Te koop aangeboden: 1 hoofd (opknappertje)
Wat was ik goed bezig: regelmatig een rustmoment inbouwen in de werkdag; elke dag yoga of chi qong of body scan oefenen; relativeren; ademhalen in plaats van malen. Ja ik WAS goed bezig. En toen gleed ik in tijd van nog geen maand een heel eind terug naar waar ik vandaan kwam. Er ontwikkelt zich een nieuw patroon: de woensdagmigraine. Die komt me trouwens vaag bekend voor, van heel lang geleden. Toen ik nog maar een tiener was op de middelbare school. Al was het toen een donderdagmigraine. Op maandag en dinsdag werk ik en u kunt waarschijnlijk al raden waar het mis gaat: geen rustmomenten door de dag, geen yoga/chi qong en al helemaal geen bodyscan, niks relativeren: perfectioneren is het devies en maar malen...en maar malen. Nog steeds probeer ik het werk goed voor een uur of 32 in 20 uur te proppen, nog steeds probeer ik elke klant onmiddelijk te voorzien van antwoord, voorbeeld en materiaal, nog steeds plan ik werkafspraken buiten mijn werkdagen, nog steeds trap ik in elke domme, doorzichtige, belachelijke valkuil die ik tegenkom. Houdt dit dan nooit op? (Het houdt niet op, niet vanzelf...) Kon ik maar lekker stressen, doordraven, hieperdepiepen, uren autorijden, ja-zeggen en nog meer ja-zeggen en daarna heerlijk in een stil, weldadig relaxmoment wegzakken waarin alle spanning van me af zou glijden en ik moe-maar-voldaan kon terugkijken op wat ik had bereikt. Nee, lekker is dat: zodra de stilte intreedt, komt de mist opzetten, de spanning begint te zingen, dan te zagen, dan te dreunen. En in plaats van weldaad overvalt me een onmenselijke pijn en kan ik alleen nog maar huilen en kokhalzen. Wanneer vind ik een dokter die me eindelijk van dit hoofd wil afhelpen? Lang leve de guillotine, er áf met dat ding. Ik neem een nieuwe, een bionische. Marktplaats, daar kom ik.
