#ibrahimyasar

şakaklarım ıslarnır, bedenim üşür, ve sokaklar yalnız yakalarsa beni, tutsak kalırsam eğer kaldırımlara, tut ellerimi, bak gözlerime usulca, düşünme, sapla hançeri, sensizliğin çarpık dişli o çirkin yüzüne, ve yokluğunu boğ bir kaşık suda. sabahım ol, al üzerimden geceleri, unuttur bana içinde sen olmayan cümleleri. sonsuz ol, bir yudum nefeste, bir söz ya da bir hecede, her an ve her yerde, tenimde dilimde, sonsuz ol..

Eksik bir şiirden arda kalan Son satırlar bunlar

Yaz sıcağının son demleri. Yakmasa anlamı kalmaz güneşin Yakmasa anlamı kalmaz ateşin Yakmasa giderken adımların Anlamı kalmazdı sevmenin,

Gülüşünün son demleri. Bir gül goncası değilmiydi sanki Açmaz mı bir dahaki bahara? Her kavuşma ayrı bir bahardı ya hani, Kavuşmalar da olmasa, Ne anlamı kalırdı ki hasretin.

Yalnızlığımın ilk saatleri. Saat beni sensizlikten kırıp geçiriyor Zaman bitkin, biçare, geçesi gelmiyor, Adımlarım beni sana bir türlü getiremiyor Mesafeler olmasa Ne anlamı kalırdı özlemenin.

Bir gecenin son demleri Güneşi beklemek gibi uykulu gözlerle Seni beklemek gibi ötelerde, Sol yanıma doğuşun gibi eskilerde Bu gecelerde olmasa Ne anlamı kalırdı beklemenin.

Eksik şiirin son cümleleri Eksik kalan yanıma itafen, Alacaklıyım aldığım her nefesten, Artık yorulmak belki sensizlikten, Sensizlik te olmasa, Hayır! Bir anlamı yok sensizliğin.

Bunlar son satırlar, Eksik bir şiirden kalan. Ve sen, Bu eksik şiirde eksik olan…