Inleiding tot een zuur verhaal over ‘duivendieven’ In de zomer van 2020 kocht ik in Diever bij een oude dame die haar overtollige inboedel middels een garageverkoop aan het venten was een opgezette sperwer. Omdat het ding duidelijk bedaagd was, gezien de staat waar in hij verkeerde hoogst waarschijnlijk uit de DDT-tijd, kreeg ik het voor een prikkie mee. Leuk voor in de verzameling en prima voer voor een verhaal.

De sperwer staat net als de havik en slechtvalk in de Lage Landen bekend als ‘duivendief’ en hoewel hij van die drie het minst aanspraak maakt op die titel leek mij dat een mooi uitgangspunt voor dit verhaal.

De roofvogelstand

Aan het eind van de DDT-tijd was de sperwer net als de meeste roofvogel een zeldzaamheid in ons land. Nu gelukkig niet meer. Het gaat namelijk steeds beter met onze roofvogels. Zowel het aantal individuen, het aantal broedparen als het aantal soorten is de afgelopen dertig jaar toegenomen. Van sommige soorten heeft de populatie ondertussen weer haar natuurlijke waarden. En dat is goed nieuws. Althans… voor de echte natuurliefhebber. Voor duivenmelkers bijvoorbeeld, zo heb ik mij laten informeren, niet!

De duivenmelker Duivenmelkers zijn mensen die op geheel onnatuurlijke wijze de huisduif Columba livia domestica aanpassen aan hun eigen wensen. Door een streng cohabitatie- en dito selectiebeleid wordt er gepoogd de ‘uberduif’ te creëren. Een super snelle of één om mee te showen. En geloof me, zo’n topduif kan een aardig zakcentje opleveren.

In de stad Het gaat niet alleen goed met de roofvogels in onze natuur. Ook in de stad doen ze het prima. Een toenemend aantal roofvogels lijkt zich steeds makkelijker aan te passen aan ‘de snel veranderende maatschappij’ ofwel de verstedelijking van ons land. Zo worden slechtvalk, havik en sperwer steeds vaker ik de stad gezien. Blijkbaar valt daar wat te halen. Wat dacht u van een sappige show- of sportduif?

Omgekeerde wereld Dat het niet leuk is om een fris gefokte topduif in de klauwen en vervolgens de maag van een roofvogel te zien verdwijnen, snap ik. Ik ben zelf ook niet weg van dat soort taferelen. Maar, het is wel de natuur. Vooral Havik, slechtvalk en sperwer zijn er door natuurlijke selectie in gespecialiseerd. Zo moest het zijn. Al moet ik daar voor de volledigheid wel bij vermelden dat het mannetje van de sperwer vanwege zijn formaat (een stuk kleiner dan het vrouwtje) zich liever op kleinere vogels richt.

Ook dat de duivenmelker zijn vliegende creaties wil behoedden voor zo’n tragische dood, al denk ik dat het hier eerder om de portemonnee gaat, snap ik. Zo’n iemand steekt daar toch zijn ziel en zaligheid in. Als ware het een echte dierenvriend. Maar de oplossing die de ‘duivenwereld’ hiervoor in gedachten heeft is de omgekeerde wereld.

Het duivenhouders collectief pleit ter verdediging van hun duiven, lees uberduiven, voor vogelvrijverklaring van de roofvogel. Volgens de duivenhouders is de hedendaagse roofvogelstand door toedoen van beschermingsmaatregelen onnatuurlijk hoog, waardoor er abnormaal veel duiven ten prooi vallen. Hun duiven! Op de vraag ‘willen jullie meer of minder roofvogels’ schalt er in duivenmelkerskringen dan ook steevast een repeterend ‘minder’. Kennelijk zijn de duivenhouders niet correct geïnformeerd, onwetend of blind voor wat echt ‘de natuur’ is. Hoe kun je anders menen dat het eigenhandige selecteren (u kunt vast raden wat er met de ‘unterduiven’ gebeurt) en het loslaten van deze doorgefokte huisdieren in het wild wel een natuurlijk gang van zaken is. En een zich op natuurlijke wijze herstellende roofvogelpopulatie niet.

De weidevogelbeschermers Maar goed, gelukkig zijn duivenhouders een uitstervend soort. Daar schuilt voor de roofvogels weinig gevaar in. Een groter gevaar schuilt in jagers die stiekem de ‘concurrentie’ uitschakelen én een gezelschap uit onverwachte hoek: vogelbeschermers nota bene!

Onder de weidevogelbeschermers, die uit Friesland in het bijzonder (kom niet aan de kievit), is een toenemende groep die er van overtuigd is dat roofvogels hun zorgenkindjes bedreigen. Onder het motto ‘weidevogels eerst’ pleiten zij voor roofvogelvervolging. En helaas blijft het daar niet bij. Steeds meer voegen de daad bij woord. Over de manier waarop zal ik niet uitweiden. Dat het zo is, is al erg genoeg.

Misschien weten die doorgedraaide weidevogelbeschermers niet dat er andere oorzaken aan de teloorgang van de weidevogels ten grondslag liggen. In dat geval zou ik zeggen: het is nooit te laat om te leren; volg hier de online cursus!