Unproductive day :(
Hello tumblr world!
Hindi ko alam kung paano ko uumpisahan ang mga bagay bagay. Gusto kong maglabas ng sama ng loob sa twitter, sa faceboook, pero naalala ko, madami palang makakakita at sasabihing masyado akong madrama, kaya ngayon, heto ako nagsusulat sa tumblr, at dito ko na lang ilalabas ang bigat sa puso ko.
So eto na nga, ethics na and last subject na, after dismissal na. So etong mga kaklase ko nagpagames sila, before sila nagpagames, nagbilangan muna ng 1-5 then pinagsama-sama na lahat ng pare-parehong number. Edi pak pak ganern ang grupo namin, and nagstart na yung game. Yung game kasi is jumbled letters and yung mga words na yun is related sa business ethics. The game ended where my groupmates got the score of 3 or 4. And yung kabilang team naman is 10 points. So before we proceed to next activity, medyo nagkagirian kasi naman ang unfair. Alam mo yung tipong yung team na yun, kakaflash lang ng jumbled letters alam na agad, so my group and others medyo naconfuse na kasi nga ang bilis nila. So sinabi ko na alam na nila yung sagot kasi nakita na nila, they’re cheating. So ito namang si JC, umeksena, kasi sila nga yung naka-10 points diba, tinanong niya kung bakit parang ang big deal daw sa amin ng 10 points, kung gusto daw na sa amin na lang yung points. Sasagot sana ako pero pinigilan ko na lang, kasi ayoko ng gulo. Edi hinayaan ko na lang. So na-forget ko na, pero ang sakit lang sa kalooban ko. So tapos na yun.
Next naman is sa MC Park, may practice kasi kami ng sabayang pagbigkas. So ayun na, fun fun lang ang ganap namin. Then etong si A, biniro biro ko, kasi favorite niya si cat (BBP18Candidate), and sabi ko mag-iinternational lang siya ganyan ganyan, tapos sabi ni A sa kagroup ko na “oy tignan niyo nga itong kaibigan niyo”, eto naman si F, sumagot, “kagrupo lang namin yan”. Tapos alam mo yung expression ko na, parang wala lang, ok lang, di naman masakit. Then nagjoke siya, pero feeling ko di naman sincere yung joke na yun. And napaisip na lang ako kung meron ba akong kaibigan? Nobody wants me. Yun na lang tumatak sa isip ko :( Pero yun na nga, na forgive ko na yun, and naforget ko na rin kung sino yung gumawa sa akin nun. Madali lang naman akong magforgive pero matagal kong hindi papansinin yung taong yun. Hindi na, never na. Mahirap na kasi. Tsaka ayoko na ng gulo.
And ayun, gusto kong umiyak pero hindi naman ako iyakin, hindi naman worth it na iyakan ko sila no. :) Irereserve ko na lang tong iyak na to! And ayun, feeling relieve na bes! And sana bukas, mananahimik na lang ako.
