#dotagame

Nailalabas ba nila (mga naglalaro ng DOTA) yung nararamdaman nila sa pamamagitan ng PAGMUMURA??

Mukha kasing nakasanayan na tlg nila at walang GUILT feelings pag sinasabi nila at OKAY na OK sa kanila na murahin nila kasama nila at MAMURA din sila ng kasama nila. 

Wala bang pscyhological effect to? feeling ko meron.

Halos magsigawan na sila kahit magkakatabi lang sila. TALAGANG NAGSISIGAWAN sila ng MURA pag may nangyayari sa PAGLAlaRO nila. Either nagmumura dahil NATUWA o Nagmumura dahil TALO.

Ano ba ginagawa nila buong araw? Kasi nung mapansin ko na sa inaraw araw ko na pagcomputer, same faces ang nakikita kong naglalaro dito. SAME FACES, SAME GAME.

WALANG KATAPUSANG PAGLALARO NG DOTA.

Habit o addiction? Entertainment o Form of Addiction? 

Pansin ko, yung iba pumasok lang para maglaro kasi nung nagcomputer ako umagang umaga dahil pmasok ako maaga para magtype, may naglaro na agad sa oras na yun (9am).

At yung iba pag nasarapan sa laro, nagagawa nilang umabsent at mag cutting class para sa isang laro na alam naman nilang di makakatulong sa kanila basta ALAM NILA masaya sila at NAGPAPASAYA SA KANILA to. 

Conquering Virtual world, namumuhay na sila sa virtual world kasi kung iisipin mo yung oras na ginugugol nila sa bawat araw, sabihin nating 2 to 4 hours a day sila naglalaro kung itototal lahat e malaking kunsumo na para makagawa ng isang bagay na makatotohanan.

WAla akong pakialam kung ano man ang RANK at LEVEL nila sa LARO.Ang alam ko, nakakasira lang yan hindi sa pag aaral. Sinisira unti unti ang sarili parang PARASITE na hindi mo pa nararamdaman sa ngayon pero habang tumatagal HINDI nagiging MABUTI ang lahat.