Discover the four tenets of modern marketing

Hi Mister,

Maraming taon na ang lumipas. Naalala ko pa yung unang beses na nakausap kita. Ang liit mo pa nun as in. "Kiddo na kiddo" ang datingan. Ang alam ko lang nun magaling ka sumayaw. Isang bagay na dinedeny mo na ngayon. "TROPA", yun yung unang tawag mo sa akin. Masayahin kang tao. Halata yun. Palatawa ka e. Kahit nga yung ngipin mo ganyan. HAHA. Hanggang nagulat ako na dumating yung araw na sinabi sa akin ni Treeshy na parang may crush ka nga daw sa akin. Nagulat ako kasi palagi lang ako nanunuod ng practice niyo. Kasi nga ang galing niyo. Basically, we're good friends. Tropa. Ganun. Aasarin nila tayo everytime na  makikipag-apir ka sa akin. It's your thing. APIR! Nagsulatan pa ata tayo nun? Old school to death. Pero nalaman mo na crush ko yung kaibigan mo. Parang wala lang. Inaasar mo ako sa kanya. Malay ko anong nasa isip mo nung mga panahong yun. But seriously, nakakakilig ka. Kilig tendencies. Tapos yung nagkasabay tayong magsimbang gabi. Nakakakilig na nakakainis ka nun. Ang ingay niyo kasi ng mga kaibigan mo. Ang kukulit ng mga naaalala ko. Pero alam kong nagsisimula pa lang ako sa pagkkwento. 

NagSecond year na. At alam kong nung first year nagkagirlfrieend ka na. Nagkagirlfriend ka ulit. Parang naglaho ka e. Malamang masaya ka. Parang eto yung part sa HS life na halos di na tayo nagpapansinan. Kahit kamustahan ata wala na. Wala kasi akong maalala. Ay naalala ko pala. Napaiyak mo na ako nun pa lang. Nalaman ko kasi yung dare sa inyo nung girlfriend mo nun. Yung 10seconds. FTW. I really don't know why I cried at that time. Grabe na diba. 

At summer na nga, dun pa lang ako nagkacellphone. So, natripan ko na ipatanong kay Meal yung number mo para makatext kita syempre. And that's it. Nagkakatext na nga tayo simula nun. Hanggang sa magpasukan. Lalong napapadalas yung pagtetext natin. Yung feeling na ang landi mo talaga everrrrrrr. Ang tamis. Pero alam mo yung pinakakainis tuwing magkakatext tayo? Yung gap ng reply mo between 10minutes. Srsly, kunwari wala akong pake. Tapos magkakatext tayo kapag magpPM ka. Eh anong oras mo ako itetext? Alas-onse ng gabi. Kidding me. Tapos tatanungin mo ako kung gising pa ako. Jusmiyo ka, mister. 

Text text text. Asaran sa school. Hi Hello. Yan tayo eh. Hanggang nung beses na tinanong mo ako sa text "Pwede bang akin ka na lang?" Ang gulat ko e. Di ko alam yung naramdaman ko nun. Saktong nagluluto pa ako nun. Inosente mode din ako, Kunwari di ko gets pero gets na gets ko na. Ang ending sinabi mo na lang na joke lang yun. Kasi nga kunwaring di ko magets. Me is ewan. Feeling ko si pa ako ready nun o in denial to death na ako nung mga panahong. 

Ayoko na alalahanin yung mga nakakakilig na memories ko about you. Pero isa sa mga tumatak pa sa akin yung kinwento nila Ritzian. Yung naglalaro daw kayo nun tas sisigaw sila "Para kanina ang laro?" tapos isinasagot mo daw. "Para kay Lor" tas nanalo daw kayo. Alam mo yun maraming bagay sayo, ang alam ko magiging dahilan para mahulog ako sayo. Pero anong ginawa ko?

I know I'm at fault. Kasi binigay sa akin yung chance. Pero I wasted it. Pero sana naiisip mo din na kung sana nagantay ka pa ng unti edi sana.  Simula nung nakausap kita ng personal about sa mga nangyari. Palaging AKO yung sinisisi MO. Alam mo bang dagdag sakit yun? Hindi ko alam kung ano na nga bang nangyari. Magulo ang buhay, sakto di ako SANAY. 

Alam mo yung feeling na wala namang naging "TAYO" pero ganito ako. Nahihirapan. HAHA. Kasi nga diba ikawa lang yung "Buhay Landi" ko sa HS. Medyo nakakatawa yung tawag ko pero totoo, IKAW LANG TALAGA. Yung nagpangiti sa akin pero nagpaiyak sa akin ng bonggang bongga ng hindi ko inaakala. :( Ang hirap mahulog kapag wala ng sasalo. Halos lahat ata ng marinig kong kantang pangBH ikaw naalala ko. Kapag may makikita akong Siomai, ikaw agad nasa isip ko. So paano kita makakalimutan agad nung mga panahong yun, aber? Simula't simula pa lang gusto na kita makalimutan. Di ko inakala na magiging ganun kahirap. Baliktad na yung ikot ng mundo. Mahirap pala sa posisyon mo. Dapat sinabi. Hindi yung ganito. :( 

Gusto ko na magbbye. Tatapusin ko 'tong blog post ko na 'to ng may farewell message man lang sayo. Kasi di na nga tayo MAGKIKITA ULIT. Kahit di mo 'to mabasa. Itutuloy ko pa rin 'to. 

FIRST OF ALL, Di ka 2years nanligaw sa akin. Noong THIRD YEAR ka lang nagmatapang. Sorry. 

SECOND. Sabi mo naghintay ka sa wala. Sorry.

THIRD. Minahal mo ko pero alam ko nabalewala kita. Sorry. 

FOURTH. Napapasaya mo ako kahit di mo alam. Thank You.

FIFTH. Kinikilig ako sayo pero in-denial to death ako. Sorry and Thank You.

SIXTH. Mataas blood sugar level ko dati dahil sayo. Hate you.

SEVENTH. Ang hirap mo pala kalimutan. (pinapalaki ko talaga ulo mo) I HATE YOU. 

EIGHT. Ang ganda ng mata mo. Haba ng pilikmata. So gay. Loveyou. 

NINTH. Minahal kita kung sino ka. Loveyou.

TENTH. Minamahal kahit isa na lang katangahan at ang sakit sakit na. Loveyou.

ELEVENTH. Mamahalin hanggat kaya pang magpakatanga. Loveyou. 

TWELFTH. Hindi na ako kakain ng Siomai dahil sayo. Sorry. 

THIRTEENTH. Ayoko na sa Na Sayo Na Ang Lahat. Thank You. 

FOURTEENTH. I'll stop thinking of you. Sorry.

FIFTEENTH. I have to forget everything about. Aantaying ko na yung Mr. Left ko. I HATE YOU. SORRY. THANK YOU. I LOVE YOU. 

Sana mabasa mo 'to. Ang haba nito ah. Medyo effort lang. Ayun, ingat sa college life. SALAMAT SA LAHAT. Ayoko na magdram. Diz iz zo mahirap. Nakakaiyak kaya. :( Mejo OA na. Pag nagkita ulit kaya tayo ng di sinasadya anong mangyayare? STRANGERS AGAIN? Idk. Basta be happy. Do you what you want. Just be yourself. Because I loved you for that. No more how hard it was, it's really something to be in this situation BUT THANK YOU for leaving me those lessons. Rest assured it won't happen in the future. You know. I'm bidding my farewell now Mister, HS life would have been nothing but just studying and studying and studying without you. THANKS FOR THE MEMORIES. Ciao~ 

PS: YUNG PANYO MO. HAYOP KA TALAGA. XD

Nagmamahal,