#harlopen

Vandaag heb ik voor het eerst bewust in een lagere hartslagzone gelopen. Dat betekent bewust langzamer lopen. Door dit veelvuldig te doen kan ik uiteindelijk dat langzamere tempo veel langer volhouden. Dus zodra ik moe ben en mijn race tempo niet meer volhoudt, kan ik daarna langer doorlopen in een rustiger tempo zonder vrij snel door het ijs te zakken (zoals me in de vorige marathon overkwam). 

Ik ben verschrikkelijk slecht in ziek zijn. Alsof ik in één klap vergeten ben hoe het was om me goed te voelen. Als ik dan ook nog eens een run oversla denk ik direct aan mijn conditie. Én ziek, én niet sporten, man man man hoe ga ik me ooit weer beter voelen? Nu is er natuurlijk nog vrij weinig conditie zo aan de voet van de berg die marathon training heet. Maar die berg beklim je niet door een beetje zacht voor jezelf te zijn als de eerste klim nog moet komen. 

Toch is er een andere kant van de medaille. Op het verkeerde moment je hardloopschoenen aantrekken kan een onschuldig verkoudheidje uitvergroten tot een week waardeloze griep. Daarom heb ik zelf altijd de regel dat als ik een griepje voel aankomen ik zeker niet ga hardlopen. Vaak waait het dan toch iets sneller over, met alle voordelen voor thuis, werk en mijzelf.