılığımızın peşindeyiz.

Cumhuriyet Halk Partisi ana muhalefet veya ikinci büyük parti olarak iktidarın en öncül alternatifi olarak kabul edilmektedir. Ayrıca partinin köklü geçmişi Türkiye’nin tarihi ile örtüşmektedir. İVME Hareketi olarak 19 Temmuz akşamı çevrimiçi ortamda dünyanın çeşitli kentlerinden bir araya gelerek, Cumhuriyet Halk Partisi’nin pandemi sürecinde yapılması planlanan olağan kurultayına dair bir tartışma gerçekleştirdik ve görüşlerimizi paylaştık.

Türkiye’de her dönemin özel olduğuna, içinden geçtiğimiz zamanların zorluğuna, istisnasız her 10 yılda bir virajını aldığımız “kritik dönemeçler” ile referans veriyoruz. Türkiye’de bugün anayasasızlaşmanın izdüşümünde hukuk güvenliğinin hiç kimse için sağlanamadığı bir ortam mevcut. Buradan çıkarılacak yol haritası bütün ülke için yeni bir başlangıcın yapılması gerekliliğini işaret ediyor. 

“Kurultay” tanımı itibari ile partinin en yetkili karar organı olarak Türkiye’yi ileri götürebilecek bir demokrasi mücadelesi alanıdır. CHP’nin kurultay tartışması yalnızca parti içi bir mesele değil, Türkiye’nin demokratikleşme ve aydınlanma mücadelesi ile tarihsel olarak birbirine geçmiş ve ayrılamaz durumdadır. Kurultay sonucunda CHP’nin önümüzdeki dönemde alacağı rolün hayati olabileceği bir döneme girdiğimizi ifade edebiliriz. 

Başlarken pandemi sürecinde dar katılımlı bir kurultay yapılmasının CHP’nin parti kültürüyle ve geçmişinden getirdiği birikimle örtüşmediği tespitini yüksek sesle söylemek gereklidir. Tarihsel belleği ve gelecek sorumluluğu bahsedilen biçimde belirgin olan partide, tüm illerden genel merkeze kadar demokratik bir yarıştan, heyecan ve coşkudan söz edilemiyor.

Partinin uzun zamandan bu yana birikim oluşturduğu tek büyük stratejisinin AKP karşısında kurulacak bir “demokrasi ittifakı” projesi olduğunu söyleyebiliriz. Parti bu ittifakın hem kurucusu hem de yürütücüsü konumundadır. Bu iddiaya da diğer ittifak ortaklarından daha fazla inanır görüntü vermektedir. Kemal Kılıçdaroğlu’nun 2010 yılından itibaren taşıdığı tecrübenin yansıması olan vizyonu ile ortaya konulan bu kıymetli çaba, partinin karar organlarında yeterince tartışılamamıştır. CHP, ABD partileri gibi seçimden seçime çalışmak için bir araya gelen bir seçim komitesi değil, Avrupa'nın en eski siyasi partilerinden birisidir. Bugün bütün muhalefet bileşenlerini içeren bir demokrasi ittifakının çok gerekli olduğunu tartışırken, bunun kurultayda her yönü ile tartışılıp sınırlarının çizilmesinin, parti örgütünden de rıza ve destek alınmasının gerekliliğini vurgulamalıyız. Böyle önemli bir strateji sadece kapalı kapılar ardında gerçekleştirilen “elit görüşmelerine” sıkıştırılarak başarılı olamaz. 

Yine ittifak stratejisinin dayandığı “ekonomik krizin etkilerinin çokça hissedilmesi, AKP’nin oylarının azalması, Gül-Davutoğlu-Babacan’ın AKP oylarını bölmesi ve CHP’nin demokrasi ittifakı ile paydaş olarak iktidara gelmesi” senaryosunun altının doldurulması gereklidir. Son anketlere göre %30 kararsız seçmenin bulunduğu, işsiz nüfusun %25’lere dayandığı bir ortamda CHP’nin oylarının artmaması bu stratejinin tabanda karşılığının olup olmadığının yeniden değerlendirilmesini gerektirmektedir. Yerel seçimlerde resmiyette görmezden gelinen, ancak kritik değerde katkı sağlayan Kürt hareketini dışarıda bırakan veya görmezden gelen ittifak yaklaşımı da mutlaka sorgulanmalıdır. 

Partinin diğer bir yaklaşımı olarak ortaya konan “ideolojilerin reddedildiği politikasızlık” durumunun önüne geçilmelidir. Beyoğlu’nda Alper Taş’ın adaylığının yanında, Siverek’te Fatih Mehmet Bucak’ın aday gösterilmesi nasıl değerlendirilmelidir? Popülist diktatörlüğe karşı ortaya konmak istenen başka bir popülist yöntem mi olacaktır? Popülizmin şeytanlaştırılarak araçsal hale geldiği bir dönemde, halkçı-kamucu yöntem, toplumcu/popülist yeni bir toplum sözleşmesine yeniden nasıl entegre edilecektir?

İktidarda uzun süre kalmak AKP’de hantallaşma yarattığı gibi CHP’de de dinamizmin yok olmasına “nasıl olsa iktidara geliyoruz” tembelliğine yol açmaktadır. Bu rahatlık kurultayları sembolik hale dönüştürmekte, katılımcı anlayışı zayıflatmakta ve tabanla iletişimin önünü tıkamaktadır. Seçmenlerin partiyi cezalandırması (doğru tercihlere yönelmesini sağlamak amacı ile katılımcı demokrasinin eksikliğinde) imkansız hale gelmektedir. 

Yapmış olduğumuz tartışmalar sonucunda önerilerimizi aşağıda sıralamak isteriz:

Parti önce tüm seçmeni heyecana ve coşkuya sürükleyecek bir bir yol haritası, yeni bir Türkiye ütopyasına muhtaçtır.

İktidar alternatifi algısı ile tekelleşmenin getirdiği bir şey üretmeme konformizmi terk edilmeli, parti yönetimi tarihsel sorumluluk almalıdır. 

AKP sonrası bir enkaz devralınacağı unutulmadan özellikle anayasa, ekonomi, çevre,  tarım gibi çok temel alanlarda politikalar ve yapılacaklar net bir biçimde belirtilmeli ve açıklanmalıdır.

Genel geçer gündemlerde temel yurttaş hakları, laiklik, kadın, çocuk ve LGBTI+ konularında da “kim, ne der”ci politikaların bırakılması gereklidir.

Toplumsal muhalefet nezdinde karşılığı bulunan ekoloji ve feminizm hareketleri parti politikaları ve söylemleri arasında yerini almalıdır.

Üretilen politikaların aktarımı konusunda tutarlı bir dil benimsenmelidir.

CHP’nin kırmızı çizgileri tartışılarak net olarak belirlenmeli, kamuoyunda partinin hakim söylemi ve politikalarında taviz verilmemelidir.

Türkiye’nin sağ popülist otoriterlikten kurtulması için parti, en geniş demokratik ittifakı gündemine almalıdır. Dar politik sınırların ve “karşı mahalle” tanımının AKP’nin söylemlerinin belirlediği unutulmamalıdır.  

CHP’nin bir kitle partisi olduğu unutulmamalı, sol popülizmin yıkıcı örneklerinin önüne geçilmelidir.

Baykal döneminden miras, merkeze kayan neo-liberal sosyal demokrat bir parti olma çizgisi terk edilmelidir.

AKP’nin en büyük ittifakı olan sermaye çevrelerini müzakereye ve sorumluluk almaya çağıran yaklaşım terk edilmelidir. Parti yönünü en geniş ezilen kitlelere dönmeli, yeni demokratik ittifak tabanda oluşturulmalıdır.

CHP iktidarını oluşturacak, ülkeyi AKP’den daha iyi yönetecek, genç ve dinamik kadrolara ihtiyaç bulunmaktadır. CHP’nin sahip olduğu birikimi doğru kullanması önemlidir.

Tüm seçmenlerin parti içerisinde daha çok bir söz sahibi olacağı bir parti yapılanması sağlanmalıdır.

Parti yöneticileri, faaliyetlerinden sorumlu olmalı, üyeler de yöneticilerin sorumluluklarını hatırlatabilecekleri mekanizmalara sahip olmalıdır.

*AKP Sonrası Türkiye Tartışmaları kapsamında 19 Mayıs 2020′de çevrimiçi olarak gerçekleştirilen yuvarlak masa toplantısı sonuç bildirisidir.

İktidar otoriterleşirken toplumu biz ve onlar şeklinde kutuplaştırmak için hergün yeni yöntemler deniyor. Bürokratı, valisi, askeri, polisi ile tüm devlet aygıtı, iş dünyası, medya ve hukuk camiası bu kutuplaşmanın tarafı konumundalar. Son dönemde çete liderleri  de diğer  bir yandaş kanat. Oysa AKP 90’lı yılların çete düzenine karşı adil bir düzen iddiası ile iktidara gelmişti. Bugün sosyal medyadan çete liderlerinin iktidar mensupları ile olan “meselelerini” takip edebiliyoruz. Bu pervasızlığa karşı ne hukuk dünyası harekete geçiyor, ne siyasetçiler yeni aparatlarına dur diyor. İktidar düşman yaratmakta dünyanın gelmiş geçmiş tüm otoriter iktidarlarına meydan okuyor ve 2002’den bu yana sorumluluğu üstlenmekten kaçınıyor. Yapılan her “iyi” icraat kendisinin, yapılan her “kötü” şey partimizin sorumluğunda...

Hukuk sisteminin yönlendirildiği, yasama-yürütme-yargı bağımsızlığı ortadan kaldırıldığı bu dönemde adaletsizlik algısı her geçen gün toplumsallaşıyor.  Meclisin önemsizleştirildiği, yasa yapıcıların kamuoyu ve medyayı ortadan kaldırdığı bu zamanda sosyal medya bazıları için bir cezasızlık ortamını temsil ediyor, siyasal iktidar sosyal medyada troller yoluyla ifade özgürlüğünü boğmaya çalışıyor. Kendinden olmayanları düşmanlaştırma, bezdirme yöntemleri ile adaletsizlik-cezasızlık duygusunu tüm topluma yayıyor, yurttaşların adalet algısı yandaşa “cezasızlık” zemininde gelişiyor. Oysa sosyal medya yeni nesil medya olarak kamuoyu oluşturmak konusunda çoğu defa etkili idi. Gezi pratiğinde ya da kadın cinayetlerinde adaletin daha hızlı tecellisi için halkımız sosyal medyadan seferber oldu. Kutuplaşmanın bir diğer özelliğini tespit için ittifakın  “onlardan olmayan” tarafını analiz etmeliyiz. Ülkemizde ittifakların nesnel bir alt yapı üzerinden yükselmediğini, birbirini yok etme politikasını üretmeye yarayan ve seçim dönemlerini kapsayan dönemsel bir araya gelişler olduğunu görebiliriz. Bir kimlik veya sınıf tanımı üzerinden de yürümemektedir. Şimdilik iktidarın ilgisine mazhar olamamak ortak özelliktir. Bu da değerler ittifakını temsil etmekten çok uzaktadır.

İktidarın 2010 yılından bugüne neredeyse her yıla bir seçim sığdırdığı ve kendini seçimler yolu ile yeniden ürettiğini göz ardı etmememiz gerekiyor. Ekonomik kriz ile bütünleşen salgın her an bir erken seçimi tetikleyebilir. Kısa vadeli ve önümüzde bulunan acil sorunlara odaklanmak gereklidir ve zorunludur. İttifak çelişkileri yeniden tanımlanmalı ve olası iktidar değişikliği sonrası yeni mutabakatın sürüdürülmesi için “demokrasi ve adalet” değerlerine odaklanılmalıdır.