#hetdiner

Dit jaar heb ik Het Diner van Herman Koch gelezen.

Dit is de trailer van de boekverfilming.

Het Diner. ‘Een succesvol boek met een origineel, indringend en actueel thema.’ Over het algemeen zeer goed ontvangen en meer dan een miljoen keer verkocht. Een echte bestseller dus. Het boek werd vertaald in 33 talen en uitgegeven in 37 landen.

‘Niet zomaar een succes’, zegt Jeroen Vullings in de recensie van Vrij Nederland. https://www.vn.nl/het-diner-niet-zomaar-een-succes/

Maar is het succes van dit boek terecht?

 Serge Lohman gaat samen met zijn broer, Paul Lohman, en hun echtgenoten uit eten. Het Diner begint met een aperitief dat smaakt naar meer, maar eindigt met hevige buikpijn, wanneer er wordt gesproken over de misdaad die hun kinderen hebben begaan.

Hoe ver ga jij om je kind te beschermen?

Dit is de onderliggende vraag die de twee echtparen tijdens het diner bespreken.

 Na ongeveer de eerste honderd pagina’s van het boek te hebben gelezen, zijn alleen de personages besproken. Als je nagaat dat het boek ongeveer driehonderd bladzijdes heeft, besef je dat je je tijd aan een derde van het boek hebt verspild. Vanaf dat moment had ik eigenlijk al geen zin meer. Terwijl ik toch verder las, irriteerde ik mij mateloos aan de manier van schrijven. Door middel van flashbacks werd geprobeerd de weggelaten stukken op te vullen. Onduidelijk? Dat was het ook. Door de weggelaten stukken en de flashbacks raak je de draad van het verhaal helemaal kwijt.

 Door het bespreken van andere onderwerpen wordt er om het hoofdonderwerp heen gedraaid. Waarschijnlijk werd er zo geprobeerd om spanning op te bouwen, maar dit werkte niet echt bij mij. Op die manier werd het namelijk nogal saai. Ik moest mezelf constant motiveren om toch verder te lezen. Wanneer de misdaad van de jongens eindelijk naar voren komt en de ouders bespreken wat ze hiermee gaan doen, komt er een beetje actie in het verhaal. Dit is jammer genoeg pas rond het eind van het boek.

 Hoewel ik het eens ben met de originaliteit en de indringendheid van het thema, is het naar mijn mening een saai en langdradig boek dat ik met veel tegenzin las. Ook al valt de lengte van het verhaal mee, ben ik best trots dat ik tot het einde van het boek ben gekomen. Ik raad het boek daarom zeker niet aan, omdat ik vind dat je er je tijd mee verspilt.