#galgeriet

Aan het eind van de middag maak ik nog even een wandelingetje over het Hemmeland. Het is afgesloten voor alle verkeer, maar ik meen mij te herinneren dat voetgangers daar buiten vallen. Het Hemmeland ziet er prachtig uit. De enorme pijp waar van de week het water nog mee werd opgezogen en weggespoten ligt stil, maar het is toch met enige huiver dat ik er overheen stap, alsof hij zo weer tot leven…

Wij zaten dus op sneeuw te wachten. We wisten wel dat het hard gewaaid had en we hadden al gezien dat het water in de haven hoger stond dan ooit, maar ze hadden gezegd dat er sneeuw kwam en daar hou je je dan toch aan vast. Zoals zoveel mensen zich vasthouden aan wat er gezegd wordt in plaats van te kijken wat er gebeurt.’s Morgens bij het openen van de gordijnen kon de teleurstelling niet groter…

Het lijkt wat beter te gaan met de versoepelingen. Dat is het enige woord van die hele coronacrisis waar ik blij van word. Versoepelingen, hoera, ze komen er weer aan. En ze komen niet alleen, want er komen ook verkiezingen. Niet dat ik daar nu gelijk blij van word, maar ik ga wel een verlanglijstje maken. Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen is dat niet zo moeilijk. Lieve, nieuwe raad van…

Je kunt wel twee kranten willen lezen, maar dat geeft ook een hoop kopzorg. Lees ik eerst dat het datacentrum in Zeewolde doorgaat, dankzij GroenLinks heeft een meerderheid voor gestemd en vervolgens lees ik dat Klaver gaat proberen het landelijk tegen te houden. Al dagen leef ik in pijnigende onzekerheid of Max zijn wereldbeker wel kan houden, omdat Mercedes zijn zege nog steeds wil aanvechten.…

Waar nu nog mannen slopenen kranen door de hemel gaanIk ben er langs gelopenen zag een trekker staanDaar staat de tijd verledenzij is al weg vandaagzo uit mijn hand gegledenwat hier komt is de vraagHier zullen moeders wandelenen kinderen spelen spelmaar hoe we het verandereniedereen weet het wel – het besteMen schreeuwt en maakt elkaaren niet voor niks voor rotte visdat alles goed komt daaren…

Ik zie de hekkenen ik zie een kraanhet is een grote puinhoopdat wat er was is wegVan wat komt is er nog nietswaar straks de vadersmet hun kinderen gaanik zie de moeders op de fietsHet is een visioenvan dagen na vandaagmaar het is nog de vraaghoe zullen we het doenGesprekken worden hetermaar morgen is het betereen mooi nieuw Galgerietwie wil dat niet www.atevegter.wordpress.com

We hebben samen met vrienden geluncht en nu zijn de kinderen aan het kanoën. Het weer is zonnig en vrij en de warmte begint schoorvoetend bezit te nemen van onze kleine stad. Na een uurtje komen de kids uitgelaten, maar nog niet vermoeid, weer terug. ‘Papa, ga je mee naar het Hemmeland?’ Ik beloof mee te gaan en samen een plekje uit te zoeken, maar daarna redden ze zich wel. Het Hemmeland voelt…

1838 Waterland, wat wil je?

Het mag hier dan wel Waterland heten, maar het is wel zeker dat er elders in Nederland minstens zoveel water valt als hier. Dat kun je onderzoeken maar we maken het nu mee in Overijssel. De regenmeter raakt totaal overstuur van alle neerslag en wij worden er ook neerslachtig van. We zitten op een prachtige, maar verwaterende camping vlakbij Ommen, maar bij slecht weer wil je naar de grote stad en…