#haciendero

Ang Buhay ng Bagong Henerasyon.

Ano nga ba ang ginagawa ng mga kabataang nasa Generation Z? Tayo to, tayong nalulong na sa internet at sa kwarto. Isang maikling palabas na iniaalay ko sa inyo. Nuxx. Haahahaha.

Eto nga pala yung video na ginawa ko noong birthday ng pinakamamahal ko. Wala, share lang kasi karamihan sa inyo, malaki ang inambag para magawa ko ito.

Hindi ito yung tipikal na problema na naranasan ko, hindi love, family. Sa unang pagkakataon, humagulgol ako sa iyak at nasaksihan ng iba yun. Iba pala kapag naramdaman mo yung mga telenovela na napapanood mo sa TV.

Tapos may nabasa akong post ni Kaye [x], inopen niya ang blog ko. Lalo akong natuwa sa mga kaibigan ko. Yun bang feeling na hindi naman talaga ikaw ang nasasaktan, pero yung kung paano ka nila suportahan, masaya sa pakiramdam.

Kagabi, nakausap ko si Arci, ka-Skype ko siya at hagulgol na ako. Hindi ko alam kung masasabi ko na kung baket pero basta, bumigay na ang mga luha ko noong kausap ko siya. Buti nalang at sina Kaye at Josh ay nag-online.

Si Jhana, isa sa mga una ko din nagign kaibigan dito, hagulgol na din sa iyak. Lalo akong napaiyak. Nabasa ko Tweets niya, nakakainis. Di ko na mapigilan.

Patay na ang WiFi ni Josh at ready na siyang matulog kasi may pasok siya ngayon pero nag-online pa siya kasi nga kausap ko siya sa Twitter at sabi ko hindi ko na mapigilan ang hindi umiyak. Sobrang mahal na mahal ko tong kakambal kong ito dahil nag-effort pa siya na tumakas.

Napatahan naman ako nina Kaye at Josh.

Tapos noong mago-out na ako, binuksan ko ang conversation namin nina Josh, Kaye, Kael, Kev at Miggy para kahit papaano mag-iba ang atensyon ko at hindi na ako umiyak pa. Maraming salamat sa kanila.

Magsisimba ako simula ngayon hanggang sa kayanin ko para sa aking kaibigan. Mahal na mahal ka namin at bawat aksyon na ginawa mo, yung hindi pagsabi sa amin ay alam namin na alam mong mas makakabuti. Kaya hahayaan ka namin. Narito kami para pagdasal ka at magkakaroon ako ng panata na araw-araw magsisimba.