Jouw waarheid, mijn waarheid
Wat vaak gebeurt, is dat tijdens of vlak na een coachsessie, een coachee aan mij vraagt: En wat vind jij er nou van? Wat heb jij gezien? Hoe vond jij dat het ging? Mijn reactie is standaard: Het gaat er niet om wat ik ervan vind, wat ik gezien heb en wat mijn mening is, maar het gaat om jouw beleving, jouw mening, jouw inzicht. Ik snap de vragen, maar (en ik het het hier al eens eerder over gehad) het gaat niet om mij, maar om jou, de coachee!
Jij bent het middelpunt van de sessie. Het gaat alleen om jouw beleving en jouw waarheid. Wat ik ervan vind, doet er niet toe. En natuurlijk, ik ben ook maar een mens: ik zie van alles, heb regelmatig zo mijn eigen ideeƫn over wat er in de bak gebeurt, maar als een coachee het anders ervaart, is dat de waarheid - het enige dat telt.
Ik realiseer me nu eens te meer dat het daarom ook soms zo lastig is om een coachee te coachen die āpaardenervaringā heeft. Natuurlijk, een paard dat gaat liggen, geeft doorgaans aan behoorlijk relaxed te zijn. Maar als een coachee het idee heeft dat het paard gaat liggen omdat hij heel erg moe is ⦠dan is de waarheid op dat moment dat het paard heel erg moe is. En (om maar een clichĆ© te gebruiken) omdat paarden zulke geweldige spiegels zijn, zal mijn volgende vraag dan ook zijn: āHerken je dat?ā Mag jij raden wat in 99% van de gevallen het antwoord is! Een ervaren āpaardenmensā zal echter vaak in zijn hoofd schieten en dan antwoorden: het paard is relaxed. Dan voel ik het als mijn verantwoordelijkheid om met inventieve vragen en (omdat ik slim ben heb ik daar van tevoren al rekening mee gehouden) om een activiteit te bedenken waar paardenkennis minder relevant is, zodat de coachee toch uit zijn āpaardenkennisā en meer in zijn beleving van het moment gaat zitten. Een belangrijke vraag voorafgaand aan de sessie is voor mij dus ook of mijn coachee ervaring heeft met paarden.
Waar het om gaat is dat een paard in een coachsessie zoals ik die doe, niet āhet paardā is, maar āde coachā. En een paard is ook echt tijdens de sessie āde coachā. De opmerking (om nog maar eens een clichĆ© eruit te gooien) ādat doet hij anders nooit!ā is dan ook echt waar! Ik zie tijdens sessies Tinky soms dingen doen, waarvan ik denk: āOk, dat kan ze dus ook nog.āĀ Het mooie is dat het altijd het juiste gedrag voor dat moment is en ook altijd door de coachee wordt begrepen. Ik hoef dan niet meer te doen dan mijn meest standaard vraag te stellen: Hoe ging het? Dus de ideale sessie is: Ik vertel niks, ik vraag alleen ā¦Ā