Het meisje met de rode hoofddoek
Het is 10 februari 2014. De winter heeft zich verscholen gehouden in Nederland. Er is eerder sprake van een lange herfst. De bomen in het bos zijn kaal en de zon gloeit er zachtjes tussendoor. De villawijk aan de rand van Bilthoven ademt een rustieke vredigheid uit. Het enige wat opvalt die dag is een volledig in rood gehulde gedaante. De dagen na die zo rustig ogende 10 februari verandert er veel in de villawijk. Er worden rood met witte linten geplaatst en er lopen continu politiemensen. Oud-minister Els Borst is dood aangetroffen in haar garage. Moord, zo luidt de conclusie van de politie.
Els Borst, een huisarts, een hoogleraar, een minister, een boegbeeld van D66. Als minister van volksgezondheid voerde ze grote hervormingen door, waaronder het recht op euthanasie en de komst van de basisverzekering. Ook was de eerste vrouwelijke lijsttrekker van D66. "Het is een meisje geworden en we noemen haar Els," waren de legendarische woorden van D66-leider Hans van Mierlo. Els Borst stond bekend als een bijzonder intelligente vrouw met een zachtaardig karakter. Toch werd uitgerekend zij het slachtoffer van moord.
De politie tast in het duister. Was het een uit de hand gelopen ruzie uit de relationele sfeer? Nee, dat werd uitgesloten. Mevrouw Borst had een groot sociaal netwerk, maar geen ruzies of vijanden. Was het een moord met een politiek motief? Een fervent tegenstander van euthanasie bijvoorbeeld? Zeer onwaarschijnlijk. Er zijn nooit dergelijke bedreigingen aan haar adres geuit. Was het dan misschien een roofoverval? Ook niet waarschijnlijk. Er is namelijk niets gestolen en er zijn verder geen sporen van inbraak aangetroffen.
Er zijn slechts twee aanknopingspunten: anderhalve week voor de dood van mevrouw Borst had er een verwarde man aan haar deur gestaan. Waarschijnlijk was hij een psychisch gestoorde die ontsnapt was aan zijn begeleiders. In Bilthoven zijn namelijk een aantal psychiatrische instellingen gevestigd. Het voorval met de verwarde man had mevrouw Borst niet koud gelaten. Ze had het veel mensen om haar verteld en was er een beetje bang van geworden. Het kan dat deze man is teruggekeerd en in een vlaag van verstandsverbijstering Els Borst heeft vermoord.
Het andere aanknopingspunt is een opvallende verschijning die de aandacht trok op die ooit zo vredig ogende dag in februari. Een vrouw die volledig gehuld was in het rood. Een rode jas. Een rode hoofddoek. De politie wil weten wie deze vrouw is. Waarom ze mogelijk iets met de moord te maken heeft wordt er niet bij verteld. Het lijkt alsof het gegeven dat ze er apart uitzag al genoeg was voor een verdenking. Je kunt ook weinig anders dan alle mogelijke afwijkingen van de normale gang van zaken onder de loep nemen wanneer zoiets onverwachts gebeurd.
Misschien was het die verwarde man die mevrouw Borst misschien aan zag voor zijn overleden moeder waar hij altijd zo'n grondige hekel aan had gehad. Misschien was het een psychisch gestoorde die dacht met deze daad op een beroemde vrouw iets bijzonders te doen. Het blijven speculaties. Daar heeft de familie Borst niets aan. Die willen gewoon weten waarom iemand het nodig vond om hun liefhebbende oma te vermoorden.
