Op het moment dat je helemaal geen zin hebt om iets te doen belt natuurlijk een van je vriendinnen je weer. Kom je mee naar die, of ga je mee naar de stad? "NEE" denk je, want daar heb je op dit moment alles behalve zin in. Of precies op het moment dat je op het punt staat om in huilen uit te barsten dat je moeder binnen komt wandelen en zegt: "Wij gaan even naar vrienden toe, kom je mee?" om vervolgens je antwoord weg te wuiven met een "ach, is toch gezellig!" NEE dat is niet gezellig, voor hun is het ook alleen maar beter dat je niet mee gaat, maar dat weten zij op dit moment niet... Zo goed en kwaad als het kan, besluit je dan toch maar mee te gaan, zij weten toch ook niet dat je er op dit moment geen behoefte aan hebt. Maar als je daar dan aan komt sjokken dan merk je het meteen al. Dit is geen echte gezelligheid, maar zogenaamde gezelligheid.