#imytumblr

it's been a couple of months since i last posted on tumblr... :( my blog's dead for months... my FB description>>> "FULL TIME BLOGGER @TUMBLR" is pretty much fake then.. >_< bah! i've been busy at school- OJT thingy, then back to normal classes.. homeworks..blah-blah-blah.. -_- juz coz of that i forgot to tumble? dang! can't forgive myself... haha.. OA, right?! but that's what i really feel... i feel like i was left behind... feel like i miss half of my life.. feel like so empty... urgh! watz dis feeling?! i hate it... y tumblr? y are u givin me such feeling right now? hmmm... lemme think---->>>>> ting! "MIELLE, YOU JUZ NEED TO START TUMBLIN' AGAIN TO REGAIN MORE ENERGY AND BE BACK TO NORMAL." lol.. am i freakin insane? haha... too much blah-blahs.... all i need to do is to BLOG, BLOG, and BLOG AGAIN!

####Dear FOLLOWERS, i swear i wont leave you anymore.. haha... it's my  new year's resolution! I'm gonna be a certified TUMBLR BLOGGER again!i'll be back to myself. i promise i wont ignore your TA's and Req's ok?! My greatest apologies to those guise i have never replied... i'm such a stupid... i'm really sorry SWEETIES! ####

Feeling ko one year akong di kita na-open tumblr, at makapag-post sayo. Nakakalumbay lang. Masyado kasi ako naging busy. As in super busy sa schoolworks kaya nawalan ako ng oras para sayo. Di ko naman kasi inaasahan na ganto na kagad kahirap para sken ang first sem ngayong second year na ko. Totoo nga ang mga naririnig ko, super boring ang year na to pero sadyang nahiirapan din ako. Naalala ko kasi, pagpasok pa lang ng September, first day after midterm exams week namin, nagbigay na ng endless things to do ang mga professors namin. Hinding hindi ko makalimutan yun kasi di pa nga ako nakaka-getover sa midterm exams and hindi pa sure kung papasa ay may kasunod na kagad. Ang biilis lang. Final term na kagad. Ang dami lang talagang requirements. Ilang beses akong di natulog para lang matapos ang mga kalokohan na pinapagawa smen. Kinailangan ko din na magsakripisyo o umabsent sa ibang klase para lang matapos ko yung isa kong requirement para sa ibang subject. Nakakairita lang pero ayos lang diin. At least nasasabi ko sa sarili ko na natapos ko ang isang bagay. Ang sarap lang sa feeling yun! The best feeling ever ang makapagpasa ako ng requirement on time. Ako kasi yung tipo ng estudyante na magpapasa lang ng requirement ay laging last minute na. Inaabot pa nang hanggang 7pm sa pagpunta sa faculty at iibigay sa prof. Di ko lang alam kung bakit ako ganto. Naguguluhan nga ko sa sarili ko. Di ko na ata to mababago e. Since hayskul kasi, ganto ako. Tuwing lasssssssssssssssst day ng submission ako lagi magpapasa. Di ko pa ata nagagawa magpasa ng maaga e, yung tipong friday ang last submission at magpapasa ako ng monday to thursday. 

Parte ba ang lahat ng ito ng pagiging tamad? Wag naman sana. Ang laziness, in tagalog ay katamaran ang masasabi kong second in my list of what i hate most about myself. Umeengllish lang. HAHAHA! First ang pagiging pessimistic. Grabe naman kasi, wala atang araw na di ako tinamad. Sa pagbangon, pagligo, pagkaen at pag-aayos ng sarili. Lahat na ata ng bagay kinatamaran ko. Part ko na ata ang pagiging tamad. Naalala ko lang nung first year ako. Tamad pa ata ako sa tamad. Meron pa ba worse word para dun? Ganun kasi ako dati. Naka-experience ko na wag tumuloy sa pagpasok kahit nasa mismong gate na ko ng school, mas ginusto ko na lang umabsent at umuwe sa dorm. Naranasan ko na rin na wag pa ring pumasok kahit na 5mins walking distance lang ang school sa dati kong dorm. At pati na rin umabsent kahit nasa loob na ko ng building ng room ko. Worst na ata yung di ko pagpasok kahit nasa labas na ko ng room. Di ko ba malaman sa sarili ko. Para kasing nakakaramdam ako ng satisfaction sa tuwing di ako nakakapasok. Ang sama ko lang. Yun lang naman talaga ang totoo e.  Hindi ako proud sa pagiging tamad ko pero di ko riin ikinahihiya. Parte na kasi yun ng sistema ko kaya tinatanggap ko na lang. Pero sa totoo lang, ang goal ko next sem, mawala na ang salitang tamad sa buhay ko.