#docufest

Atlanta DocuFest September 13 - 15, 2018 http://www.docufest.com/

The story behind Miss World contestant Anastasia Lin using her beauty and brass to stand up against an oppressive juggernaut— the Chinese communist government. Drama, danger and fear follow Anastasia as she becomes the darling of the human rights community, traveling the globe to bring the world’s attention to an increasing list of China’s atrocities: the persecution of prisoners of conscience and live forced organ harvesting. An unlikely candidate to crusade against some of the world’s worst human rights violations, Anastasia puts everything on line to stay true to her conscience—including her father’s safety and her chance at the crown. #DocuFest

16-24 2014 Ağustos haftasında gerçekleşen DokuFest’in panel kısmında ilginç tartışmalara da yer veriliyor. Bazı notlar aldım kendime, sizinle de paylaşmak istedim. “Complex Cities“ (Karmaşık/Komplike/Kompleks Şehirler) başlığıyla gerçekleşen ve Rozafa Basha, Gezim Pacarizi, Dukagjin Hasimja, Nita Luci ve Astrit Hajrullahu gibi katılımcıların yer aldığı bu panelde şehir ve şehir dışındaki alanların düzeni ve bunların görüntülenmesi üzerine tartışıldı. Konuşmacıların farklı alanlardan gelmesine rağmen katıldıkları ortak görüş, bu şehir düzenlemelerinin ve aktarımın önemi idi.  Bir şehre baktığınızda mekan kullanımının o şehrin yönetimi ve komplikeliği ile ilgili hemen bir fikir edinebilirsiniz. Seçilen başlık da zaten „complication“ olduğu için işin zorluğunu ve karmaşıklığını ifade ediyor. Özellikle kullanılmayan, terk edilen, veya tamamen kamuya ait yerler üzerine tartışılan bu toplantıda  özellikle Kosova’nın tarihinde önemli olan kültürel hafızadan ve Post-Yugoslavya süreci ve şehrin bugününden söz edildi. Mîmarî veya şehir düzenlemeleri ile burada bir hafızayı yok edip farklı yaşam alanları düzenleyerek, ideolojik bazı ikonlarla şehirlerin düzenlendiğinden, bunun geri getirilemeyecek bir kayıp olduğundan söz edildi. Görüntünün bunun neresinde yer aldığı ve bu hafızanın geriye yönelik inşa sürecinde imkanları tartışıldı.  Prizren Şehir Meydanı’nın da tartılışdığı bu panelde, düzenlemelerin şehrin yerleşimcilerine hitap eden değil tam tersine bu şehri görmezden gelen bir planlama şekliyle inşa edildiğinden söz edildi. İhtiyaç olan şeyin çocuk yuvaları, gençlere hitap eden kültürel kurumlar olması gerekirken turistik bazı şeylere yer verildiğinden söz edildi. Özellikle şehre hakim olan Arnavut kültürünün meydanları da Arnavutluk kopyası meydanlar inşa ederek gerçekleştirdiğinden söz edildi. Malumunuz Tiran vb. şehirlerin meydan düzenlemeri son derece ideolojik ve milliyetçi unsurlar içeriyor. Gelen bir soru üzerine kadınların şehir planlamasına katılmasının öneminden söz edildi. Şehrin kültürel geçmişi olan mîmarînin kasıtlı olarak yok edilmek istendiğinden, bu geçmişin yerine hotellerin ve benzin istasyonlarının yer almasının acı bir gerçek olduğundan söz edildi. Mîmarîsi olmayan bir şehrin hafızası olmayan bir insana benzediğinden söz edildi. Osmanlı felsefesinin yüz yıldan beri bölgede olmadığından ama kullanılan büyük ve mukavemetli materyalin kalıcılığını sağladığından bahsedildi. Buradaki kolektif hafızayı yerinde tutan en önemli faktörün de mîmarî olduğu ifade edildi. Mîmar Gezim Pacarizi’nin aktardığına göre kendisine İstanbul'dan bir proje önerisi geldiğini, Prizren'de biraz dışında, gelen turistlerin gezmesi için şehre ait bir minyatür parkı yapmayı düşündüklerini söyledi. Kendisi bunu son derece absürd bulduğunu ve bunun şehrin dokusuna aykırı bir konsept olduğunu ifade etti.  Örneğin Prizren'de şehrin dokusunu yalnızca kamusal alanların oluşturmadığını, işgal edildiği farklı kültür periyotlarında ve bugünün yeni nesillerine bunların nasıl aktarıldığının da önemine dikkat çekildi. Yalnızca bunların temizlenip, bakımının yapılmasının yeterli olmadığını kültürel bir inşa süreci gerektirdiğinden bahsedildi. Bunun için tabi farklı bir bilinç ile düzenlenmesi gerektiği de ortada. Aynı şey TİKA vb. kurumların buradaki düzenlemeleri için de söylenebilir. Burada Yunus Emre Kültür Merkezi ve diğer Türk sivil kuruluşlarına büyük görev düşüyor.    Görsel medyanın insanları doğrudan etkilediğini ve gelecekteki şehir düzenlemesini doğrudan etkileyeceğinden bahsedildi. Mîmarlar artık görsel dökümanlarla, belgesellerle yetişiyor. Mîmarî ile görsel medya arasında artık sıkı bir bağ sözkonusu. Sinematografinin Kosova için ne kadar önemli olduğundan ve bu festivalinde bunun bir göstergesi olduğundan söz edildi. Şehircilik ile ilgili görsel medyanın artmasından ve desteklenmesinin bir bilinç yaratmak için de ne kadar önemli olduğundan söz edildi. Mîmarînin bu anlamda kapsayıcılığından ve şehre dair her şeyi kuşattığından söz edebiliriz. Bu anlamda şehri önemseyen ve şehirciliğe dair belgesellerin bu hafızanın aktarımında ve inşasında ne kadar büyük bir önem arz ettiğini de Prizren’e bakarak anlayabiliriz.

Remembering @prettylights at @electric_forest by @iamradphoto for the docufest project #electricforest

Our 5 minute video for SITE DocuFest, featuring our classmates in 3ITC and UST's Velada Tomasina.

More info at http://www.docufest.org.

Festival People @ Electric Forest Festival 2011 by Jay Miller / docufest by Docufest on Flickr.