#gelplen

Sa huling pagkakataon. Bago magsalita, isipin muna kung tatagal ba ang mga bagay.

"Is is too late now to say sorry? " Una, ang tapang mo nung panahon na lahat nasayo ang simpatya. Litanya mo, mahal na mahal ka nila. Alam natin na kung totoo lahat ng sinabi mo, walang papabor sa mga baluktot mong kwento. Pangalawa, alam mo naman pala na ang tinukoy ko ay ang liit ng utak mo pero pinilit mo padin yang opinyon mo. Sino ngayon ang tanga? Obvious at alam mo naman pala, pero ngumawa ka padin. Bakit? Ah oo nga pala, pakampi ka. Pangatlo, ano? Isusuka ng magulang at ng ibang pakikisamahan ko? Minsan kong sinabi sayo na hindi lahat ay mapi-please ko. Oo nga pala, di mo nga pala alam kung pano makisama kasi ulila ka. Sa pagmamahal. Wala kang nakakatanda/magulang na pakikisamahan. Kaya ganyan no? Walang gabay. Kaya pala ganyan ka. Mukang pinabayaan ah? Love ka naman namin. Pang-apat, masaya talaga ako kasama sila. Itanong mo pa. Ikaw? Masaya kaba? Kasama nino? Wala nga pala. Lungkot ng buhay mo. At huli, matutong magsabi ng totoo. Manloloko ka nga pala. Baguhin mo yan. Mahal na mahal ka nila diba? Asan sila? Ayun, ayaw na ata makialam kasi nakakapagod naman talaga makinig sayo.

Salamat sayo. Natapos ang kwento. Tapos ang istorya mo kasi wala ng gustong makiusyoso. Napagod na atang maniwala sa sinungaling na tulad mo.

Kung uulit man ang nakaraan, lahat ng nakakahiyang tag-an, alam ko na na hindi iyon totoo at hindi konkreto ang pundasyong binuo nyo.