#happiless

I’m tired gusto ko lang ng supporta para matupad lahat ng gusto kong gawin at marating. I’ve waited for such a long time, andami ko ng pinagpaliban at sinakripisyo. Nararamdaman ko naman na ito na yung given na time para matuto ako, pero ito na naman ako. Ito na naman ang narinig ko. Alam ko impulse ako magdesisyon pero wala e, andami kong gustong “Sana” naranasan at natutunan palang nung bata ako. Pero hinde, at ngayon malaki na ako hinahanap ko yun, at patuloy ko sinisisi ang sarili ko.

Sabihin na natin, materyal na bagay lang yun pero anong magagawa ko kung yun ang tulay para matuto at magpursige ako. Matatanggap ko sana kung wala talaga e, pero ito magdedesisyon ako at mayroon naman blessings galing sa isang tao. Ipagpapaliban ko na naman dahil makokonsensya ako at ilalaan sa ibang kapakanan. Ou, naiisip ko in the near future maaaring kailanganin. Kakainin ko ang lahat ng nararamdaman ko ngayon. “Everything happen for a reason.” nga diba. Pero hanggang kailan ako ako ganito? Ipaparaya ang siyang makapag-papasaya sa akin?

I feel sorry for myself.

//Keyboard.